Στο δάσος| Μεταβαλλόμενες συνθήκες διαβίωσης σε αειθαλές τοπίο

#Τίτλος: Στο δάσος| Μεταβαλλόμενες συνθήκες διαβίωσης σε αειθαλές τοπίο
#φοιτητής/ές: Γκούφα Β., Ζησοπούλου Φ., Θανάση Μ.
#επιβλέποντες: Βασιλάτος Π., Κούρκουλας Α.
#χρονολογία: Μάρτιος 2015

#μάθημα: Διπλωματική εργασία  
#σχολή/τμήμα: Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ

Στη συγκεκριμένη διπλωματική επιδιώξαμε να επαναπροσδιορίσουμε τον τρόπο με τον οποίο η αρχιτεκτονική μπορεί να συνδιαλλαγεί με το φυσικό τοπίο, σε μια κατεύθυνση όχι πλήρους απουσίας αλλά διακριτικής παρουσίας, σχεδιάζοντας 4 κατασκευές στο όρος Καλλίδρομο του νομού Φθιώτιδας. Επιλέγουμε μια ήπια επέμβαση στο βουνό, η οποία στοχεύει στο να διευκολύνει την εμπειρία του επισκέπτη στη φύση και να ενεργοποιήσει έμμεσα την προστασία  του τόπου, μέσω της προσέλκυσης επισκεπτών στην κατεύθυνση του εναλλακτικού τουρισμού. Διαμορφώνεται έτσι μια σχέση ανταποδοτική και ο επισκέπτης μετατρέπεται από παρατηρητής σε ενεργός χρήστης.
Οι κατασκευές αυτές, αποτελούμενες αποκλειστικά από ξύλο, είναι ένα κανάλι στη λίμνη Νεβρόπολη, μια κατασκήνωση, ένα καταφύγιο και ένα πυροφυλάκιο. Όσον αφορά την κατασκήνωση, τοποθετείται στις παρυφές ενός αειθαλούς δάσους, το οποίο περιβάλλει την εποχιακή λίμνη Νεβρόπολη. Χωρίς να τοποθετεί ένα ξένο δομικό σύστημα στον οργανισμό του δάσους, αποτελεί μια δομή για αυτό, καθώς επιλέγεται η ανάρτησή της από τα υψίκορμα έλατα, ανυψώνοντας τον επισκέπτη από το επίπεδο του εδάφους. Η επιλογή αυτή έχει ως στόχο να διατηρήσει την ανεμπόδιστη κίνηση ανάμεσα στα δέντρα εκμεταλλευόμενη τα έλατα με τον ψηλό, γυμνό κορμό ως κολώνες ανάρτησης και εισάγοντας τον επισκέπτη στην εμπειρία της αιώρησης.
Το στοιχείο της εποχιακής μεταβλητότητας, το οποίο στο συγκεκριμένο τοπίο υπογραμμίζεται μέσα από την έντονη αντίθεση της δυναμικής ροής του χρόνου, που ορίζει το αειθαλές δάσος και της κυκλικής, που σηματοδοτεί η εποχιακή λίμνη, έπαιξε σημαντικό ρόλο στη σύνθεση, καθώς και στη χρήση της κατασκευής. Συγκεκριμένα, η κάθε μονάδα διαμονής ανοίγει για να φιλοξενήσει τους επισκέπτες τους θερινούς μήνες, ενώ το χειμώνα κλείνει, λειτουργώντας ως πλατφόρμα στάσης στην ανυψωμένη πορεία. Ολόκληρο το σύστημα της κατασκήνωσης με τη μεταβλητότητα της μορφής του αντικατοπτρίζει την αλλαγή των εποχών, παίρνοντας το ρόλο ενός φυλλοβόλου δέντρου, σε ένα αμετάβλητο δάσος αειθαλών. Δημιουργεί μια ολοκληρωμένη εμπειρία βίωσης του δάσους με τα στοιχεία του ήχου και του αέρα να εντείνονται και τον επισκέπτη να αποτελεί μέρος του και να κινείται μαζί του σε ένα ζωντανό σύστημα.
Η μορφή της κατασκήνωσης ορίζεται από την εντροπία του δάσους και την τυχαιότητα των κορμών. Η ευθεία γραμμή δεν είναι διακριτό του χαρακτηριστικό, υπάρχει ωστόσο στα κενά ανάμεσα στους κορμούς. Μέσα σε αυτό τον άτακτο κάνναβο, επιλέγονται από τις άπειρες δυνατές χαράξεις, 6 κυρίαρχοι άξονες κίνησης, με δύο ράμπες οι οποίες εξασφαλίζουν την ανύψωση από το έδαφος στα διάφορα επίπεδα ανάρτησης. Σε αντίθεση με την ομαλή ανάβαση, έρχεται η σημειακή και απότομη μετάβαση που διασφαλίζουν οι κάθετες σκάλες.
Σε δεύτερο επίπεδο βρίσκεται το δίκτυ των δοκών. Το δίχτυ αυτό, δευτερεύον αλλά σημαντικό, ενώνει μόνο δύο από τα πολλά σημεία, που επιτρέπουν τα ίχνη των κορμών, σε ασυμφωνία με τις κυρίαρχες διαδρομές. Έτσι επανέρχεται η ‘ισορροπία της αταξίας’ του δάσους. Η τοποθέτησή τους  αποτελεί τη βασική στήριξη των μονάδων διαμονής.
Πλατφόρμες των 2 και 3 ατόμων διατάσσονται εκατέρωθεν των βασικών αξόνων, κάθετα στα δευτερεύοντα δοκάρια, μήκους 6-10m.  Οι δύο βασικές αρχές τοποθέτησης των πλατφορμών, που συνολικά φιλοξενούν 46 άτομα, είναι αφενός η συγκέντρωση και η διάχυση του βλέμματος και αφετέρου οι επιλογές διαδρομής πάνω στη σχεδιασμένη πορεία που σχηματίζεται από τις γέφυρες, τις διαχωρίζουν σε κοινότητες και απομονωμένες μονάδες.


#Title: In the woods
#Students: Gkoufa V., Zisopoulou F., Thanasi M.
#Supervisor: Vasilatos P., Kourkoulas A.
#Year: March 2015
#Course: Diploma Thesis
#School: NTUA School of Architecture

Ιn this  diploma project we sought to redefine the way in which architecture can interact with the natural landscape, in a direction of discreet presence, designing four structures on Mount Kallidromo of Fthiotida. We choose a gentle intervention in the mountain that aims to facilitate the visitor’s experience in nature and activate indirectly the protection of the landscape, through the attraction of visitors, towards alternative tourism. Thus, a reciprocal relationship is formed and the visitor is transformed from just an observer to an active user.
These constructions composed entirely of wood, are: a channel inside Lake Nevropolis, a campsite, a shelter and a fire guardhouse. As for the camping, it is placed on the outskirts of an evergreen forest, which surrounds the seasonal lake Nevropolis. Without placing a foreign structural system in the forest’s organism, the camping constitutes a structure for it, as the hanging from the high trunk trees was chosen, elevating the visitor from the ground level. This choice aims to maintain unrestricted the movement among the trees, by exploiting the trees with tall, bare trunk as mounting columns and introducing the visitor to this experience of swinging.
The element of seasonal volatility, which in this landscape is emphasized through the strong contrast of the dynamic flow of time, which is defined by the evergreen forest and circular, which is marked by the seasonal lake, played an important role in the synthesis and use of the construction. Specifically, each unit of stay opens to accommodate visitors during the summer, while in winter it closes, acting as a staging platform in the raised path. The entire system of the camping, with the volatility of its form, reflects the change of seasons, taking the role of a deciduous tree in a forest of evergreen and unchanged trees. It creates a complete experience of living in the forest, with the elements of sound and air being tensioned and the visitors being part of it and moving together in a living system.
The form of the camp is defined by the entropy of the forest and the randomness of the logs. The straight line is not a discrete characteristic of the forest, it exists, however, through the gaps between the logs. Within this disordered grid and the infinite possible alignments, 6 principal axes of movement are selected, with two ramps that provide elevation from the ground at the various levels of suspension. In contrast to the smooth ascent of the ramps, the vertical stairs ensure the abrupt transition from the ground to higher levels.
On a second level, there is the net of the beams. A net, secondary but significant, that connects just two of the many points that the traces of the logs allow, at variance with the dominant routes. So 'balance disorder' is restored in the forest. Their placement is the key element in order to support the accommodation units.
Platforms for 2 and 3 persons are arranged on either side of the main axes, perpendicularly to the secondary beams, 6-10m long. The two basic principles for the installation of the platforms, which together accommodate 46 people, is both the gathering and diffusion of the gaze but also the route options on the designed path, separating them in communities and isolated units.















video













No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...