What’s next? A guide to architectural career - F. Kostourou


Και μετά τι? Ένας οδηγός για νέους αρχιτέκτονες. Φανή Κωστούρου




What’s next? A guide to an architectural career.
Και μετά τι? Ένας οδηγός για νέους αρχιτέκτονες.

Η στήλη what’s next?” (Και μετά τι;) απευθύνεται στους φοιτητές και απόφοιτους αρχιτεκτονικών σχολών και γενικότερα νέων που δραστηριοποιούνται στο χώρο των δημιουργικών επαγγελμάτων (αρχιτεκτονική, design, φωτογραφία, illustration, κ.α). Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε νέους αρχιτέκτονες και δημιουργούς, που εν μέσω κρίσης και παρά τις δυσκολίες, αποφάσισαν να «ακολουθήσουν το όνειρό τους» και κατάφεραν να επιτύχουν ο καθένας στον τομέα του. Πρόκειται για μια σειρά μικρών συνεντεύξεων-αφιερωμάτων σε ανθρώπους που κάνουν τώρα τα πρώτα τους βήματα, μας εμπνέουν, τους θαυμάζουμε και μας κάνουν να αισιοδοξούμε για το μέλλον του χώρου.



“What's Next?” is a thread adressing students and young professionals of creative orientation, such as architects, designers, photographers, illustrators etc. It aims to host interviews of young architecs and creators that, despite of the difficulties imposed by the crisis, managed to pursue their dreams with success. “What's next?” will present a series of short panoramas about people taking their first inspiring steps, making us feel optimistic about what is yet to come.  


Η Φανή Κωστούρου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1989 και αποφοίτησε με άριστα από τη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ το 2012. Συνέχισε τις σπουδές της αποκτώντας Master of Advanced Studies in Urban Design στο ΕΤΗ Ζυρίχης και Master of Research in Spatial Design: Architecture & Cities στο UCL Λονδίνου. Είναι υποψήφια διδάκτορας με υποτροφία από το Engineering and Physical Sciences Research Council (EPSRC) στη Bartlett School of Architecture όπου παράλληλα εργάζεται ως βοηθός μεταπτυχιακής διδασκαλίας. Έχει συγγράψει από κοινού το βιβλίο "Minha Casa, Nossa Cidade: Innovating Mass Housing for Social Change in Brazil". Έργα της έχουν συμπεριληφθεί σε ομαδικές εκθέσεις στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA) της Νέας Υόρκης, στο Columbia GSAPP’s Studio-X Rio και το Museu de Arte do Rio στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στην Biennale Αρχιτεκτονικής στο Σάο Πάολο και στην Τεχνόπολη Αθηνών.



Fani Kostourou was born in Athens in 1989 and graduated with distinction from the National Technical University of Athens in 2012. She continued her studies obtaining a Master of Advanced Studies in Urban Design at the ETH Zürich and a Master of Research on Spatial Design: Architecture & Cities at UCL London. Currently, she is a doctoral student supported by an EPSRC studentship at the Bartlett School of Architecture where she also works as a postgraduate teaching assistant. She has co-authored the book “Minha Casa, Nossa Cidade: Innovating Mass Housing for Social Change in Brazil” (http://www.ruby-press.com/books/minha-casa-nossa-cidade). Her work has been part of group exhibitions at the Museum of Modern Art (MoMA), at Columbia GSAPP’s Studio-X Rio and the Museu de Arte do Rio in Rio de Janeiro, the Architecture Biennale in São Paulo and the Technopolis Cultural Centre of Athens.



#1 Πείτε μας λίγα λόγια για το αρχιτεκτονικό σας υπόβαθρο.

Έχει επηρεαστεί κυρίως από τις σπουδές μου σε 3 διαφορετικά πανεπιστήμια και την ερευνητική μου δραστηριότητα σε 6 χώρες, όλες με συγκεκριμένες προσεγγίσεις στην αντίληψη της αρχιτεκτονικής ποιότητας. Αυτό μου έδωσε τη δυνατότητα να επεκτείνω τους προσωπικούς και επαγγελματικούς μου ορίζοντες και να έρθω σε επαφή με νέες και προοδευτικές ιδέες. Στην αρχή ήταν η Αρχιτεκτονική Σχολή της Αθήνας, που με μύησε σε ένα ευρύ φάσμα επιστημών διαμορφώνοντας τις πρώτες μου αρχιτεκτονικές σκέψεις. Σύντομα, η αστική κλίμακα και οι επιπτώσεις του σχεδιασμού της στον άνθρωπο με κέρδισαν. Η διπλωματική μου επικεντρώθηκε στον συσχετισμό των ανθρώπινων δραστηριοτήτων με το δημόσιο χώρο κατά μήκος της οδού Πανεπιστημίου και συνδύασε τον στρατηγικό αστικό ανα-σχεδιασμό της πλατείας Κλαυθμώνος με την αρχιτεκτονική πρόταση για ένα πολιτιστικό κέντρο μικτής χρήσεως στην καρδιά της σύγχρονης Αθήνας κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Αργότερα με τις σπουδές μου στο ETH, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον Ελβετικό αρχιτεκτονικό τρόπο σκέψης και ταυτόχρονα να ειδικευθώ στις φαβέλες της Βραζιλίας προτείνοντας εναλλακτικές λύσεις για τον αστικό χώρο των αναπτυσσόμενων χωρών . Με την ομάδα μου αναπτύξαμε μια πρόταση για ένα νέο οικισμό, στα προάστια του Ρίο ντε Τζανέιρο για τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα του πληθυσμού μέσα το πλαίσιο του ομοσπονδιακού προγράμματος μαζικής στέγασης της Βραζιλίας "Minha Casa, Minha Vida". Τέλος, στο UCL ο Βρετανικός τρόπος σκέψης και λειτουργίας με έχει βοηθήσει ώστε να χαράξω τη δική μου πορεία και να αναπτύξω απαραίτητες ερευνητικές δεξιότητες. Το ενδιαφέρον μου εστιάζει στην ενσωμάτωση των χωρικών σχέσεων της μικροκλίμακας στην χάραξη του ευρύτερου σχεδιασμού και της πολιτικής ατζέντας στον κλάδο του αστικού σχεδιασμού. Με βάση αυτό, στην ερευνητική μου εργασία ασχολήθηκα με το χωρικό και κοινωνικό κεφάλαιο της βιομηχανικής και κοινωνικής κατοικίας στη Γαλλία και την εξέλιξη της στο χρόνο.


Describe your architectural background with a few words.


It has been influenced mostly by my academic studies within 3 different universities and my research on 6 countries all with specific approaches in their conception of architecture. This diversity enabled me to expand my personal and professional horizons and get in touch with new and challenging ideas. At the beginning was the School of Architecture in Athens which introduced me to a wide range of courses shaping my first architectural thoughts. Soon, I became more interested in the urban scale and the effects of design on society. My dissertation explored human activities in public space along Panepistimiou Street and my diploma project was a combination of an urban regeneration strategy for Klafthmonos square and an architectural proposal for a mixed use cultural centre at the heart of contemporary Athens during the financial crisis. My later studies at the ETH introduced me to the Swiss idea of architecture and at the same time specialized me in informal settlements as well as envisioning future urban scenarios for developing territories in Brazil. With my colleagues we developed a proposal for a new settlement in the suburbs of Rio de Janeiro for low-income population groups following the framework of Brazil’s federal mass housing program “Minha Casa, Minha Vida”. Finally at UCL, I have been encouraged by the British way of thinking to carve out my own way and structure my research skills. I am now interested in bringing micro scale spatial relationships into the macro scale design agenda and in an even broader view into policy making in the urbanism discipline. Thus, my dissertation explored the spatial and social capital of industrial and social housing in France and its growth over time.



Research on the relationship between human activities and public space based on behavioural mapping and movement traces






Proposal for a mixed use cultural centre in Kalfthmonos square



#2 Ποιο ήταν το επόμενο βήμα μετά το πτυχίο και πώς καταλήξατε στη   συγκεκριμένη επιλογή; Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτό.

Η επιδίωξη πίσω από κάθε απόφαση ήταν διαφορετική κάθε φορά και σχετική με τις προσωπικές μου φιλοδοξίες κατά τη στιγμή της επιλογής. Αρχικά, ήταν η δίψα για να μάθω και να βρεθώ σε ένα άλλο σύστημα με διαφορετική δομή και φιλοσοφία. Έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω μεταπτυχιακές σπουδές σε δύο κορυφαία πανεπιστήμια, ήλπιζα να αναπτύξω μια εκπαιδευτική και επαγγελματική φιλοσοφία που θα μπορούσα να διατηρήσω σε όλη μου τη ζωή. Ειδικότερα η Ελβετία είναι γνωστή για την υψηλή ποιότητα αρχιτεκτονικής και βιοτικού επιπέδου με πολύ καλές ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης. Ωστόσο, το ενδιαφέρον μου για την έρευνα παράλληλα με το σχεδιασμό με οδήγησαν στο εργαστήριο του Space Syntax στο UCL. Στόχος μου ήταν να διερευνήσω τη δυνατότητα μιας σφαιρική προσέγγισης που συνδυάζει το σχεδιασμό και την ανάλυση για μία τεκμηριωμένη αρχιτεκτονική. Το Space Syntax ήταν ιδανικό με αυτή την έννοια, δεδομένου ότι προτείνει ένα σύνολο από θεωρίες που συνδέουν το χώρο και την κοινωνία και που ακολουθείται από μια σειρά μεθοδολογιών για την ανάλυση χωρικών διατάξεων και ανθρωπίνων δραστηριοτήτων στα κτίρια και στο δημόσιο χώρο. Επιπλέον, το πλούσιο από αρχιτεκτονικής πλευράς περιβάλλον του Λονδίνου ήταν ένα πλεονέκτημα.


After your graduation, how did you make up your mind on your next step it? What was it about? 

The goal behind each decision was different each time and very much related to my personal aspirations at the time of the choice. Initially, it was the thirst to learn and gain exposure to another school of thought with different structure and philosophy. Having the opportunity to attend postgraduate degrees in two leading universities, I hoped to develop an educational and professional philosophy which I could carry throughout my life. Especially Switzerland maintains a reputation of high-quality architecture and standard of living with a good record on career advancement opportunities. However, my interest for research in parallel to my design skills led me to the Space Syntax Laboratory at UCL. My goal then was to investigate further the possibility of a holistic architecture that combines design and analysis for an evident-based design generation. Space syntax was ideal in this sense as it is a set of theories linking space and society followed by a set of techniques for analysing spatial layouts and human activity patterns in buildings and urban areas. London’s inspiring and vigilant built environment was an advantage too.




“Minha Casa, Nossa Cidade: Innovating Mass Housing for Social Change in Brazil” book published this year by Ruby Press, Berlin





Proposal for a new settlement in the suburbs of Rio de Janeiro for low-income population groups following the framework of Brazil’s federal mass housing program “Minha Casa, Minha Vida”



#3 Τι δυσκολίες αντιμετώπισες και τι ευκαιρίες είχες βάσει αυτών των
επιλογών σου;

Η προσωπική εξέλιξη επιτυγχάνεται μέσα από δύσκολες αποφάσεις. Μια νέα χώρα, ένα νέο εκπαιδευτικό περιβάλλον και μια νέα ζωή είναι πάντα δύσκολα, ειδικά όταν επαναλαμβάνεται δύο φορές σε σύντομο χρονικό διάστημα και συμπεριλαμβάνει την ανάληψη ευθυνών, τη φροντίδα του εαυτού του και γενικότερα την επαφή με νέες κουλτούρες και νέους ανθρώπους. Επιπλέον, όσον αφορά τις μεταπτυχιακές σπουδές σε τόσο απαιτητικά ακαδημαϊκά ιδρύματα του εξωτερικού, η (ψυχική) αντοχή θα μπορούσε να πάρει ένα εντελώς νέο νόημα. Για παράδειγμα, λόγω του νεαρού της ηλικίας μου, είχα να αποδείξω την αξία μου ξανά και ξανά. Μέσα από τις δυσκολίες όμως και τη σκληρή δουλειά δημιουργούνται και οι ανάλογες ευκαιρίες όπως η μαθητεία κοντά σε διακεκριμένους ακαδημαϊκούς, η συνεργασία με καταξιωμένους αρχιτέκτονες, οι δημοσιεύσεις, οι εκθέσεις και οι διακρίσεις.


What were the difficulties you encountered and the opportunities that came along with your choices?

Personal growth is sometimes achieved through hard decisions. A new country, a new educational environment and a new life are always tough specially when this is repeated twice in a short period of time and includes the undertaking of full responsibilities, taking care of one’s own self and in general, the contact with new culture and new people. Furthermore, as far as advanced master degrees within demanding universities abroad are concerned, (mental) toughness could take a whole new meaning. For example, because of my young age I had to prove myself over and over again. However, it is through the difficulties and hard work that opportunities are created such as apprenticeship next to distinguished academics, cooperation with established architects, publications, exhibitions and distinctions.




Axial analysis and visibility graph for Imperial College, London


Design proposal for Imperial College generated by an evident-based analysis


#4 Με τι ασχολείσαι σήμερα και πώς θεωρείς πως συνδέεται με την ως τώρα
πορεία σου; Πόσο ικανοποιημένος είσαι από αυτό και πόσο κοντά πλησιάζει
σε αυτό που φανταζόσουν ως αρχιτεκτονικό έργο;

Μόλις ξεκίνησα το διδακτορικό μου στο εργαστήριο του Space Syntax στο UCL και παράλληλα την υποστήριξη τεσσάρων μεταπτυχιακών μαθημάτων ως βοηθός διδασκαλίας. Η διατριβή μου επικεντρώνεται στην χωρική και κοινωνική προσαρμοστικότητα ως προϋπόθεση βιώσιμης αρχιτεκτονικής κατά την μαζική παραγωγή. Εστιάζω στα δομικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά των κοινωνικών κατοικιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και τη Γερμανία, που τους επέτρεψαν να αποφύγουν την παρακμή και τη φθορά μακροπρόθεσμα. Είναι μια απαιτητική χρονιά, αλλά είμαι πολύ ενθουσιασμένη γι’ αυτό που κάνω. Είναι αυτό που θα αποκαλούσα ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο μου: την έρευνα και τη διδασκαλία στον ακαδημαϊκό χώρο. Παράλληλα αρθρογραφώ για το LOBBY, το φοιτητικό περιοδικό της Bartlett School of Architecture. Επίσης, έχω την τύχη να συνεργάζομαι με τους Dr. Rainer Hehl (TU Berlin), Something Fantastic (ETH) και RUA Arquitetos για το "Varanda Products" project για την επικείμενη έκθεση “Uneven Growth: Tactical Urbanisms for Expanding Megacities” (http://uneven-growth.moma.org/tagged/latin-america)  στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜοΜΑ) με ημερομηνία έναρξης 22 Νοεμβρίου.


What is your current occupation and in what way is it an asset to your professional life? Is it close to what you imagined architectural practice to be?

I have just started a PhD in the Space Syntax Laboratory at UCL where I also work as a postgraduate teaching assistant (PGTA) supporting four modules. My research focuses on well-working spatial and social adaptability as a condition of sustainability in architecture at the time of mass production. I look at those configurational and morphological characteristics of large-scale housing schemes in the UK, France and Germany that enabled them to avoid deprivation in the long term. It is a very demanding year but I am more than excited to do it. This is what I would call one step closer to my dream career: researching and teaching in academia. Parallel to that, I am a contributing writer for LOBBY, a fledging student-led architectural publication produced by the Bartlett School of Architecture. Furthermore, I had the honor to collaborate with Rainer Hehl (TU Berlin), Something Fantastic (ETH) and RUA Arquitetos for the “Varanda Products” project and the forthcoming exhibition “Uneven Growth: Tactical Urbanisms for Expanding Megacities” (http://uneven-growth.moma.org/tagged/latin-america) at the Museum of Modern Art New York (MoMA) opening November 22.




 Urbanism as a Product of Repetition” article on LOBBY magazine, issue No1



 Space syntax analysis for the city of Mulhouse in France



Part of the PhD on mass housing


#5 Τι θα συμβούλευες κάποιον που θέλει να ακολουθήσει τα βήματά σου;

Δεν είμαι σίγουρη ότι είμαι σε θέση να δώσω συμβουλές. Αυτό που ίσως θα μπορούσα να πω σε κάποιον νεότερο με βάση την προσωπική μου εμπειρία μέχρι τώρα είναι να δουλέψει σκληρά, να στοχεύει ψηλά και να συνεχίζει να κάνει αυτό που κάνει καλύτερα. Παραφράζοντας μια ρήση του Roosevelt θα έλεγα: Δεν έχει σημασία τι αλλά “κάνε ό, τι μπορείς, με ό, τι έχεις, όπου κι αν είσαι."


What piece of advice would you give to someone that would like to follow your steps?

Well I am not sure if I am in a position to give advice. What I could tell though to someone younger based on my personal experiences so far is to work hard, aim high and keep on doing what you are doing best. Paraphrasing a quote by T. Roosevelt I would say No matter what, “Do what you can, with what you have, wherever you are.”



Varanda products project for the 2014 MoMA exhibition “Uneven Growth: Tactical Urbanisms for Expanding Megacities” 


Part of the panorama from the MoMA exhibition


No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...