What’s next? A guide to architectural career - K. Grigoropoulou, E.Sougkara









Kαι μετά τι? Ένας οδηγός για νέους αρχιτέκτονες. Κατερίνα Γρηγοροπούλου, Εύη Σουγκάρα


What’s next? A guide to an architectural career.
Και μετά τι? Ένας οδηγός για νέους αρχιτέκτονες.


Η στήλη what’s next?” (Και μετά τι;) απευθύνεται στους φοιτητές και απόφοιτους αρχιτεκτονικών σχολών και γενικότερα νέων που δραστηριοποιούνται στο χώρο των δημιουργικών επαγγελμάτων (αρχιτεκτονική, design, φωτογραφία, illustration, κ.α). Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε νέους αρχιτέκτονες και δημιουργούς, που εν μέσω κρίσης και παρά τις δυσκολίες, αποφάσισαν να «ακολουθήσουν το όνειρό τους» και κατάφεραν να επιτύχουν ο καθένας στον τομέα του. Πρόκειται για μια σειρά μικρών συνεντεύξεων-αφιερωμάτων σε ανθρώπους που κάνουν τώρα τα πρώτα τους βήματα, μας εμπνέουν, τους θαυμάζουμε και μας κάνουν να αισιοδοξούμε για το μέλλον του χώρου.

“What's Next?” is a thread adressing students and young professionals of creative orientation, such as architects, designers, photographers, illustrators etc. It aims to host interviews of young architecs and creators that, despite of the difficulties imposed by the crisis, managed to pursue their dreams with success. “What's next?” will present a series of short panoramas about people taking their first inspiring steps, making us feel optimistic about what is yet to come.  





Η Κατερίνα Γρηγοροπούλου και η Εύη Σουγκάρα, είναι οι δημιουργοί πίσω από το concept brand A Future Perfect. Tα project του ΑFP κινούνται μεταξύ των δημιουργικών πεδίων του βιομηχανικού σχεδιασμού, του design και της μόδας, αντλώντας έμπνευση και αντανακλώντας το αρχιτεκτονικό background των δύο δημιουργών.

Katerina Grigoropoulou and Evi Sougkara are the people behind A Future Perfect brand. AFP projects stretch between the fields of industrial, fashion and spatial design, drawing inspiration and reflecting the architectural background of the designers.



photo: Αλεξανδρος Ακριβος για τη LIFO.






#1 Πείτε μας λίγα λόγια για το αρχιτεκτονικό σας υπόβαθρο.


Σπουδάσαμε Αρχιτεκτονική στην σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στον Βόλο – όπου και γνωριστήκαμε. Οι εμπειρία μας σε αυτήν την νεοσύστατη τότε σχολή, μας εισήγαγε σε έναν τρόπο εργασίας που δεν επέμενε τόσο στην προσέγγιση του αρχιτεκτονικού έργου μέσω της φόρμας ή της μορφής, όσο στην αρχιτεκτονική ως έναν διευρυμένο μηχανισμό σκέψης επάνω στα πράγματα που αφορούν την σύλληψη και παραγωγή χώρου – πραγματικού, ψηφιακού ή νοητικού. Είχαμε έτσι την ευκαιρία να πειραματιστούμε με διαφορετικές κλίμακες και συγκείμενα σχεδιασμού (από τον αστικό χώρο, στον χώρο κατοικήσης, στον κινηματογραφικό χωρο, στον χώρο μιας εγκατάστασης), να γνωρίσουμε τα νέα μέσα ως εργαλεία ανάγνωσης και αναπαράστασης του χώρου και να εφεύρουμε με έναν τρόπο ένα δικό μας λεξιλόγιο μορφών και εννοιών που αφορούσαν την αρχιτεκτονική.


Describe your architectural background with a few words.



We studied Architecture at University of Thessaly, in Volos – where we met. Our experience in this newly formed school at the time, introduced us to a working process that did not insist that much in approaching architecture through form, rather than as an amplified way of thinking on space conception and production – either real, digital or mental. We had thus the chance to experiment with different design scales and contexts (from urban space to inhabited space, from cinematic space to the space of an installation), to utilize new media as a means to read and represent space and finally to formulate our own vocabulary of forms and concepts that related and stemmed from architecture.





Hypaitram, Katerina Grigoropoulou & Eleni Psyllaki, UTH 2006



The Body and the Ruin, Evi Sougkara, UTH 2007


#2 Ποιο ήταν το επόμενο βήμα μετά το πτυχίο και πώς καταλήξατε στη συγκεκριμένη επιλογή; Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτό.


Συναντηθήκαμε ξανά στην Αθήνα, όπου συνεργαστήκαμε με διάφορα αρχιτεκτονικά γραφεία ενώ παράλληλα ολοκληρώναμε τις πτυχιακές μας εργασίες. Η επαφή με τον αρχιτεκτονική πρακτική συμπλήρωσε σε μεγάλο βαθμό τις σπουδαστικές μας εμπειρίες, ενίσχυσε όμως και την αντίληψη μας για την επαγγελματική μας πορεία σε έναν χώρο όχι απαραίτητα αμιγώς αρχιτεκτονικό. Η επιλογή των μεταπτυχιακών μας σπουδών έγινε πάλι με άξονα το δευρυμένο πεδίο ενδιαφέροντος μας για την παραγωγή χώρου και ο τόπος που θα μπορούσε να φιλοξενήσει με τον πιο δυναμικό τρόπο τις αναζητήσεις μας ήταν κοινός και για τις δύο: το Λονδίνο. Η Κατερίνα επέλεξε το MA Interior Design  του Metropolitan College και η Εύη το MA Performance Design and Practice του Saint Martins College of Art and Design. Στο Λονδίνο λοιπόν, μοιραστήκαμε ένα διαμέρισμα, αρκετές φιάλες Gin σε house parties, αλλά και κοινές προβληματικές που διευρευνήσαμε από διαφορετικές οπτικές γωνίες ανάλογα με το πεδίο των σπουδών μας. Ο χειρισμός του δημόσιου χώρου ώς πεδίο διάδρασης ή ιδέα της πόλης ως σκηνικού και εργαλείου δραματουργίας, η ιδέα του διαλόγου ως εργαλείο για τον επαναπροσδιορισμό του χώρου που τον φιλοξενεί, ήταν κάποιες από τις θεματικές που προσεγγίσαμε μέσα από τα project μας.



After your graduation, how did you make up your mind on your next step it? What was it about? 

We met again in Athens, while working in different architectural practices and finalizing our thesis projects. This contact with the reality of an architectural practice greatly informed out student experience, at the same time though enforced our conception of a professional path not purely architectural. Our decisions for postgraduate studies were made again under the influence of our expanded interest in space production and the place to host in the most dynamic way this search, was common for both of us: London. Katerina chose the MA Interior Design Course at Metropolitan College and Evi the MA Performance Design and Practice Course at Saint Martin's College of Art and Design. In London, we shared an appartment, a few too many drinks in house parties, but also many common fields of interest, that we researched from different points of view according to our respective fields of study. Public space as a platform of interaction or the city as a scene and dramaturgy tool, the idea of dialogue and the redefinition of spaces that host it, where some of the concepts we approached through our projects.




Travelling Reading Room, Katerina Grigoropoulou, MA Interior Design, 2009


 

Tea, Scenic Design, Evi Sougkara & Yannis Arvanitis, Tabbard Theater, London, 2009



#3 Τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε και τι ευκαιρίες είχατε βάσει αυτών των επιλογών σας;
 
H επιστροφή μας στην Ελλάδα το 2010, μας έφερε αντιμέτωπες με ένα κλίμα δυσμενές γενικότερα, πόσο μάλλον για τους δημιουργικούς τομείς και την αρχιτεκτονική πιο συγκεκριμένα. Αυτή η κατάσταση μας ώθησε ωστόσο να αναζητήσουμε πιο έντονα συνεργασίες και συνέργειες με ανθρώπους και ομάδες που αν δεν εξασφάλιζαν τουλάχιστον την οικονομική μας αυτονομία, μας έδωσαν την ευκαιρία να συνδιαλλαγούμε με διαφορετικές πτυχές του αντικειμένου μας και να εμπλουτίσουμε την εργαλειοθήκη μας – πρακτικά και θεωρητικά. Project όπως το Campana Workshop του New Hotel που είχαμε την τύχη να συμμετέχουμε, το Imagine the City, το Floater Μagazine και τα θερινά εργαστήρια KAM, μας έδωσαν την ευκαιρία να διευρύνουμε ακόμη περισσότερο την αντίληψη μας σχετικά με το πεδίο της αρχιτεκτονικής και να αποκτήσουμε πολύτιμη εμπειρία σε τομείς σημαντικούς για την δημιουργία ενός δικού μας εγχειρήματος. 

What were the difficulties you encountered and the opportunities that came along with your choices?

Returning to Greece in 2010, found us facing a bleak landscape, especially in creative sectors and architecture in particular. This situation however, urged us to seek intensively collaborations with individuals and groups that would, if not supply a financial security, at most offer the opportunity to get acquainted with different aspects of our fields of interest and enrich our skill set. Projects like the Campana Workshop at New Hotel Athens, that we were lucky enough to be part of, Imagine the City platform, Floater Magazine and KAM Workshops, gave us the opportunity to further expand our conception of architecture and gain important experience that would make the creation of our own endeavor possible.



Floater Magazine #3,ˇAthens AudiogramsˇInstallation of headphones at the3rd Athens Biennial, featured in Word of Mouth.



NEW Hotel Athens, Campana Workshop, 2010-2011




#4 Με τι ασχολείστε σήμερα και πώς θεωρείτε πως συνδέεται με την ως τώρα πορεία σας; Πόσο ικανοποιημένες είστε από αυτό και πόσο κοντά πλησιάζει σε αυτό που φανταζόσασταν ως αρχιτεκτονικό έργο;


Οι δρόμοι μας λοιπόν μέχρι τώρα είχαν διασταυρωθεί πολλές φορές, είχε έρθει πια η ώρα να γίνουν ένας. Το 2013 με αφορμή ένα κάλεσμα για συμμετοχή στην έκθεση its all, οh so souvenir to me με θέμα τον επαναπροσδιορισμό του ελληνικού αναμνηστικού αντικειμένου, σχεδιάσαμε και δημιουργήσαμε το πρώτο μας αντικείμενο – ένα τσιμεντένιο ανάγλυφο χάρτη του κέντρου της Αθήνας εν είδη χρηστικού αντικειμένου, το σουβέρ. Τα Athens (Fragments), και η θερμή υποδοχή τους, οδήγησαν στην σύσταση του A Future Perfect και αποτέλεσαν την πρώτη από μια σειρά τσιμεντένιων χαρτογραφήσεων από πόλεις του κόσμου υπό τον γενικό τίτλο The Concrete Cities – ένα σχόλιο τόσο στο υλικό καθ’ αυτό, όσο και στην ιδέα της πόλης εν γένει. Το project σε σύντομο χρονικό διάστημα ταξίδεψε και παρουσιάστηκε σε διεθνής διοργανώσεις για το design (Stockholm Furniture and  Light  Fair, T.I.V.D Ventura Lambrate, Milan Design Week και πρόσφατα Chengdu Creative Design Week), βραβεύτηκε με το Silver A' design Award και ολοκλήρωσε με επιτυχία ένα crowd funding campaign για την χρηματοδότηση των πρώτων βημάτων της ομάδας. Τα project του A Future Perfect περιλαμβάνουν πλέον laser cut ενδύματα με χαρτογραφήσεις από πόλεις του κόσμου, αναθέσεις για εγκαταστάσεις από τσιμέντο, concept και design υπηρεσίες για σχεδιασμό εσωτερικού χώρου. Η μία μέρα μας βρίσκει να χυτεύουμε τσιμέντο, η επόμενη να κάνουμε φωτορεαλιστικές απεικονίσεις και η τρίτη να στήνουμε μια εγκατάσταση για ένα event μόδας. Πρέπει να καταβάλουμε πολύ προσπάθεια για να μπορούμε να έχουμε τα προς το ζην από την δουλειά μας, αλλά το σημείο που βρισκόμαστε απέχει πολύ από αυτό που θα φανταζόμασταν ακόμα και ένα χρόνο πριν και είναι κάτι που ενθουσιάζει και μας χαροποιεί πολύ.



What is your current occupation and in what way is it an asset to your professional life? Is it close to what you imagined architectural practice to be?



So far our paths had crossed a few too many times, but the time came that they merge. Following  the invitation to participate at the its all, oh so souvenir to me exhibition, calling for a redefinition of Greek memorabilia, we collaborated to design our first object – a concrete relief of the Athen's center map, in the form of an everyday use object, the coaster. Athens (Fragments) and their warm reception, led to the formation of  A Future Perfect studio and became the first of a series of mappings in concrete under the title The Concrete Cities – commenting as much as to the material itself, as to the idea of the city in general. The project was in short time presented in international exhibitions such as the Stockholm Furniture and  Light  Fair, the T.I.V.D platform at Ventura Lambrate, Milan Design Week and most recently Chengdu Creative Design Week, China, awarded the Silver A' Design award and completed successfully a crowdfunding campaign to fund the team's first steps. A Future Perfect projects have grown to include from fashion items ( the City on Top collection, a series of laser cut wearable urban patterns), to concrete installation commissions, to interior design concept and design services. We find ourselves one day pouring concrete tiles, another rendering interior design proposals and the next setting up an installation for a fashion event. We are still struggling and putting a lot of effort to make a living out of it,  but its nothing close to where we envisioned ourselves even a year back and we are deeply excited and overwhelmed by it.











#5 Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που θέλει να ακολουθήσει τα βήματά σας;

Το μονοπάτι για το τέλειο μέλλον του καθένα, στη σημερινή συνθήκη μπορεί να είναι αρκετά δύσβατο, ωστόσο, μέσα σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο τοπίο μοιάζει να υπάρχει περισσότερος χώρος τώρα παρά ποτέ για να επαναπροσδιορίσει κανείς τι μπορεί να αποτελεί αυτό. Κοιτώντας το δικό μας μονοπάτι, που χαράχτηκε όχι μέσα από ένα πλάνο, αλλά από μια έντονη αναζήτηση, αυτό που θα μπορούσαμε να προτείνουμε σε κάποιον είναι να είναι επιλεκτικός, αλλά με ανοιχτό μυαλό. Η αναζήτηση συνεργασιών και η απόκτηση εμπειρίας και όσο το δυνατόν περισσότερων εργαλείων είναι σημαντική, ίσως περισσότερο σημαντικό είναι όμως να είσαι παρόν και να κάνεις ορίζεις όσο πιο συγκεκριμένα γίνεται αυτό που εκφράζεται από το έργο σου, τους ανθρώπους που θα ήθελες να συμπεριλάβεις σε αυτό και τους ανθρώπους στους οποίους απευθύνεσαι. Συχνά μπορεί να νιώθεις σαν ακροβάτης ανάμεσα σε πολλά διαφορετικά πράγματα που χρειάζεται να κάνεις για να εξασφαλίσεις και την επιβίωση σου, όταν έρθει η στιγμή να 'μιλήσεις' για αυτό που κάνεις όμως – είναι σημαντικό να ξέρεις τι θέλεις να πεις.


What piece of advice would you give to someone that would like to follow your steps?

 

One's path to a perfect future might prove extremely difficult in present days, however in this shifting landscape there might prove to be more space than ever for new envisions of it.  Looking at our path, that did not come out of a framed plan, but rather from an intense quest, we would suggest that one should be selective but with an open mind. Being open to possible synergies and gaining as much experience and skill as possible is important but maybe even more is being present and constantly defining what you want to say with your work, who you want to say it with and who you want to say it to. And when you know what it is you should shout it out loud -you might not make a living out of it from the first moment, but it will built up with persistence.








 





No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...