ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

ARTICLES

09ΜΑΡ 2019
# TITLE: ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ
# STUDENTS: Μπαμπλεκη Ειρήνη, Παπαδοπούλου Αννα, Πάτκου-Πιτσαλίδου Ευδοκία
# SUPERVISOR: Πολυχρονόπυλος Δημήτρης, Γρηγοριάδου Μαρία, Μιχαηλίδης Αντώνης
# DATE: 2018
# COURSE: Διπλωματική Εργασία
# SCHOOL / DEPARTMENT: Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Πολυτεχνική Σχολή Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών

Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία αποτελεί μία πρόταση αξιοποίησης ενός ήδη υπάρχοντος  εγκαταλελειμμένου κτιριακού όγκου αλλά και τον νέου σχεδιασμό της ευρύτερης περιοχής με στόχο τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος σχεδιασμένο ειδικά για παιδιά, και πιο συγκεκριμένα ενός κέντρου δημιουργικής απασχόλησης και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων. Η περιοχή παρέμβασης βρίσκεται στον δήμο Καλαμαριάς στην Θεσσαλονίκη και το εγκαταλελειμμένο κέλυφος πρόκειται για το μέχρι πρότινος νοσοκομείο «Παναγία», καθώς και τα όμορα οικόπεδα του.

Καθοριστικούς άξονες στη σχεδιαστική διαδικασία αποτέλεσαν πρωτίστως οι ανάγκες των χρηστών και συμπληρωματικά ο σεβασμός και η ανάδειξη των στοιχείων της φύσης σε συνδυασμό με τις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής. Μία από τις σημαντικότερες επιδιώξεις ήταν η απόδοση στοιχείων χώρου δημόσιου χαρακτήρα δίχως να υπάρχουν περιφράξεις και αυστηρά όρια. Η δημιουργία χώρων για κίνηση/δράση και κοινωνική επαφή των παιδιών σε ένα ασφαλές περιβάλλον, η ανεμπόδιστη κίνηση στο δημόσιο χώρο που προωθεί το παιχνίδι, η ανάγκη για οπτικά ερεθίσματα και η επαφή με τη φύση και τη θάλασσα μέσω των οπτικών φυγών, ήταν από τις βασικότερες σχεδιαστικές προθέσεις.

Κάποιες από τις βασικές χειρονομίες ήταν λοιπόν η υπογειοποίηση του οδικού άξονα κατά μήκος της περιοχής, καθώς και η κατάργηση κάποιων δευτερευόντων προκειμένου να επιτευχθούν η προέκταση του πάρκου μέχρι την ακτή και η ενοποίηση του με το υφιστάμενο κτίριο. Επιπλέον επιλέχθηκε η δημιουργία πλωτών κατασκευών για τη δυνατότητα συνεχόμενης παραλιακής κίνησης των πεζών. Η κατάργηση της μπροστινής πτέρυγας του κτιρίου ώστε να δημιουργηθεί άνοιγμα προς τη θάλασσα, παράλληλα με τη δημιουργία ενός νέου όγκου χαμηλού ύψους που στην πραγματικότητα θα αποτελεί το συνδετικό χώρο ανάμεσα στον ήδη υπάρχοντα και το πάρκο, κρίθηκαν απαραίτητες για την αρμονική συνύπαρξη των στοιχείων.

Δημιουργούνται έτσι δύο βασικοί κτιριακοί όγκοι. Στο ήδη υπάρχον κτίσμα αφαιρούνται κάποιες πλάκες ή τμήματα τους  ενώ σε άλλα σημεία γίνονται μεταλλικές προσθήκες  με σκοπό τη δημιουργία ημιυπαίθριων χώρων και διαδρομών που θα εξυπηρετούν αποτελεσματικότερα τις ανάγκες των χρηστών και ταυτόχρονα συμβάλλουν στη διάσπαση του αυστηρού ορθογώνιου όγκου. Πιο συγκεκριμένα στο κτίριο αυτό στεγάζονται: χώροι υποδοχής και διοίκησης, αίθουσες περιβαλλοντικών και καλλιτεχνικών εργαστηρίων με τους αντίστοιχους χώρους εκθέσεων, χώροι εστίασης, αίθουσες μουσικής και χορού καθώς και εκπαιδευτικών προγραμμάτων και τέλος  αίθουσες λογοθεραπείας και συμβουλευτικής.

Προέκταση της κεντρικής πλατείας του υφιστάμενου κτιρίου αποτελεί το μεγάλο βατό δώμα του προτεινόμενου το οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί την απόληξη μίας πορείας που ξεκινά από το πάρκο και καταλήγει στο κέντρο της σύνθεσης και όλων πρακτικά των χρήσεων. Είναι μια ελεγχόμενη δημόσια  πορεία η οποία προσφέρει στον καθένα  την  δυνατότητα να διασχίσει το πάρκο και όλη τη σύνθεση και να βρεθεί τελικά στην ακτή, πάντα όμως διαφυλάσσοντας την ασφάλεια και την προστασία των παιδιών. 

Σε αυτόν τον όγκο επιλέχθηκαν να τοποθετηθούν χρήσεις με πιο δημόσιο χαρακτήρα που μπορούν να χρησιμοποιούνται από όλους τους κατοίκους και τα παιδιά της γειτονιάς συμπληρώνοντας το ήδη υπάρχον κτιριολογικό πρόγραμμα. Οι χρήσεις οργανώνονται με βάση τη συνδετική πορεία: αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, αναψυκτήριο, μουσείο παιχνιδιού με διαμορφωμένο χώρο για διαδραστικά παιχνίδια, μικρό βιβλιοπωλείο και giftshop.

Τέλος αξίζει να γίνει αναφορά στην ιδιαίτερη έμφαση που δίνεται στη διαμόρφωση ποικίλων εκτονώσεων αλλά και του ευρύτερου υπαίθριου χώρου με διάφορα στοιχεία αστικού εξοπλισμού καθώς θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας τόσο των παιδιών όσο και των περιοίκων. Δημιουργούνται μεγάλοι ελεγχόμενοι ελεύθεροι χώροι με κατασκευές σχεδιασμένες έτσι ώστε να παρέχουν ερεθίσματα και να οξύνουν τη φαντασία των παιδιών αντί να βάζουν όρια σε αυτή μέσω συγκεκριμένων και αυστηρών μορφών.