Elysium // μία ευ/τοπική προσέγγιση, αφήγηση μιας συνθετικής οικολογίας

#Τίτλος: Elysium // μία ευ/τοπική προσέγγιση, αφήγηση μιας συνθετικής οικολογίας
#φοιτητής/ές: Γεωργίου Ε.
#επιβλέποντες: Βογιατζάκη M.
#χρονολογία: Φεβρουάριος 2015
#μάθημα: Διπλωματική εργασία  
#σχολή/τμήμα: Πολυτεχνική Σχολή ΑΠΘ, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών


Έπειτα από αναγνώσεις τόσο μέσα από την ερευνητική μου εργασία  όσο και από informal πηγές, δηλαδή ταινίες, comics, έρευνα στο διαδίκτυο,  αποφάσισα να ασχοληθώ στη διπλωματική μου με το θέμα της «ψηφιακής  μεταθανάτιας ζωής», όπως μερικοί το θέτουν.
Κατά τη γνώμη μου, και πολλών άλλων, δε θα αποτελεί ωστόσο μια μεταθανάτια ζωή, αλλά την συνέχιση της ψηφιακής μας ρέπλικας στο διηνεκές.  Ένα κομμάτι του εαυτού μας, αν όχι ο ίδιος μας ο εαυτός, που συνεχίζει  να ζει σε μια ψηφιακή μορφή, που ωστόσο τροφοδοτεί τον και τροφοδοτείται από το φυσικό χώρο.
Elysium είναι ένα comic book που πραγματεύεται το ίδιο ζήτημα από μια δυστοπική πλευρά. Στη διπλωματική μου κάνω ωστόσο μια ευ/τοπική προσέγγιση. Δηλαδή μια θετική προσέγγιση του θέματος αλλά και μια εντοπισμένη κατάσταση, σε τόπο και χρόνο. Δημιουργώ τον τόπο αυτόν που θα γίνεται η καταγραφή, αποθήκευση και  αναπαραγωγή του ψηφιακού μας εαυτού.
Το όχημα που προσεγγίζω αυτό το ζήτημα είναι η έννοια της συνθετικής οικολογίας. Ούτως η άλλως, το ζήτημα απαιτεί τεχνολογίες που πραγματεύονται τη συνέργεια και  αλληλοτροφοδότησης ενός φυσικού, οργανικού συστήματος με ένα ψηφιακό του αντίγραφο. Η διεπαφή των δύο κόσμων, εννοιών γίνονται ένα πλεγμένο σύστημα όπου υπάρχει επαφή, επικοινωνία και ροή πληροφορίας τροφοδοτώντας το ένα το άλλο.
Τι είναι συνθετική οικολογία; Είναι μια σχετικά νέα προσέγγιση, πολύ κοντά στη συνθετική βιολογία. Η τελευταία είναι μια διαπεριβαλοντική θεωρία (transenvironentalism) που ασχολείται όχι μόνο με τη δημιουργία τεχνητών περιβαλλόντων αλλά και με τη συνέργεια οικολογικών τρόπων σκέψης. Στη διπλωματική αυτή εργασία λοιπόν επιχειρείται η δημιουργία μιας συνθετικής οικολογίας όπου θα πραγματοποιείται διεπαφή φυσικών με τεχνητά συστήματα στα πλαίσια μιας οικολογικής –με την ευρεία έννοια του όρου – ηθικής.
Η εργασία αποτελεί μια προσπάθεια δόμησης/υλοποίησης μιας ‘ολιστικής’ πρότασης που οργανώνεται σε τρία βασικά επίπεδα/συστήματα. Στο σχεδιαστικό (πειραματισμός/διερεύνηση), το υλικό ( το πώς υλοποιείται) και το οντολογικό (το τι υλοποιείται).
Σχεδιαστικά, ο πειραματισμός ξεκίνησε με τη μελέτη προσομοίωσης οργανισμών, φυσικών συστημάτων, που δημιουργούν σμήνη, όπως πουλιά και μυρμήγκια. Οι προσομοιώσεις λοιπόν που αποτελούν την τεχνητή απεικόνιση αυτών των φυσικών συστημάτων αποτέλεσαν το εφαλτήριο για την εξέλιξη της σχεδιαστικής διαδικασίας, η οποία τροφοδοτήθηκε στη συνέχεια από προεικόνες, σχεδιαστική πρόθεση,  λειτουργικά χαρακτηριστικά αλλά και στοιχεία της τοποθεσίας, όπως δυναμικές ροές αλλά και ανάγλυφο/τοπογραφία.
Ο σχεδιασμός επενδύεται στη συνέχεια με πληροφορία προερχόμενη από τη μελέτη του πορώδους σε δομές όπως σφουγγάρια και πέτρες από τη θάλασσα που έχουν διαβρωθεί από μικροοργανισμούς. Η έννοια του πορώδους επίσης μελετάται και στην δομή των οστών. Γίνεται προσπάθεια μετάφρασης της ιδιότητας να κατανέμεται υλικό όπου αυτό είναι περισσότερο απαραίτητο, δημιουργώντας πορώδη δομή στο εσωτερικό του οστού, σε μεγαλύτερη κλίμακα. Η υλοποίηση στην αρχιτεκτονική κλίμακα αυτής της λογικής γίνεται με τρισδιάστατο εκτυπωτή και βιο/τσιμέντο.
Η παραγωγή του υλικού αυτού γίνεται in situ. Σκοπός είναι η παραγωγή των συστατικών που το αποτελούν με όσο γίνεται λιγότερη χρήση ενέργειας και με οικολογικό τρόπο, στα πλαίσια της συνθετικής οικολογίας. Μεγάλο μέρος της διαδικασίας είναι η βιοτική παραγωγή CaCO3 με χρήση protocells και βακτηρίων που μεταβολίζουν CO2, που συλλέγεται από το βεβαρημένο οδικό δίκτυο, και ιόντα Ca++ σε ανθρακικό ασβέστιο.



#Title: Elysium // an eu/topian approach
#Student: Georgiou Ε.
#Supervisor: Voyatzaki M.
#Year: February 2015
#Course: Diploma Thesis
#School: AUTH School of Architecture


This project is a speculation on the digital afterlife issue. After readings in academic and cultural contexts, I came to the conclusion that what can be achieved is not an afterlife but a continuous evolution of a digital copy. A part of ourselves, if not our self, lives in a digitized form, whereas at the same time there is a constant feedback between digital and physical milieus.
In many cultural references, which one of them is a comic book called Elysium, this issue is approached in a dystopic way. In this project though, a /eu/topian one is favored. Meaning not only a positive view of it but also a localized condition, situated in time and space. The project introduces the creation of the space where our digital replicas are recorded, stored and reproduced.
The term of synthetic ecology is crucial and helpful. Either way, this issue requires integration of technologies which have to do with synergy and feedback of a physical, organic system and its digital copy. The interface of these two worlds becomes an interwoven system where there is contact, communication and flow of information among them.
This is what the interdisciplinary theory of synthetic ecology researches. Synthetic ecology is both a pleonasm and a contradiction. But above all it is a very powerful metaphor. A corollary to Synthetic Biology, it is a theory of transenvironmentalism that refers not only to the practice of producing artificial environments, but to the convergence of ecological strands of thought and the coexistence of physical and artificial systems.
This project is an attempt to create a holistic proposal organized into three basic levels/systems, all three of them operating under the terms of synthetic ecology. Namely the design one (experimentation/spatial research), the material (how it is materialized) and the ontological (what it is materialised).



































No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...