Διπλωματική Εργασία: «Η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας»
Φοιτητές: Σταύρος Μυλωνάς, Κίμων Αντονέλος
Επιβλέποντες: Μωραΐτης Κ. , Μπαμπάλου Μ.

Περίληψη

Η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας είναι ένας υγρότοπος 700ha που βρίσκεται κοντά στο νοτιοδυτικό άκρο της χερσονήσου της Πελοποννήσου, στη νότια Ελλάδα. Ανήκει στο Νομό Μεσσηνίας και το Δήμου Πύλου(πλησιέστερη πόλη στην περιοχή). Λόγω της απομακρυσμένης θέσης της, έξω από το κεντρικό δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων και σιδηροδρομικών γραμμών(που συνδέουν την Πελοπόννησο με την Αθήνα) η Μεσσηνία έχει μέχρι πρόσφατα στηρίχθηκε κυρίως στη γεωργία και καταβάση στη καλλιέργεια της ελιάς και της σταφίδας. Η μικρής κλίμακας τουριστική ανάπτυξη που ξεκίνησε στη δεκαετία του `80 υπήρξε αργή μέχρι σχεδόν σήμερα. Αυτό φαίνεται να αλλάζει από το 2010 όταν ένα νέο μεγάλης κλίμακας θέρετρο άνοιξε τις πόρτες του: μια εξέλιξη που θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγκρούσεις στις χρήσεις γης και πιέσεις στους φυσικούς πόρους της περιοχής. Γύρω από τη λιμνοθάλασσα υπάρχουν σημαντικοί τοπιακοί σχηματισμοί και η βιοποικιλότητα της περιοχής είναι ιδιαίτερα υψηλή, ενώ παράλληλα συναντάται μεγάλος αριθμός διαφορετικών οικοσυστημάτων. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους πληθυσμούς των μεταναστευτικών πουλιών που ακολουθούν τις μεταναστευτικές διαδρόμες Μαύρης Θάλασσας / Μεσόγειος και για πολλούς από αυτούς είναι ο πρώτος υγρότοπος που συναντάται σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά τη διέλευση της Μεσόγειου Θάλασσας. Κατά συνέπεια, από το 1996, η λιμνοθάλασσα έχει οριστεί ως περιοχή Natura 2000 και ειδικότερα ως ζώνη ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) με κωδικό no.GR2550008 και το μέγεθος 998ha.
Στον υδροβιότοπο της Γιάλοβας παρατηρούνται μια σειρά από παθογένειες που θέτουν σε κίνδυνο την επιβίωση του:
1) Αυξημένη αλατότητα με αντίκτυπο στην ισορροπία χλωρίδας, υδρόβιας πανίδας της λιμνοθάλασσας και ορνιθοπανίδας.
2)Μείωση μεγέθους της προστατευόμενης περιοχής λόγο εισχώρηση καλλιεργειών.
3)Καταστροφή του ευαίσθητου οικοσυστήματος των αμμοθινών από την ανεξέλεγκτη επισκεψιμότητα.
4)Ειδικός κίνδυνος της ορνιθοπανίδας από την λαθροθηρία.
5)Μέγιστος κίνδυνος του, μοναδικού σε ευρωπαϊκό έδαφος πληθυσμού, αφρικανικού χαμαιλέοντα που ζει στον υδροβιότοπο.
6)Η μεγάλη προσέλευση επισκεπτών στις θαλάσσιες ακτές του υδροβιότοπου, ξεπερνά τη φέρουσα ικανότητά του.

Σχέδιο γενικής διάταξης

Το σχέδιο γενικής διάταξης αφορά τη συνολική στρατηγική διαχείριση της περιοχής του υδροβιότοπου σε όλα τα επίπεδα με στόχο τον έλεγχο των όλων των παθογενειών. Έτσι γίνονται επεμβάσεις ήπιου χαρακτήρα σε όλες τις κλίμακες. Αρχικά θεσπίζεται φορέας διαχείρισης του υδροβιότοπου Γιάλοβας. Στη συνέχεια παύεται η γενική διέλευση οχημάτων και δημιουργούνται δυο εξωτερικοί χώροι στάθμευσης. Οργανώνονται κόμβοι, που περιλαμβάνουν θεματικές, ενημερωτικές, εκπαιδευτικές και λειτουργικές ενότητες. Οργανώνονται διαδρομές μέσα στον υδροβιότοπο με εκπαιδευτικό, αρχαιολογικό, ερευνητικό, χαρακτήρα που παραλαμβάνουν κινήσεις πεζών, ποδηλάτων και ΑΜΕΑ. Προτείνεται θαλάσσια διαδρομή. Οργανώνονται σημεία στάσης και ξεκούρασης. Δημιουργούνται παρατηρητήρια και τοίχοι παρατήρησης.Γίνετε μελέτη των σημάνσεων.
Δίνεται έμφαση στην οργανωμένη φύτευση με στόχο την επαναφορά των οικοσυστημάτων χλωρίδας και την ανασυγκρότηση του χαρακτήρα του τοπίου. Δημιουργούνται και φυτώρια μεσογειακής μακίας βλάστησης με είδη από το οικοσύστημα. Πραγματοποιούνται μελέτες φυτεύσεων με στόχο την αντιληπτικής/αισθητηριακή ενίσχυση της τοπικής ανάγνωσης του υδροβιότοπου. Τέλος, δημιουργούνται περιοχές βιολογικών καλλιεργειών.

O ιχθυογεννητικός σταθμός

Στο σημείο όπου βρίσκεται ο εγκαταλελειμένος ιχθυογεννητικός σταθμός προτείνεται να εγκατασταθούν τα γραφεία του φορέα διαχείρισης του υδροβιότοπου Γιάλοβας καθώς και το πρώτο μέρος της έκθεσης περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης. Κεντρική ιδέα της προτεινόμενης σύνθεσης είναι η έννοια του «περιβόλου». Επιλέγεται η αφαίρεση της μεταλλικής στέγης και κάποιων εσωτερικών τοίχων του εγκαταλελειμένου κτιρίου και η διατήρηση του μπετονένιου κελύφους ως «μνημείου στην ανθρώπινη ανοησία». Η χειρονομία αυτή αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την «αίσθηση του περίκλειστου» που είναι διάχυτη στο γύρω τοπίο. Η τοποθέτηση νέων διατάξεων εντός του υπάρχοντος κτιρίου έχει χαρακτήρα πλήρως αναστρέψιμο και ακολουθεί χαράξεις που ορίζονται από τον υπάρχοντα κάνναβο. Η τοποθέτηση των κλειστών χώρων έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε να διαμορφώνουν μεταξύ τους υπαίθριους χώρους «ανοιχτά δωμάτια» που παίζουν ισότιμο ρόλο στις λειτουργίες του συγκροτήματος. Τα περίπτερα ενημέρωσης έχουν διαμορφωθεί έτσι ώστε η κίνηση του επισκέπτη να είναι όχι μόνο εκθεσιακά αλλά και χωρικά μια πολυποίκιλη εμπειρία. Επιδιώχθηκαν διαφορετικές κάθε φορά σχέσεις μεταξύ κλειστών και ανοιχτών δομών και ποικίλλουν οι τρόποι διασύνδεσης αυτών (κλειστοί χώροι με ενδιάμεσο αίθριο, υπαίθριοι χώροι περιχαρακωμένοι από κλειστές πλευρές κτιρίων, υπαίθριοι χώροι που επικοινωνούν μέσω κτιρίου «φίλτρου» κ.ο.κ.). Ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφθεί το χώρο υποδοχής, το εστιατόριο και το πωλητήριο, τα γραφεία του φορέα διαχείρισης υδροβιότοπου και την ενότητα εκθέσεων, που περιλαμβάνει βοτανικό κήπο, κλειστή αίθουσα προβολών και το «μεγάλο κενό» στο κέντρο της σύνθεσης. Τέλος, με τη βοήθεια της κεντρικής ράμπας έχει κανείς πρόσβαση στην πλατφόρμα και στον πύργο θέασης όπου μπορεί να ολοκληρώσει την εκπαιδευτική του εμπειρία αντικρύζοντας το θέαμα του ίδιου του υδροβιότοπου.

Διπλωματική Εργασία: «Ακαδημία Πλάτωνος – Σχεδιασμός βιώσιμων κοινοτήτων και συλλογική καλλιέργεια μικρής κλίμακας» Φοιτήτρια: Χρυσή Γκολέμη Ακαδ. Έτος: 2013 – 2014 Επιβλέποντες: Μωραΐτης Κων/νος , Κλαμπατσέα Ειρήνη Περίληψη Η έρευνα μελετά τους τρόπους με τους οποίους κοινότητες μπορούν να συνδέονται με μία συλλογική καλλιέργεια μικρής κλίμακας. Μία τέτοια προσέγγιση προϋποθέτει σαφώς την ανατροπή των συμβατικών τρόπων συγκρότησης της κοινότητας. Μέσα από την ανάλυση του συστήματος σχεδιασμού της Μόνιμης Καλλιέργειας και τη μελέτη παραδειγμάτων εφαρμοσμένων Οικοκοινοτήτων στο σύγχρονο δυτικό κόσμο, ερευνάται η δυνατότητα εφαρμογής βιώσιμων κοινοτήτων στον αστικό ιστό. Είναι εντέλει εφικτή η δημιουργία μιας αυτόνομης, βιώσιμης κοινότητας, στην καρδιά του αστικού ιστού, η οποία θα είναι παράλληλα ανοιχτή στο περιβάλλον της και θα αποτελεί παράγοντα αλλαγής για αυτό, χωρίς να εισέρχεται στη σφαίρα της ουτοπίας; Διπλωματική Εργασία: «Τοπιακές επεμβάσεις στο Δερβένιο ποταμό» Φοιτήτρια: Γκολφινοπούλου Ελένη Νικολέτα Ακαδ. Έτος: 2012 - 2013 Επιβλέποντες: Καρβουντζή Βαλεντίνη, Μαρλαντή Μαρία Περίληψη Το Δερβένι Κορινθίας, είναι μια κωμόπολη που υπάγεται στον δήμο Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης. Η σημερινή φυσιογνωμία της περιοχής, αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι ανθρώπινες επεμβάσεις διαμορφώνουν το επαρχιακό τοπίο, αλλοιώνοντας το αγροτικό και φυσικό περιβάλλον. Η εργασία στοχεύει στην προσέγγιση μιας νέα αντίληψης και ερμηνείας του υφιστάμενου κατακερματισμένου τοπίου και στη δημιουργία κατάλληλου υπόβαθρου για την αποκατάσταση της ισορροπίας ανάμεσα στο ανθρωπογενές και φυσικό περιβάλλον που θα συμβάλει στην περαιτέρω ανάπτυξη της περιοχής. Η πολύπλευρη και συνδυαστική ανάγνωση του τοπίου, η ανάλυση των στοιχείων και των συστημάτων που το συνθέτουν, και η κατανόηση των τρόπων μέσω των οποίων τα στοιχεία αυτά διαπλέκονται στον χώρο και το χρόνο, αποτελούν ζητήματα που προσεγγίζονται σε αυτή τη διερεύνηση. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία, προτείνεται η ανάπτυξη μιας ενιαίας λογικής επεμβάσεων, με ραχοκοκαλιά τον Δερβένιο ποταμό, η οποία διαβάζει τη μορφή και τον χαρακτήρα του τοπίου και τα μεταφράζει με τρόπο αθόρυβο σε κάτι νέο. Το σύστημα αυτό επιδιώκει, αξιοποιώντας το δυναμικό της περιοχής, να αποκαταστήσει τις σκληρές ανθρώπινες επεμβάσεις και να συμπεριλάβει νέες χρήσεις, μετατρέποντας την περιοχή σε τόπο ελκυστικό για τον επισκέπτη και ωφέλιμο για τους κατοίκους. Στο πλαίσιο αυτό, το ποτάμι λειτουργεί ως άξονας διοχέτευσης κινήσεων του πεζού, σε ένα δίκτυο σύνδεσης περιοχών πολιτιστικού και φυσικού ενδιαφέροντος, που αποτελείται από μονοπάτια, φυτεύσεις, δημοτικές καλλιέργειες, δημόσιους χώρους συνάθροισης, καθιστικά και μικρούς εκθεσιακούς χώρους. Διπλωματική Εργασία: «Ίχνη της παραγωγής: Σκέψεις και θέσεις για την ανάδειξή τους στη Σάμο Φοιτήτριες: Δεριζιώτη Σταματίνα, Μαραβέλια Ευγενία Ακαδ. Έτος: 2012 - 2013 Επιβλέποντες: Σεβαστάκης Δημήτρης, Δεμίρη Κων/να Σύμβουλοι: Καραδήμας Κώστας, Μαρλαντή Μαρία Περίληψη Το θέμα αφορά μια επέμβαση στο νοτιοδυτικό κομμάτι της Σάμου, με στόχο την ανάδειξη του παραγωγικού χαρακτήρα και του φυσικού πλούτου του τόπου. Αρχικά γίνεται μια ανάλυση των χαρακτηριστικών του νησιού . Στη συνέχεια επιλέγεται η περαιτέρω ανάλυση του Δήμου Μαραθοκάμπου, που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όσον αφορά την παραγωγική της ταυτότητα . Σημαντικότατο ρόλο στην πορεία της εργασίας έπαιξε η καταγραφή των ιχνών παραγωγής στην περιοχή, δηλαδή των παλιών κατασκευών, γεφυριών, πλυσταριών, νερόμυλων και ελαιοτριβείων. Επιλέγεται μια αναξιοποίητη διαδρομή πάνω σε έναν ποταμό στο ανατολικό τμήμα του Δήμου Μαραθοκάμπου. Ακολουθώντας αυτήν τη διαδρομή περνά κανείς μέσα από καλλιέργειες και έρχεται σε άμεση επαφή με την αγροτική ζωή της περιοχής. Προτείνεται η διάνοιξη μονοπατιού, η ανάδειξη των παλιών κατασκευών και η ενίσχυση της αγροτικής ζωής με επιπλέον καλλιέργειες σε αναξιοποίητες εκτάσεις. Ο παλιός νερόμυλος αποτελεί ένα σημείο επέμβασης, στο οποίο προτείνεται η δημιουργία ενός πάρκου νερού. Το παλιό ελαιοτριβείο είναι το βασικό σημείο επέμβασης. Εδώ προτείνεται η αξιοποίηση του ως Μουσείο Ελιάς, η δημιουργία ενός χώρου ενημέρωσης για τη διαδρομή και πώλησης τοπικών προϊόντων και ενός χώρου καφετέριας και προετοιμασίας για την πεζοπορική διαδρομή. Προτείνονται επίσης εργαστήρια ερευνητών-γεωπόνων με στόχο την εξέλιξη των σύγχρονων τρόπων αγροτικής παραγωγής, μια βιβλιοθήκη με γεωπονικό περιεχόμενο και αναγνωστήριο και μία αίθουσα πολλαπλών χρήσεων με εκδηλώσεις ενημερωτικού χαρακτήρα για τους ντόπιους σε σχέση με τις καλλιέργειες και άλλες τοπικές εκδηλώσεις . Διπλωματική Εργασία: «Πρέσπες: Ενεργοποίηση του Διασυνοριακού τοπίου» Φοιτήτριες: Μιλτιάδου Φωτεινή, Μπαρτζώκα Σοφία – Αθηνά, Ντίνα Ιωάννα Ακαδ. Έτος: 2013 -2014 Επιβλέποντες: Γυφτόπουλος Σταύρος, Κλαμπατσέα Ειρήνη Περίληψη Η διπλωματική αναπτύχθηκε σε τρεις βασικές ενότητες και κλίµακες σχεδιασµού. Η πρώτη ενότητα αφορά στην ευρύτερη περιοχή της Πρέσπας και περιλαµβάνει την µελέτη και την ανάλυση του τοπίου που µοιράζονται τρία κράτη, η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η FYROM. Προτείνονται βασικές σχεδιαστικές επεµβάσεις στρατηγικού χαρακτήρα µε στόχο την εξυπηρέτηση των κατοίκων της Πρέσπας και την ανάδειξη και προστασία των προστατευόµενων περιοχών της, µέσα από την οργάνωση των Πάρκων που περιβάλλουν τις λίµνες. Στη δεύτερη ενότητα εστιάζουµε στο ελλαδικό κοµµάτι του τοπίου, µέσα από την ανάπτυξη ενός στρατηγικού σχεδίου για την οργάνωση του Εθνικού Πάρκου Πρεσπών. Βασικοί στόχοι είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της Πρέσπας, η προσέλκυση ανθρώπινου δυναµικού και η οργάνωση του Εθνικού Πάρκου. Οι δέκα προτεινόµενες επεµβάσεις εκτείνονται σε ολόκληρη την ελλαδική ενδοχώρα, ενεργοποιώντας σηµεία και οικισµούς, δηµιουργώντας ένα πολυθεµατικό δίκτυο που οργανώνει και βελτιώνει τις δραστηριότητες των µόνιµων κατοίκων και ενισχύει την επισκεψιµότητα του Πάρκου. Στην τρίτη ενότητα αναλύεται σε επίπεδο αρχιτεκτονικού σχεδιασµού µια από τις προτεινόµενες επεµβάσεις, που αφορά στη µετατροπή του παλιού κονσερβοποιείου `Πρέσπα Ελλάς` σε ένα κέντρο για την προστασία του των υγρών λιβαδιών και των καλαµιώνων. Ο χώρος παραγωγής του παλιού εργοστασίου µετατρέπεται σε έναν κοινωνικό χώρο ενηµέρωσης και εκµάθησης παραδοσιακών κατασκευών, ενώ ένας νέος όγκος στεγάζει τα επιστηµονικά εργαστήρια και το αµφιθέατρο. Η νέα σύνθεση βρίσκεται σε εγγύτητα αλλά και σε απόλυτη σχέση µε τους καλαµιώνες και τη λίµνη. Διπλωματική Εργασία: «Η πόλη και το ποτάμι. Αναμοχλεύσεις» Φοιτήτριες: Κατερίνα Μπουλουγούρα, Μαρία Τσόλη Ακαδ. Έτος: 2011 – 2012 Επιβλέποντες: Μωραΐτης Κων/νος, Μάρδα Νέλλυ Περίληψη Με αφορμή τα αντιπλημμυρικά έργα που απαιτούνται, επιχειρείται ο επαναπροσδιορισμός της σχέση της πόλης της Άρτας με την παραποτάμια περιοχή του Άραχθου που την περιβάλλει. Λειτουργώντας αντίθετα με την λογική του εγκιβωτισμού, κατά την διάρκεια της πλημμύρας, το ποτάμι ανακτά το παλιό εύρος του. Προστατεύοντας με τις ελάχιστες παρεμβάσεις την ανθρώπινη παρουσία, τονίζουμε το χαρακτηριστικό της διαρκούς μεταβολής και την αίσθηση του εφήμερου. Το πέρασμα του νερού και του ανθρώπου γίνεται αντιληπτό σαν ίχνος αποτυπωμένο στη βλάστηση και το ανάγλυφο. Με αυτόν τον τρόπο ενεργοποιείται η λειτουργία της μνήμης, μια διαδικασία που βρίσκει το αποκορύφωμά της, στην συλλογική έκφανση της, καθώς κατά την διάρκεια της τεχνητής πλημμύρας που προκαλεί ο περιοδικός έλεγχος του υπερχειλιστή του φράγματος, θεσμοθετείται μια νέα δημόσια γιορτή, ενισχύοντας τη συνοχή της πόλης και δίνοντας ταυτόχρονα το έναυσμα για την πολιτισμική, εκπαιδευτική και οικονομική ανάπτυξη της. Τα παραπάνω συνδυάστηκαν με την χωροθέτηση της αναγκαίας επέκτασης του πολεοδομικού σχεδίου και την διευθέτηση της κυκλοφοριακής λειτουργίας, με βασικές επιδιώξεις, την συσχέτιση του καινούργιου τμήματος της πόλης με το ιστορικό της κέντρο, την ανάδειξη ενός τμήματος του ποταμού σε συνδετικό κρίκο ανάμεσα στα δύο μέρη και την αποσυμφόρηση του περιφερειακού δρόμου ο οποίος παρουσιάζει αυξημένη κίνηση και αποτελεί εμπόδιο στην προσέγγιση της παραποτάμιας περιοχής. Τέλος, σε μια προσπάθεια να δώσουμε μια λογική οργάνωσης στις λαβυρινθώδεις διαδρομές και την αποσπασματική αναγνώριση τυχαίων στιγμιότυπων της πόλης, εντυπώσεις που δημιουργεί ο φαινομενικά άναρχος τρόπος ανάπτυξης του πολεοδομικού ιστού, ορίζουμε δύο πεζοδρομημένες διαδρομές. Αυτές παρουσιάζουν διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά , ξεκινούν και τελειώνουν ωστόσο στο ποτάμι, το οποίο για μία ακόμη φορά μετατρέπεται σε καίριο συντελεστή της ενίσχυσης της συνεκτικότητας της πόλης.

Διπλωματική Εργασία: «Το γεφύρι της Άρτας: παρέμβαση τοπίου στην περιαστική περιοχή της πόλης της Άρτας»
Φοιτήτριες: Κατερίνα Τζαχρήστα, Φελέκη Αθηνά
Ακαδ. Έτος: 2013 – 2014
Επιβλέποντες: Μωραΐτης Κων/νος, Τσιράκη Σοφία
Σύμβουλοι: Τσακανίκα Ελευθερία, Κλαμπατσέα Ειρήνη

Περίληψη

Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά μία παρέμβαση τοπίου που τοποθετείται στην περιαστική ζώνη πρασίνου της πόλης της Άρτας, με στόχο τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης της πόλης με τον ποταμό Άραχθο που την περιβάλει. Επιχειρείται μία ανάλυση των παραγόντων που διαμορφώνουν τη σχέση των δύο αυτών πόλων, η οποία βρίσκει τη χωρική της έκφραση στην παρόχθια ζώνη του ποταμού. Προτείνεται η σύνδεση της πόλης με τον ποταμό μέσω μιας ξύλινης γέφυρας που υλοποιεί και την πρόσβαση στην παρόχθια ζώνη. Παράλληλα προτείνονται κάποιες ξύλινες κατασκευές που υποστηρίζουν λειτουργικά τις πειραματικές καλλιέργειες που σχεδιάζουμε στα πλαίσια της διαμόρφωσης του τοπίου, χωρίς να παρεμβαίνουμε στην αυτοφυή βλάστηση της περιοχής. Η επιλογή του ξύλου ως βασικό υλικό έγκειται στην πρόθεσή μας να προτείνουμε μια γέφυρα εφήμερου χαρακτήρα που σε ενδεχόμενη πλημμύρα δεν θα αλλοιώσει το ανάγλυφο του εδάφους.

Διπλωματική: `Οικοσύστημα και υποδομές: Στρατηγικές αποκατάστασης τοπίου στις πυρόπληκτες περιοχές του νομού Ηλείας.
` Φοιτήτριες: Γρηγορίου Δήμητρα, Μπαχαρίδου Μαρούλα, Φακιρη Ιωάννα
Ακαδημαϊκό Έτος: 2013-1014
Επιβλέποντες: Παπαλεξόπουλος Δημήτρης, Βοζάνη Αριάδνη,
Σύμβουλος: Μίχα Ειρήνη
Επιστημονικοί σύμβουλοι: Μάνιος Μανώλης, Ποϊραζίδης Κωσταντίνος, Τουλιάτος Παναγιώτης

Περίληψη

Η διπλωματική προτείνει στρατηγικές αποκατάστασης τοπίου για τον νομό Ηλείας, μια περιοχή που υπέστη σημαντικές απώλειες μετά τις πυρκαγιές του 2007. Η εργασία επιχειρεί να περιγράψει μια τεχνική μεθοδολογία με σκοπό την εκ νέου διεκδίκηση και επανα-κατοίκηση του τοπίου με βιώσιμο τρόπο. Το τοπίου του νομού Ηλείας χαρακτηρίζεται από ευρεία βιοποικιλότητα και αποτελεί ένα εξαιρετικής σημασίας μεσογειακό οικοσύστημα. Εδώ βρίσκεται η λιμνοθάλασσα του Καϊάφα, ένας από τους μεγαλύτερους υδροβιότοπους στην Ελλάδα, μέρος του εθνικού πάρκου Στροφυλιάς και του δικτύου Natura 2000. Το οικοσύστημα συνθέτουν (από την παράκτια ζώνη προς την ενδοχώρα) πευκοδάσος χαλέπιας πέυκης, παράκτιες αμμοθίνες, υδροβιότοπος και υδροχαρής βλάστηση, ποικίλες αγροτικές εκτάσεις, ελαιώνες, οπωρώνες, ποολίβαδα και εκτάσεις χαμηλής και σκληρόφυλλης βλάστησης, δάση πλατύφυλλων και κωνοφόρων. Η διπλωματική συναθροίζει τα πολλαπλά δίκτυα που δρουν στην περιοχή, φυσικά και ανθρωπογενή, τις φυσικές διαδικάσίες και τις κοινωνικές και πολιτισμικές αξίες του τόπου, προκειμένου να διαμορφώσει μια μεθοδολογία για την αποκατάσταση και την αναδιοργάνωση της περιοχής. Η περιοχή στην οποία επικεντρώνουμε την έρευνά μας, αντιμετωπίζει μια σειρά από περιβαλλοντικούς κινδύνους, που περιλαμβάνουν, την αλλαγή χρήσης γης, τη διάβρωση του εδάφους, τη μόλυνση των υδάτων και την ερημοποίηση, κινδύνους οι οποίοι έχουν ενταθεί σημαντικά μετά από την συνεχή υποβάθμιση του τοπίου μετά το 2007, αλλά και μετά από μικρότερης έκτασης πυρκαγιές το καλοκαίρι του 2013. Η διπλωματική εφιστά την προσοχή σε αυτές τις περιοχές του ελληνικού τοπίου, τις παραδοσιακά περιθωριοποιημένες και προτείνει ένα μετασχηματισμό μέσω της προστασίας και νέο τρόπο `επανα-ανθρώπισης` του τοπίου. Μετά από την ανάλυση των ποσοτικών και ποιοτικών συστημάτων της περιοχής (οικολογικό-ανθρώπινο σύστημα, γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά-γεωλογικές διαδικασίες, χωροταξικές διατάξεις και περιορισμοί, σχέδιο κάλυψης χρήσεων γης, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου) η στρατηγική προτείνει μια ταυτόχρονη βελτίωση στο περιβαλλοντικό και κοινωνικο-οικονομικό κεφάλαιο, μέσω της ενσωμάτωσης υποδομών (τεχνικό λεξιλόγιο) και της ένταξης χρήσεων για την προστασία και αναγέννηση της περιοχής, τόσο σε χωροταξικό επίπεδο όσο και σε κλίμακα τοπίου.