What’s next? A guide to architectural career - N. Stasinou, M. Iliopoulos











Kαι μετά τι? Ένας οδηγός για νέους αρχιτέκτονες. Νάντια Στασινού, Μανώλης Ηλιόπουλος






What’s next? A guide to an architectural career.

Και μετά τι? Ένας οδηγός για νέους αρχιτέκτονες.





Η στήλη “what’s next?” (Και μετά τι;) απευθύνεται στους φοιτητές και απόφοιτους αρχιτεκτονικών σχολών και γενικότερα νέων που δραστηριοποιούνται στο χώρο των δημιουργικών επαγγελμάτων (αρχιτεκτονική, design, φωτογραφία, illustration, κ.α). Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε νέους αρχιτέκτονες και δημιουργούς, που εν μέσω κρίσης και παρά τις δυσκολίες, αποφάσισαν να «ακολουθήσουν το όνειρό τους» και κατάφεραν να επιτύχουν ο καθένας στον τομέα του. Πρόκειται για μια σειρά μικρών συνεντεύξεων-αφιερωμάτων σε ανθρώπους που κάνουν τώρα τα πρώτα τους βήματα, μας εμπνέουν, τους θαυμάζουμε και μας κάνουν να αισιοδοξούμε για το μέλλον του χώρου.



“What's Next?” is a thread adressing students and young professionals of creative orientation, such as architects, designers, photographers, illustrators etc. It aims to host interviews of young architecs and creators that, despite of the difficulties imposed by the crisis, managed to pursue their dreams with success. “What's next?” will present a series of short panoramas about people taking their first inspiring steps, making us feel optimistic about what is yet to come.  
 



Η Νάντια Στασινού κι ο Μανώλης Ηλιόπουλος δημιούργησαν το Imaginary Rooms to 2011, για να στεγάσουν τη δημιουργικότητά τους κάτω από μία ομπρέλα που δε θα μόλυνε τις προσωπικότητές τους, στο ταξίδι του βιοπορισμού. Doodling workshops, illustrations, τοιχογραφίες και ταξίδια αποτελούν τις στιγμές ευτυχίας που ορίζουν, τελικά, το συγκεκριμένο studio. 


















#1  Πείτε μας λίγα λόγια για το αρχιτεκτονικό/καλλιτεχνικό σας υπόβαθρο;

Μ.Η.: Αποφοίτησα ως αρχιτέκτων μηχανικός απ'το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας το 2010. Παρ'όλα τα σημαντικά εφόδια που αποκόμισα στη συγκεκριμένη σχολή, η αρχιτεκτονική μου παιδεία οχυρώθηκε κι επαναπροσδιορίστηκε μέσα από τη, συχνά εμμονική, τριβή μου με την κουλτούρα του graffiti, από το 1999. Ταξίδια, συμμετοχές σε εκθέσεις, διοργανώσεις festival και κοινωνική δικτύωση, εντός κι εκτός συνόρων, αναπόφευκτα ακολούθησαν και με εκπαίδευσαν.

Ν.Σ.: Σπούδασα Γραφιστική, οπότε η σχέση μου με την αρχιτεκτονική ορίζεται από τη βιωματική μου σχέση με την πόλη. Περπατάω, ζω, κι εξερευνώ την πόλη. Σαν γραφίστας αρέσκομαι στο να την αναλύω οπτικά. Σαν character designer μελετάω κι εμπνέομαι από τους ανθρώπους και τις συμπεριφορές τους, που στο τέλος καθορίζουν αυτό που ονομάζεται αρχιτεκτονική.


It's rainning Egos,detail, mixed media canvas, 2014

Gravity girl, digital illustration, 2013



#2 Ποιό ήταν το επόμενο βήμα μετά το πτυχίο και πώς καταλήξατε στη συγκεκριμένη επιλογή; Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτό.



Ν.Σ.: Ακολούθησε μια σειρά σεμιναρίων. Ξεκίνησα με τη φωτογραφία, την οποία αγαπώ ιδιαιτέρως, τη μαγευτική, μα παρεξηγημένη σήμερα, επεξεργασία εικόνας, γνώρισα την αγαπημένη μου βιβλιοδεσία, έκανα μία μεγάλη βουτιά σε σεμινάριο τυπογραφίας και το μεγαλείο αυτής, έπειτα οδηγήθηκα σε σεμινάριο δημιουργικής γραφής. Εκεί ανακάλυψα μια νέα πτυχή του εαυτού μου. Με ευχαριστούσε ιδιαιτέρα το να γράφω. Ήθελα να εικονογραφώ, κι έτσι ο κύκλος αυτός έκλεισε με σεμινάριο εικονογράφησης. Από εκεί έφυγα μαγεμένη. Στην διάρκεια των σεμιναρίων, θυμάμαι να δραπετεύω διαρκώς στα σημειωματάρια μου, αλλά κι έξω από αυτά, σκιτσάροντας και γράφοντας κείμενα, διαβάζοντας ότι έπεφτε στα χέρια μου, αδυνατώντας να φανταστώ τον εαυτό μου ευτυχή μακριά από χαρτιά, μολύβια, βιβλία, τετράδια, πολύτιμα μπλε στυλό και μαρκαδόρους. Έβλεπα τα μονοπάτια, ήξερα τι ήθελα και βγήκα για το μεγάλο κυνήγι, με ένα τσουβάλι εφόδια. Με πολύ και σκληρή δουλειά μπήκα σε εκδοτικούς οίκους, free lance δραστηριότητες, διαφημιστικές και περιοδικά. Τα τελευταία με κέρδισαν υπολογιστής ήταν το μέρος που αφιέρωνα πολύ και πολύτιμο δημιουργικό χρόνο. Αγάπησα κι αγαπώ την γραφιστική. Έκλεισα πόρτες μετά από 11 έτη. Σοφή απόφαση, με οδήγησε εκεί που ήθελα. Αγάπη για τη δημιουργία, στόχοι προς υλοποίηση ποικιλόμορφοι μα συμπληρωματικοί του πάζλ μου.



Μ.Η.: Με το πέρας των σπουδών αντιμετώπισα ένα σύστημα εν μέσω κατάρρευσης. Βολικό για μένα, που έτσι δε με απορρόφησε κάποιο γραφείο ως σχεδιαστή, μιας και δε μου ταίριαζε. Η freelance λογική ήταν μονόδρομος. Συγκέντρωσα στον εγκέφαλό μου τις δραστηριότητες που αγαπάω (κι έκανα από παιδί και κατά τη διάρκεια των σπουδών, σαν rtmone(www.rtmone.com)), τις εξάσκησα, ώστε να έχουν επαγγελματική υπόσταση και τις τοποθέτησα πίσω από την ασπίδα προστασίας του Imaginary Rooms, παρέα με τη Νάντια, που βοηθά να αναπτυχθούν σωστά και πιο ώριμα, πλέον.





Mural at "16" bar, Athens, 2014


Mural at "Bootleg" bar, detail, Athens, 2014



#3  Τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε και τι ευκαιρίες είχατε βάσει αυτών των επιλογών σας;

Ν.Σ.: Δυσκολίες: τα υπέρμετρα επίπεδα δηθενισμού και η παγίδα του παράλογου ανταγωνισμού. Η κακοποίηση των ψυχών και τα σαθρά θεμέλια των κενών εγκέφαλων. Ταινία παραλογισμού ή τροφή για εικονογράφηση; Η καθημερινότητα της τρέλας στις επιχειρήσεις, ένα πακέτο για το οποίο κανείς δεν αρέσκεται να μιλά. Επιλογές: επανεξέταση δεδομένων και κατά βούληση ολιστικός εκτροχιασμός πρός όφελος της Αναγέννησης.

Μ.Η.: Το σύστημα είχε ξεχάσει να μας προσανατολίσει επαγγελματικά, κανείς τους δεν μας είχε προϊδεάσει, η σχολή φυσικά δεν μας είχε ενημερώσει για την πραγματικότητα και γενικά η κοινωνία δε βοηθήσει να αποκτήσουμε το γνώθι σ’αυτόν. Δυσκολεύτηκα να καταλάβω ποιά είναι η πραγματική μου υπόσταση-ιδιότητα και τι κατεύθυνση πρέπει να πάρω.
Έτσι, έπρεπε να δώσω στον εαυτό μου μια ευκαιρία εσωτερικής ανασκόπησης και συνειδητοποίησης του ποιός είμαι και τι θέλω να κάνω. Κατόπιν αρκετής εσωτερικής επεξεργασίας και συμμετοχής σε πληθώρα διαφορετικών δημιουργικών κι όχι projects, ορίστηκαν οι στόχοι που με κάνουν ευτυχισμένο. Έδεσα τα κορδόνια μου και ξεκίνησα το μακρύ ταξίδι. Φαίνεται αρκετά δύσκολο κι “επικίνδυνο” να ορίζεις εσύ την πορεία σου, αλλά ταυτόχρονα έχει απίστευτη μαγεία.


Pasting up posters in Metaxourghio, Athens, 2014

Lies are Truth, detail, triptych, mixed media on paper, 2012

"On the blocks" group exhibition, installation, Vamialis gallery, Athens, 2012



#4  Με τι ασχολείστε σήμερα και πώς θεωρείτε πως συνδέεται με την ως τώρα πορεία σας; Πόσο ικανοποιημένοι είστε από αυτό και πόσο κοντά πλησιάζει σε αυτό που φανταζόσασταν ως αρχιτεκτονικό έργο;

Ν.Σ.: Σήμερα ζω και αναπαράγω σε υπερθετικό βαθμό όλα όσα κάποτε συνέβησαν γύρω μου, όλα όσα έμαθα ταξιδεύοντας μέσα στις πόρτες από όπου πέρασα και εν τέλει επέλεξα να δραπετεύσω. Έχω την ευτυχία να γράφω και να εικονογραφώ, να εργάζομαι ως doodling teacher, να ασχολούμαι με την γραφιστική και την φωτογραφία που τόσο αγαπώ. Δημιούργησα μια μίξη καρυκευμάτων που δεν μου προκαλεί αναγούλα.

Μ.Η.: Στην ουσία κάνω εικονογραφήσεις, με διάφορες εφαρμογές, υπό το πρίσμα της graffiti λογικής κι αισθητικής και της διαδραστικότητας. Η διδασκαλία στα workshops, τα ιnfodoodlings σε εταιρικά gamestormings, οι τοιχογραφίες σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους και κάθε είδους illustration που κάνω, με ικανοποιούν σχεδόν(καθώς και το πιο φιλελεύθερο brief εμπεριέχει κάποια επέμβαση στη σκέψη μας) απόλυτα. Υπήρχε πάντα ένα πέπλο που θόλωνε αυτό που ήθελα να φανταστώ σαν αρχιτεκτονικό έργο. Ευτυχώς καθηγητές όπως ο Ιορδάνης Στυλίδης ή ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης, φρόντισαν την απενοχοποίηση των φαντασιώσεων μας.


Mural at "Forget Me Not" giftshωp, detail, Athens, 2014

Captured moment from Doodling workshop,
"Your Urban Sketchbook Project", Athens 2014



#5  Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που θέλει να ακολουθήσει τα βήματά σας;

Ν.Σ.: Κάθε ξεκίνημα προϋποθέτει ένα ρίσκο. Η δική μου συνταγή είναι "κάν'το να συμβεί". Σεβασμό, τόσο στην μοναδικότητα της ολότητας σου αλλά και στην ολότητα των υπολοίπων. Αρκεί να πιστέψουν στον εαυτό τους, σε αυτό που σκέπτονται, να τολμήσουν και να υλοποιήσουν. Έτσι θα χτιστούν γερές βάσεις για παραγωγικούς και συνάμα δημιουργικούς εγκεφάλους.

Μ.Η.: Δεν υπάρχει λόγος να ακολουθούμε τα βήματα κάποιου. Ο καθένας οφείλει να χαράξει την προσωπική του πορεία. Τα μυστικά της επιτυχίας, φαντάζομαι, είναι  αυτογνωσία, αγάπη και πίστη γι' αυτό που κάνουμε και παραγωγικότητα. Υπάρχουν άπειρα βιβλία, σχετικά με τις δραστηριότητές μας, και μέντορες που βοηθούν να προσπεράσουμε λάθη ή να αποφύγουμε κακοτοπιές. Ένα σωστό φιλτράρισμα, πάντα είναι αποτελεσματικό. Η μοναδική συμβουλή που θα έδινα είναι αυτή που δίνω στον εαυτό μου. Σεβασμό στον προσωπικό χρόνο, την υγεία και τις ανθρώπινες σχέσεις. 'Όλα όσα ευνοούν τη δημιουργικότητα.




7ply" group exhibition, mixed media on skateboard, Thessaloniki, 2012



"Private View" group exhibition, inked papers framed, "9 gallery", Athens, 2015

 
Στις 27 Φεβρουαρίου ξεκινάει η ομαδική έκθεση "A Doodler's Society", αποτέλεσμα των σεμιναρίων Doodling "Your Urban Sketchbook Project", που επιμελείται το Imaginary Rooms studio και θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του 6 d.o.g.s. .
Στις 7 Μαρτίου, ξεκινάει επίσημα ο νέος 4μηνος  κύκλος σεμιναρίων Doodling για παιδιά, εφήβους κι ενήλικες.











No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...