ATALANTI'S SYSTEM In good times and in bad












#τίτλος εργασίας: ATALANTI'S SYSTEM In good times and in bad
#φοιτητική ομάδα: Κοντομηνάς Γεώργιος, Τάτλη Ιωάννα
#επιβλέποντας: Ρένα Σακελλαρίδου 
#χρονολογία: Φεβρουάριος 2015
#μάθημα: Διπλωματική εργασία
#σχολή / τμήμα: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης _ Πολυτεχνική Σχολή _ Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
#βίντεο: βίντεο



* Η εν λόγω διπλωματική βραβεύθηκε (Honorable Mention) ανάμεσα σε 820 συμμετέχοντες στο διαγωνισμό "2015 UIA-PHG International Student Competition", που διοργανώθηκε από την Παγκόσμια Ενωση Αρχιτεκτόνων (UIA), στο πλαίσιο του Συνεδρίου, με τίτλο «2015 UIA-PHG Seminar & GUPHA Meeting Health for All: Cultural, Populational, Operational & Technological Influences», που πραγματοποιήθηκε στην πόλη Dalian της Κίνας (23-25 Μαΐου 2015)

* Επίσης επιλέχθηκε και βραβεύτηκε από τον πρύτανη του ΑΠΘ ως μία από τις σημαντικότες ακαδημαϊκές διακρίσεις του πανεπιστήμιου για το έτος 2015 (25/01/2016)

Κάθε χρόνο ένα πλήθος αλλόφωνοι τουρίστες μαζεύονται από διάφορες γωνιές του κόσμου στα νησιά του Αιγαίου για να αποκτήσουν νέες εμπειρίες και να ανακαλύψουν τις απολαύσεις του. Συνεπώς, η θάλασσα που περιβάλλει τα νησιά δεν είναι ένα συνεχές κενό, αλλά υδάτινοι δρόμοι που εξασφαλίζουν τη συνοχή τους. Στο πλαίσιο αυτό, αντιλαμβανόμαστε τα πλοία που διασχίζουν το Αιγαίο ως τους κατεξοχήν δημόσιους χώρους του Αρχιπελάγους, τις πλωτές πλατείες του, όπου διάφορα δρώμενα μπορούν να λάβουν χώρα και να δώσουν στην έννοια της μετακίνησης μια διαφορετική σημασία.

Συνοδευτικό κείμενο - Περίληψη

Αφορμή για το ενδιαφέρον μας γύρω από την εν πλω αρχιτεκτονική αποτέλεσε το θέμα της ελληνικής παρουσίας στη 10η Biennale Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, "Το Αιγαίο: Μια Διάσπαρτη Πόλη". Η έκθεση αυτή στηρίχθηκε στην αιρετική πεποίθηση του ιστορικού Ruggiero Romano ότι το Αρχιπέλαγος του Αιγαίου μπορεί να γίνει αντιληπτό ως μια πόλη.
          Tα νησιά του Αιγαίου έχουν πληθυσμό περίπου 1.300.000 κατοίκους κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Το καλοκαίρι ο αριθμός αυτός τετραπλασιάζεται. Κάθε χρόνο, λοιπόν, ένα πλήθος αλλόφωνοι τουρίστες μαζεύονται από διάφορες γωνιές του κόσμου για να αποκτήσουν νέες εμπειρίες και να ανακαλύψουν τις απολαύσεις του Αιγαίου.
          Συνεπώς, μπορεί να υποστηριχθεί ότι η θάλασσα που περιβάλλει τα νησιά δεν είναι ένα συνεχές κενό, αλλά υδάτινοι δρόμοι που εξασφαλίζουν τη συνοχή τους. Αυτά τα κομμάτια γης είναι μαζί και χώρια, διατηρώντας τη διαφορετική τους ταυτότητα, μετέχοντας συγχρόνως σε ένα ιδιόμορφο σύνολο.
          Στο πλαίσιο αυτό, αντιλαμβανόμαστε τα πλοία που διασχίζουν το Αιγαίο ως τους κατεξοχήν δημόσιους χώρους του Αρχιπελάγους, τις πλωτές πλατείες του, όπου διάφορα δρώμενα μπορούν να λάβουν χώρα και να δώσουν στην έννοια της μετακίνησης και του ταξιδιού μια διαφορετική σημασία. Άνθρωποι από διαφορετικές αφετηρίες και καταγωγή, με διαφορετικούς προορισμούς και στόχους, συνταξιδεύουν. Έτσι, δημιουργείται ένα δίκτυο που φέρνει τα νησιά και τους πληθυσμούς που τα επισκέπτονται σε επαφή μεταξύ τους, δίνοντας ευκαιρία για πολιτιστικές διαδράσεις και ανταλλαγή εμπειριών.
          Το πλοίο που επιλέχθηκε για το σκοπό αυτό είναι η Αταλάντη, ένα καλωδιακό καράβι που αρχικά κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως cargo (φορτηγό πλοίο). Βασικός λόγος της επιλογής του υπήρξε το ιδανικό του μέγεθος (μήκος, πλάτος, βύθισμα), αλλά και η ιδιαίτερη ογκοπλασία του με τις δύο εκατέρωθεν προσθήκες και τον άφθονο κενό χώρο. Θα μπορούσε, λοιπόν, να φιλοξενήσει πολιτιστικές χρήσεις και να λειτουργήσει όντως σαν πλωτός δημόσιος χώρος.
          Η Αταλάντη θα χρειαζόταν επισκευές προκειμένου να επαναχρησιμοποιηθεί μιας και αξιολογείται ότι η καρίνα και η μηχανές της βρίσκονται σε καλή κατάσταση, αλλά οι υπερκατασκευές και τα υπερστεγάσματα παρουσιάζουν σημαντικές φθορές. Έτσι, αποφασίστηκε η διατήρηση των πρώτων και η αντικατάσταση των δεύτερων από ένα μεταλλικό πλέγμα που επεκτείνεται. Ουσιαστικά, η σύνθεση βασίστηκε στην ιδέα του καννάβου-σκαλωσιάς που στήνεται κατά την επισκευή των καραβιών στο ναυπηγείο.
Ο κενός χώρος στην καρδιά του πλοίου μετατρέπεται σε δημόσια πλατεία όπου παρουσιάζονται διάφορα πολιτιστικά δρώμενα. H Aταλάντη είναι ανοιχτή σε όλους είτε για παρακολούθηση σε κάθε στάση είτε για συμμετοχή σε workshops κατά τη διάρκεια του ταξιδιού (case studies: dance_music, fashion, gastronomy, photography_visual arts). Η πρόσβαση στον κεντρικό αυτό χώρο πραγματοποιείται μέσω σπειροειδούς ράμπας, ενώ για τη στέγαση των επιμέρους λειτουργιών και των workshops χρησιμοποιούνται containers που ταιριάζουν με τη λογική του καραβιού και δίνουν τη δυνατότητα πολλών συνδυασμών και εναλλαγής χρήσεων.
          Εκτός από τους υπαίθριους πιο δημόσιους χώρους και τους πιο εσωστρεφείς κλειστούς χώρους που ορίζουν τα containers, δημιουργούνται και ενδιάμεσοι χώροι που προκύπτουν από την τοποθέτηση διάτρητων panels στις όψεις. Αυτά εξασφαλίζουν προστασία από τις καιρικές συνθήκες, επιτρέποντας ταυτόχρονα στον επισκέπτη να βιώνει το ταξίδι με όλες του τις αισθήσεις.
          Ωστόσο, κρίνοντας από μια άλλη οπτική γωνία, το νερό της θάλασσας μπορεί να ερμηνευτεί και ως όριο, κάτι που βιώνουν έντονα χιλιάδες κάτοικοι νησιών κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αυτή η πιο συνηθισμένη ίσως ερμηνεία ενέπνευσε την ομάδα μελέτης ώστε να εντάξει στο σχεδιασμό μία ακόμη χρήση, αυτή της κινητής μονάδας διάγνωσης και θεραπείας του ιού του Ebola, αξιοποιώντας κι αντιστρέφοντας ίσως την αρνητικότητα της έννοιας του ορίου.



#title: ATALANTI'S SYSTEM In good times and in bad
#student: 
Kontominas Georgios, Tatli Ioanna
#supervisor: Rena Sakellaridou
#date: February 2016
#course: Research Thesis
#school / department: 
Aristotle University of Thessaloniki | Faculty of Engineering | School of Architecture
#video: https://vimeo.com/144770516


The reason for our interest about ships was the subject of the Greek presence in the 10th Architecture Biennale in Venice, "The Aegean: A Scattered City". This exhibition was based on the heretical belief of the historian Ruggiero Romano that the Archipelagos Sea can be considered as a city.
The Aegean islands have a population of about 1,300,000 inhabitants during the winter. During summer this number quadruples. Therefore, a great number of tourists, flocking from different places of the world, visit Aegean every year in order to gain new experiences and discover the pleasure that Aegean offers.
Thus, the sea surrounding the islands is not a continuous vacuum, but a waterway that ensures consistency between these discrete pieces of land. Each island keeps its special identity, while participating in a peculiar set.
In this context, the ships crossing the Aegean can be perceived as floating public areas of the archipelagos, where various events can occur. People from different origins and ancestry, with different destinations and objectives travel together. Hence, we thought to redesign a ship as a means that can bring islands and people in contact with each other during the voyage, providing the impetus for cultural interaction and exchange of experiences.
The ship that was chosen for this purpose is Atalanti, a cable ship initially built to be used as a cargo. The main reason for this choice has been its perfect size (length, width, draft), but also its spatial features. It could host various cultural uses and workshops as well as operate effectively as a floating public space.
Atalanti needs to be repaired in order to be reused. Its keel and mechanical compartments are in good condition, but the superstructures and deckhouses show significant wear. Thus, it was decided to replace them by a metal grid based on the existing structure of the ship. The composition was actually based on the idea of a scaffold erected during the repair of boats in the dockyard.
The empty space in the heart of the ship was converted into a public square that can accommodate various cultural events. Atalanti is open to every kind of audience; people can participate in the workshops taking place on the ship during the voyage or they can just watch the final performances and exhibitions during the layovers. A spiral ramp ensures the access to the central area, whereas containers accommodate the workshops and all the other uses. Containers were chosen with a view to fitting the context of the boat and providing opportunity for various spatial combinations.
Apart from the open public spaces and the introspective indoors defined by the containers, we created a third type of space resulting from the placement of perforated panels shaping the envelope of the ship. These provide protection from the weather, while allowing the visitor to experience the journey with all their senses.
However, on the other hand, sea water can be interpreted as a limit. This negative and more common interpretation inspired the our team to embrace another use; a  mobile unit for the diagnosis and treatment of Ebola virus, exploiting the concept of limit.



















No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...