Προσεγγίζοντας μια επιχωμάτωση στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου: Λουτρικές εγκαταστάσεις

ARTICLES

12ΑΠΡ 2019
# TITLE: Προσεγγίζοντας μια επιχωμάτωση στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου: Λουτρικές εγκαταστάσεις
# STUDENTS: Καλογέρη Μ., Καλημέρη Β., Κοταιλιδη Ε.
# SUPERVISOR: Ζαχαριάδης Ι., Μωραίτης Κ.
# DATE: 2019
# COURSE: Διπλωματική Εργασία
# SCHOOL / DEPARTMENT: Σχολή Αρχιτεκτόνων, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

 

Η παρούσα διπλωματική́ εργασία πραγματεύεται το σχεδιασμό́ εγκαταστάσεων ιαματικών λουτρών, σε μία επιχωμάτωση στη Λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. Η περιοχή ενδιαφέροντος επιλέχθηκε τόσο για την ιστορικότητά της, όσο και για την ιδιαίτερη σχέση της με το υγρό στοιχείο. Αρχική και κύρια πρόθεση αποτέλεσε η αξιοποίηση της υπάρχουσας ξέρας- επιχωμάτωσης. Κατά τη διερεύνηση αυτή προέκυψε ένα δισυπόστατο ερώτημα.

 _ Πώς θα εγκαταστήσουμε τις χρήσεις των λουτρών στην ξέρα αλλά και

_ Πώς το Τοπίο και οι σχέσεις που προαναφέραμε, θα ολοκληρώνονται μέσω της παρέμβασής μας. Η λειτουργία μας επομένως , είχε παράλληλα δύο πρόσωπα. Σκοπός ήταν η εγκατάσταση μας να προσδώσει ένα «μέτρο στην θέα». Έτσι θεωρήσαμε ότι αυτό που προσδοκούμε αναφέρεται όχι μόνο σε ένα κτήριο αλλά σε τοπιακές παρεμβάσεις, καθώς η κάθε γραμμή που σχεδιαζόταν εκτός από τις χρήσεις των λουτρών είχε παράλληλη αναφορά στην ξέρα αλλά και το τοπίο. Προσδοκία η ξέρα να γίνει «κομμάτι» της σύνθεσής μας. Ο δισυπόστατος χαρακτήρας που προσδώσαμε στην παρέμβασή μας αποτέλεσε και την δυσκολία που είχαμε να αντιμετωπίσουμε. Αυτή έγκειται σε ερωτήματα που αναπτύχθηκαν όπως:

_Πώς θα αποτυπώσουμε και θα ερμηνεύσουμε σχεδιαστικά τον ανθρώπινο αυθορμητισμό; Πώς θα χωροθετήσουμε τις χρήσεις μας; Σε ποια πλευρά της ξέρας; Πάνω, κάτω ή εκατέρωθεν;

_ Πού θα έχουν αναφορά οι εγκαταστάσεις μας;

_Ποια η σχέση με την πόλη ή την λιμνοθάλασσα;

Μέσα από τα παραπάνω αναπτύχθηκε το master plan , η γραμμή της ιδέας, που συγκροτείται από την Είσοδο , τον κυρίως χώρο των λουτρών , την Έξοδο.

 Μεταξύ της ξέρας και του δρόμου της Τουρλίδας δημιουργείται μία έντονη οξεία γραμμή. Αρχικό ερώτημα αποτέλεσε ο τρόπος που θα βγει κάποιος από την αυστηρή πορεία του προκειμένου να στρίψει στην ξέρα. Έτσι αναπτύχθηκε αρχικά η ανάγκη για «προϊδεασμό» , για μια περιοχή εισόδου που θα ωθήσει το βλέμμα και έπειτα τον χρήστη ή περαστικό να βρεθεί στον κυρίως χώρο της ξέρας. Ένας άλλος βασικός προβληματισμός μας ήταν πώς ο χώρος και οι εγκαταστάσεις που δημιουργούμε θα εκτονωθούν και εν τέλει θα Σβήσουν στο τοπίο. Προτείνεται έτσι μια γραμμή στο τοπίο, ένας «κεραυνός», ο οποίος αγκαλιάζει την πόλη και εξωτερικεύεται στην λιμνοθάλασσα. Ο κεραυνός έχει αρχή, μέση και τέλος. Οι χρήσεις των λουτρών τοποθετούνται εκατέρωθεν της ξέρας και συγκροτούνται σε μια πορεία μέσω της εισόδου και της απόληξης.

Χρήση οπλισμένου σκυροδέματος 

Στην ερευνητική αυτή επιλέξαμε συνειδητά το δομικό μας σύστημα να είναι από οπλισμένο σκυρόδεμα. Αρχικά, αυτή η επιλογή έγινε καθώς οι δεξαμενές και οι πισίνες που χρησιμοποιούμε επιβάλλουν την χρήση του υλικού αυτού, τόσο στην κατασκευή τους όσο και στην μηχανολογική υποστήριξή τους. Κύριο στοιχείο της επιλογής αυτής αποτελεί το τοπίο καθώς το τελευταίο έχει ανάγκη από καθαρότητα, ολότητα, καθαρές γραμμές και μεγάλα ανοίγματα. Μια αφαίρεση δηλαδή, που το ξύλινο δομικό σύστημα, δεν θα μπορούσε να μας προσφέρει.

Μέταλλο στις όψεις

Σκοπός ήταν, η επέμβασή μας να είναι όσο το δυνατόν πιο ανεπαίσθητη. Σε αυτό βοήθησε η χρήση του χαλκού σαν κυρίαρχο στοιχείο των όψεων, που λειτουργεί σαν κέλυφος. Ο χαλκός είναι το μόνο αντιμικροβιακό μέταλλο και η χρήση  του στο περιβάλλον δεν είναι αρνητική. Σημαντικό στοιχείο είναι ότι αποτυπώνει το πέρασμα του χρόνου. Ο χαλκός εμφανίζει μια φυσική γήρανση, μια αλλοίωση μέσα στο χρόνο, επιθυμητή για εμάς συνθήκη καθώς την θεωρούμε τοπιακή. Τέλος, το χρώμα που αποκτά με το πέρασα του χρόνου, έρχεται πολύ κοντά στα χρώματα της λιμνοθάλασσας, στοιχείο βασικό για την εναρμόνιση των εγκαταστάσεων με το υφιστάμενο τοπίο.