Reformulating algorithmic architecture in posthuman times

#Τίτλος: Επαναπροσδιορίζοντας την αλγοριθμική αρχιτεκτονική στην εποχή του μετά ανθρώπου
#ονόματα φοιτητών: Θεοφάνους Βαρβάρα, Χριστοδούλου Νατάσα
#χρονολογία: 2015
#μάθημα: Ερευνητική εργασία
#επιβλέπουσα: Βογιατζάκη Μαρία
#σχολή/τμήμα: Αρχιτεκτόνων μηχανικών – ΑΠΘ
#τεύχος: issuu link

Ζούμε στην εποχή της πληροφορίας, η οποία χαρακτηρίζεται από την ευκολία στην μεταφορά και την άμεση πρόσβαση στη γνώση, πράγμα δυσκολότερο στο παρελθόν. Μια εποχή, όπου οι νέες τεχνολογίες καταλαμβάνουν με ραγδαίους ρυθμούς ολοένα και αυξανόμενα το καθημερινό μας περιβάλλον. Οδηγούμενοι από αυτή την εξέλιξη, προσπαθούμε να προσαρμοστούμε στο καινούριο, στο μεταβαλλόμενο. Η ανάπτυξη μιας νέας υποκειμενικότητας, μιας νέας ηθικής και πολιτικής οδήγησε σε μια μετά-ανθρώπινη κατάσταση η οποία χαρακτηρίζει τη νέα ζωή. Τι κρύβεται όμως πίσω από αυτή; Ο αλγόριθμος κυβερνά τον κόσμο μας σήμερα, εμφανής ή αφανής σε κάθε πτυχή της ζωής. 
Μετά και την επανάσταση που έφεραν στην αρχιτεκτονική οι νέες τεχνολογίες, ο αλγόριθμος υπάρχει σε αυτή ως μια αόρατη μαθηματική περιγραφή των ψηφιακών εργαλείων σχεδιασμού. Οι τελευταίες δεκαετίες αποτελούν μια μεταβατική περίοδο όπου ο αλγόριθμος γίνεται πλέον εμφανής στην αρχιτεκτονική ως γενεσιουργό εργαλείο. Νέες μορφές, έξω από τα στενά όρια της τυποποιημένης αρχιτεκτονικής αναδύονται. Η εσωτερική παραγωγική λογική του αλγόριθμου, μετατοπίζει το ενδιαφέρον από τη σταθερότητα, στη ρευστότητα και τη μεταβλητότητα. 
Τι είναι όμως ο αλγόριθμος; Πώς προέκυψε η χρήση του στην αρχιτεκτονική και ποιές οι εφαρμογές του; Αν υποθέσουμε πως είναι τελικά κάτι περισσότερο από ένα σύνολο πεπερασμένων οδηγιών, πως επαναπροσδιορίζει την αλγοριθμική αρχιτεκτονική στην εποχή του μετά ανθρώπου;

#Subject: Reformulating algorithmic architecture in posthuman times
#Students: Theofanous Varvara, Christodoulou Natasa 
#Year : 2015
#Lesson: Diploma Research Thesis
#Faculty/Department:  Faculty of engineering AUTh, School of architecture
#Supervisors: Voyatzaki Maria

Without doubt, the most prominent inclusion of information in human’s everyday life, has given rise to a distinctive new way of being in our today’s world.  We may determine our present time as the age of information, namely an era where rapidly growing innovated technologies, play an increasingly vital necessity in our daily environment.  In this era, the continual influx of technological developments, promises realistic prospects for enhancing cognitive, emotional and physical capacity.  
The development of a new consciousness affecting both the current ethics and politics, leading to a posthuman condition which characterizes the modern life. Driven by this progress, we try to adapt to growth, to advanced changes. But what lies behind this? The algorithm governs our today’s world, visible or invisible in every aspect of life.
After the technological revolution penetrated architecture, the algorithm appeared therein, initially as an invisible mathematical description of a digital design tool. The last decades, reflect a transition period, where the algorithm is evident in architecture as a fore-front digital tool, where the output is generated by a set of rules.  New forms, outside the confines of standard limited architecture are now emerging.  The internal productive logic of an algorithm, shifts the interest of stability to liquidity and volatility. Giving birth to new design methods, such as “generative design”, which lead to the creation of unforeseen complexities.
What in fact is an algorithm?  How did it become revealed in architecture and what is it applied in?  If one assumes that ultimately, an algorithm is something more than a finite set of instructions, how does it reformulate algorithmic architecture in post-human times?

No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...