"street" architecture

#τίτλος: αρχιτεκτονική "του δρόμου" 
#φοιτητές: Ελένη Μαστρογεωργοπούλου
#επιβλέποντες: Δημήτρης Κωτσάκης
#χρονολογία: 2014
#μάθημα: Aνεξάρτητο δοκίμιο
#σχολή: Αρχιτεκτόνων Μηχανικών Α.Π.Θ
#linkissuu

Αρχιτεκτονική “του δρόμου” - σύνοψη

Σ’ αυτό το κείμενο, αναζητώ τους οριακούς διανοούμενους, οι οποίοι δεν αρνούνται την κοινωνία καθολικά, αλλά το σύστημα και έτσι μετεωρίζονται στο όριο της κοινωνίας· τους διανοούμενους “έξω απ’ το αυγό”. Ανάμεσα σ’ αυτούς ξεχωρίζω τους αρχιτέκτονες, οι οποίοι από την πλευρά τους, αφήνουν το εργαστήριο και την “αυλή του βασιλιά” και τάσσονται στο πλήθος· επιστρέφουν ως άνθρωποι ανάμεσα στους ανθρώπους.

Αναζητώ, λοιπόν, τρόπους υπέρβασης της επίσημης αρχιτεκτονικής πρακτικής. Στο ένα άκρο, παρατηρώ την τέχνη “του δρόμου”, στο άλλο, την πολεοδομία “της εξέγερσης” και τέλος, αναζητώ στο ενδιάμεσο μια αρχιτεκτονική “του δρόμου”(ή και “της εξέγερσης”), μια αρχιτεκτονική χωρίς όνομα ακόμα· μια άγνωστη ετεροτοπία. Δε θα στραφώ προς την αρχιτεκτονική των κινημάτων, των “πολιτών”, αλλά προς την αρχιτεκτονική των μοναχικών “λύκων”, την αρχιτεκτονική των αρχιτεκτόνων.

Θα εντοπίσω ορισμένες πρακτικές «μικρο-πολεοδομίας: μιας “ελαφριάς” πολεοδομίας, η οποία ενεργοποιείται σε τοπικό επίπεδο και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής μέσω της αυτο-κατασκευής και του ανα-σχεδιασμού». Τα εγχειρήματα αυτά είναι «ένα πρώτο βήμα προς την εξάρθρωση του συστήματος» και την πραγματοποίηση της ουτοπίας. «Η μετατροπή αυτής της μικροεξάρθρωσης» σε μια ολική ρήξη «επαφίεται στη συμμετοχή του καθένα και στη δυναμική της συλλογικότητας που σχηματίζεται γύρω από αυτά τα εγχειρήματα». [Petcou, Petrescu, Marchand, Huyghe & Palisson 2010:156-160]

λέξεις κλειδιά
πλήθος
διανοούμενοι έξω απ’ το αυγό
τέχνη του δρόμου
πολεοδομία της εξέγερσης
αρχιτεκτονική χωρίς όνομα
ετεροτοπία


architecture “de la rue” - résumé

Dans ce texte, je cherche les intellectuels marginaux, qui ne nient pas la société entière, mais le système et ainsi, ils lévitent à la limite de la societe· les intellectuels “hors l’oeuf”. Puis, je distingue les architectes, qui, pour leur part, quittent l’atelier et la “cour du roi” et s'intègrent à la foule· ils retournent parmi les hommes comme des hommes.
Je cherche, alors, les moyens de surmonter la pratique architecturale formelle. D'une part, j’observe l'art “de la rue”, de l’autre, l'urbanisme “de la révolte” et enfin, je cherche au milieu une architecture “de la rue” (ou “de la révolte”), une architecture sans nom encore· une hétérotopie inconnue. Je ne vais pas me concentrer sur l'architecture des mouvements, des citoyens, mais sur l'architecture des "loups" solitaires, l'architecture des architectes.
Je vais trouver des certaines pratiques de "micro-urbanisme: un urbanisme “léger”, qui se active au niveau local et au niveau de la vie quotidienne à travers de l'auto-construction et du re-design. Ces initiatives sont «une première étape vers le disassemblage du système» et la réalisation de l'utopie. «La transformation de ces petits disassemblages » dans une rupture totale «dépend de l'implication de chacun et des dynamiques collectives qui se forment autour de ces initiatives individuelles». [Petcou, Petrescu, Marchand, Huyghe & Palisson 2010:156-160]

mots clés
foule
intellectuels hors l’oeuf
art de la rue
urbanisme de la revolte
architecture sans nom
hétérotopie

#Title:  "street" architecture
#Student: Eleni Mastrogeorgopoulou
#Supervisor: Dimitris Kotsakis
#Course: Paper 
#Date:  2014
#School / Department:  Department of Architecture A.U.TH
#linkissuu

“street” architecture - abstract

In this paper, I search for marginal intellectuals who don’t reject the entire society but the system and thus, levitate in the limits of society· intellectuals "out of the egg". Among them, I distinguish the architects, who for their side, deny the studio as well as the "court of the king" and integrate with the multitude· they return as persons among people.
Therefore, I search for ways of overcoming the limits of formal architectural practice. On one edge I observe the "street" art, on the other edge the "guerrilla" urbanism, and finally in between, I attempt to identify a street architecture (or guerrilla), in fact a yet unnamed architecture· an unknown heterotopia. I won’t focus on the architecture of the movements, the citizens, but on the architecture of solitary "wolves", the architecture of architects.
I will detect some practices of «micro-urbanism: a “light” urbanism, which is activated at the local level and at the level of everyday life through self-construction and re-design». Such ventures consist «a first step towards the disassembly of the system» and the realization of utopia. «The transformation of these small disassemblies» in a total rupture «depends on the involvement of each person and the dynamics of the collectivity that is formed around these ventures». [Petcou, Petrescu, Marchand, Huyghe & Palisson 2010: 158-160]

key words
multitude
intellectuals out of the egg
street art
guerrilla urbanism
unnamed architecture
heterotopia


No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...