Ενεργοποίηση του λόφου του Λυκαβηττού

#Τίτλος: Ενεργοποίηση του λόφου του Λυκαβηττού 
#φοιτητής/ές: Λεβεντάκη Μ., Μιχαλοπούλου Ε.
#επιβλέποντες: Βασιλάτος Π,, Κούρκουλας Α.
#σύμβουλοι: Μάνιος Μ., Τριπιδάκης Ι.
#χρονολογία: Ιούλιος 2014
#μάθημα: Διπλωματική εργασία  
#σχολή/τμήμα: Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ


Η διπλωματική αφορά το λόφο του Λυκαβηττού, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας. Οι επισκέψεις μας σε αυτόν περιορίζονταν σε δύο σημεία, την κορυφή του, γύρω από τον ναό του  Αγίου Γεωργίου, και το πλάτωμα για στάθμευση και θέα, έξω από το θέατρο του Τάκη Ζενέτου. Ο υπόλοιπος λόφος μας φαινόταν αχανής. Αντιληφθήκαμε ότι ανεβαίναμε στην κορυφή του, χωρίς να γνωρίζουμε τι συνέβαινε στον ενδιάμεσο χώρο. Αυτό υπήρξε και το κίνητρο της διπλωματικής.
Στον  τόπο αυτό, αισθανθήκαμε μια αμηχανία να εντοπίσουμε την ταυτότητά του. Είναι εγκαταλειμμένος, ωστόσο διαθέτει κάποια έντονα στοιχεία που θα μπορούσαν να τον αναδείξουν. Ασχεδίαστα και χωρίς φροντίδα, υπάρχουν αλλά είναι σε αδράνεια.
Στην επέμβασή μας, εντοπίζουμε σημεία-κλειδιά στο λόφο, κομβικά στο υπάρχον δίκτυο μονοπατιών, τα οποία έχουν ή δύναται να αποκτήσουν στοιχείο της ταυτότητας του λόφου. Σκοπός μας είναι να μετατραπούν τα σημεία αυτά σε θύλακες ενεργοποίησης και κατ’ επέκταση ανάδειξής του.
Τα στοιχεία που θεωρούμε ότι συνθέτουν αυτόν τον τόπο είναι τα:
Νερό, Θέα, Δάσος, Φως, Ανάβαση
Η έμπνευση των πέντε στοιχείων:
Νερό: πηγές Ηριδανού ποταμού, κατάληξη Αδριάνειου Υδραγωγείου,                                   «Αερικόν Θεραπευτήριον» (το όραμα του Ερνέστου Τσίλλερ για πηγές, καταρράκτες και κρήνες στο λόφο)
Θέα: ο ψηλότερος λόφος στο κέντρο στα 277,30μ, θέα προς το λεκανοπέδιο και προς τους μεγάλους ορεινούς όγκους, θέα προς την Ακρόπολη και μυθολογικός συσχετισμός [Σύμφωνα με το μύθο, ο Λυκαβηττός είναι ένας βράχος που προοριζόταν για την κατασκευή της  Ακρόπολης. Έπεσε από τα χέρια της θεάς Αθηνάς, στο σημείο που βρίσκεται σήμερα, όταν αυτή έμαθε κάποια άσχημα νέα κατά τη μεταφορά του.]
Δάσος: αλλαγή της εικόνας του λόφου ανά τους αιώνες      
[γυμνός και ξηρός_  από την αρχαιότητα, λατόμευση: 1835-1960   
πράσινος_  πρώτη οργανωμένη δενδροφύτευση το 1898]                                      
Φως: ετυμολογική προέλευση _ λύκη + βαίνω, από εκεί εμφανίζεται η αυγή
Ανάβαση: ο λόφος είναι δυσπρόσιτος από την πόλη, ενώ στο εσωτερικό του είναι δύσβατος
Όλα τα σημεία κατατάχθηκαν σε έναν πίνακα, σύμφωνα με παραμέτρους που σχετίζονται με τα φυσικά χαρακτηριστικά, τη συσχέτιση με τον άνθρωπο, αλλά και την αλληλεπίδραση με τα φυσικά στοιχεία. Έτσι, εντοπίσαμε την αρχική πρόθεση για κάθε σημείο.

Ν2_ ΧΑΡΑΔΡΑ
Είναι ένας αδιέξοδος χώρος, πρώην λατομείο, με πυκνή φύτευση από χαρουπιές. Οι βραχώδεις ψηλές παρειές (18-22μ), στη βροχή, συγκεντρώνουν μεγάλη ποσότητα νερού σε μία κεντρική φυσική απορροή. Αυτό το στοιχείο της κίνησης του νερού εντοπίστηκε και συσχετίστηκε με την κίνηση του ανθρώπου. Η κεντρική απορροή διακλαδίζεται προς τις παρειές, διασφαλίζοντας τη μέγιστη συλλογή του νερού απευθείας από τη βραχώδη επιφάνεια. Στη συνέχεια, το νερό διοχετεύεται σε μία ανοιχτή δεξαμενή. Σχεδιάζεται, λοιπόν, μια διαδρομή όπου ο περιπατητής κινείται σε σχέση με τη ρύση του νερού συναντώντας υποχώρους επαφής με το νερό, και καταλήγει σε μια ξύλινη πλατφόρμα θέας, από όπου έχει διέξοδο προς το θέατρο.
Συναντάμε στοιχεία πελεκητού σκυροδέματος από τα αδρανή των βράχων, χωμάτινα μονοπάτια και εμφανείς μεταλλικούς αγωγούς συλλογής του νερού.
Η υπάρχουσα φύτευση διατηρείται και ενισχύεται με άλλα είδη που εξυπηρετούν τη σκηνοθεσία του βλέμματος.

Θ3_ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΑΓΙΩΝ ΙΣΙΔΩΡΩΝ
Είναι μία διαδρομή στην οποία κινείσαι κατά μήκος ενός πανοραμικού πλάνου, με θέα από το λόφο του Στρέφη μέχρι το Καλλιμάρμαρο. Σε αυτή τη διαδρομή μήκους 180μ το πλάνο μένει ίδιο, με το λόφο της Ακρόπολης να δεσπόζει και να συγκεντρώνει όλα τα βλέμματα.
Πρόθεσή μας είναι η σκηνοθεσία του βλέμματος του περιπατητή και η κατεύθυνσή του και προς άλλες θέες. Εργαλεία σε αυτή τη διαδικασία αποτελούν τοιχία εγκάρσια στη διαδρομή, μεταλλικά ή από σκυρόδεμα, αλλά και η ίδια η φύτευση. Το ύψος, το μέγεθος και η κατεύθυνση των τοιχίων εξυπηρετούν απόλυτα την κατεύθυνση του βλέμματος.
Η διαδρομή, έτσι, από πανόραμα γίνεται συνεχόμενο καρέ, με τον περιπατητή να ελίσσεται στο όριο βράχου και δάσους, σε δύο επίπεδα. Οι επεμβάσεις πραγματοποιούνται τροποποιώντας υπάρχοντα στοιχεία διαμόρφωσης, μπαζώματα ή παλιά κελύφη.

N1_ ΠΛΑΤΕΙΑ
Αποτέλεσε το μεγαλύτερο λατομείο του λόφου. Ο χώρος είναι μία μεγάλη πλατεία με διττή λειτουργία, εξωστρεφή προς τη θέα και εσωστρεφή προς το θέατρο.
Το θέατρο λειτουργεί μόνο το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα ο χώρος να ασφυκτιά τότε από ανθρώπους, ενώ το χειμώνα να παραμένει άδειος και να χάνει την κλίμακά του. Σχεδιάστηκε ένας χώρος, ο οποίος αλλάζει σε μέγεθος μέσα στο χρόνο, για να καλύψει τις ανάγκες της ανθρώπινης παρουσίας. Εργαλείο για αυτό είναι μια επιφάνεια νερού. Το νερό αντικαθιστά την ανθρώπινη παρουσία και αντίστροφα.
Το μεταλλικό τοιχίο αποκλείει το χώρο του θεάτρου από την πλατεία και λειτουργεί σαν είσοδος προς αυτό. Ολόκληρη η πλατεία λειτουργεί ως συλλεκτήρας  νερού και διοχετεύει το νερό μέσα από τις δύο θύρες του τοιχίου-φράγματος στο στόμιο της δεξαμενής, πίσω από αυτό.
Η πλατεία από σκυρόδεμα δεν έχει ενιαία κλίση, αλλά αναδιπλώνεται κατάλληλα ώστε να ορίσει διαφορετικές σχέσεις με το νερό. Τα μόνα κατακόρυφα στοιχεία είναι οι ευκάλυπτοι. Επανασχεδιάστηκε ως μόνιμο στοιχείο το υπάρχον αναψυκτήριο.
Κάτω από την πλατεία, σχεδιάζεται χώρος στάθμευσης, στο επίπεδο εδάφους του παλιού λατομείου. Το τοιχίο λειτουργεί και ως κατακόρυφος χώρος κίνησης με εξόδους κινδύνου του υπογείου και διάδρομο θέας στην κορυφή του.



#Title: Activation of Lycabettus hill
#Students: Leventaki M., Michalopoulou E.
#Supervisors: Vasilatos P., Kourkoulas A.
#Advisors: Manios M., Tripidakis I.
#Year: July 2014
#Course: Diploma Thesis
#School: NTUA School of Architecture


The subject of this thesis project is Lycabettus hill. The hill is located at the center of Athens.  We noticed that our visits there were almost exclusively restricted at two regions. We either visited the top, around the church of Saint George or the area near Zenetos theatre, used for parking or observing the city view. The rest of the hill remained unfamiliar. We realized that we were walking towards the top, ignoring what existed at the space between. This was the initial trigger of the project.
At first, we were unable to define hill’s identity. The hill is abandoned but, still has some elements that can give prominence to it. Given that they are not organized or designed, these elements just stay there inactivated.
Our proposal locates key points of the existing network of pathways of Lycabettus that have or can receive elements of the identity of the hill. We aim that the points will constitute activation points of the hill and enhance its presence in the city.
The elements that are considered to define hill’s identity are:
the Water, the View, the Forest, the Light and the process of Ascent.
[According to the myth, Lycabettus is a rock that was intended to be placed at the construction of Acropolis. Accidentally, it fell from Athena’s hands during its transition, when she learned some bad news , at the exact point that it is located today.]
The existing planting is maintained and reinforced by other species, which serve the direction of gaze.

The concrete square has not a single slope, but is properly folded to define different relationships with water. The only vertical elements are the eucalyptus trees. The cafeteria was redesigned as a permanent element of the square.
Below the square, a parking lot is designed, in the old quarry’s ground level. Inside the panel there is the vertical movement from the ground level to the level of the square in case of emergency, and its top functions as a belvedere.


The inspiration of the five elements:
Water: Hridanos river source, the ending point of the Adrianian Aqueduct, the vision of Ernst Ziller (a recreation park for upper-class Athenians with springs, waterfalls and fountains)
View: the higher hill at the city center at 277.30m, view to the Athenian basin and towards the big mountain masses, view to Acropolis and mythological correlation.
Forest: transformation of the image of the hill past the centuries.        
[Naked and dry_ since the ancient years, quarry during the period 1835-1960                                                                                        
green_ first organized reforestation in 1898]
Light: the origins of the name Lycabettus is from the words: “λύκη + βαίνω”, which means dawn appears from there.
The process of Ascent: the hill is inaccessible from the city, while it is difficult to walk within its perimeter.
All the points were classified in a table according to parameters related to physical characteristics, the correlation with the man and the interaction with the natural elements. So, we concluded to the original intention for each point.

Ν2_ CANYON
The Canyon is a dead end area, former quarry, covered with dense planting of carob trees. The sides are rocky and high (18-22m).  During rainfall, a large quantity of water is collected in a central natural runoff. We detected this element of the motion of the water and we decided to correlate it with the movement of people. The central drainage branches off to the sides, ensuring maximum collection of water directly from the rocky surface. Subsequently, the water is directed to an open reservoir. Along the route, one can move in relation to the water runoff, getting in touch with water spaces. At the end, the path reaches a wooden belvedere, and connects to the theatre.
Along the path there are concrete elements, consisting of materials extorted from the rocks of the site, earthen paths and visible metal pipes for water collection.

Θ3_ PATHWAY OF SAINT ISIDOROI
It is a pathway in which people move along a panoramic view, viewing at first Strefi hill, and at the end the Kallimarmaro Stadium. Along this 180m route, the view remains the same, the Acropolis hill is the dominant element of the view, and it makes everything else disappear.
Our intentions is directing the gaze and guide it to other views. As a tool in this process, we use metal or concrete panels, vertical to the path and planting. The height, size and direction of the panels serve the direction of gaze. The route, from panorama becomes contiguous frames, while man can wind between the rocky surface and the forest, in two levels. All the interventions are accomplished by modifying existing infrastructure, polders or old shells.


N1_ SQUARE
It was the largest quarry of the hill. The area is perceived as a large square with a dual function, extrovert to the view and introvert to the theater.
The theater is in use only during the summer. Then the space suffocates with people, while in the winter the whole space remains empty, losing the human scale. We designed a space that changes size during the year, serving people’s gathering. The tool for this is a water surface. The water replaces the human presence and vice versa.
The metal panel excludes the theater from the square and operates as a gate to it. The entire square functions as a water collector and conducts the water through the two doors of the panel-dam to the opening of the reservoir, behind it.

















Η παρουσίαση συνοδεύεται και από δύο video, τα link των οποίων είναι τα ακόλουθα:













No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...