Participation of the NTUA School of Architecture in the 8th European Landscape Biennial










#Θέμα: Συμμετοχή της Αρχιτεκτονικήςτου Ε.Μ.Π στην 8η Διεθνή Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής Τοπίου
#Φοιτήτές: Αντονέλος Κίμωνας, Μυλωνάς Σταύρος, Γκολέμη Χρυσή, Γκολφινοπούλου Ελένη, Δεριζιώτη Σταματίνα, Μαραβέλια Ευγενία, Μπαρτζώκα Σοφία, Ντίνα Ιωάννα, Μιλτιάδου Φωτεινή, Μπουλουγούρα Κατερίνα, Τσόλη Μαρία, Κατερίνα Τζαχρήστα Φελέκη Αθηνά
#Διδάσκοντες:Μωραίτης Κ. Νικολάου Δ.
#Χρονολογία: 2013-2014
#Μάθημα:Διπλωματική εργασία
#Σχολή/Τμήμα: Σχολή αρχιτεκτόνων μηχανικών – Ε.Μ.Π



Introduction

The School of Architecture of NTUA, Greece,  accepts the invitation to take part to the International Exhibition of University projects in the Schools of Architecture and Landscape, responding to  the International’s Landscape Biennial desire  to study and discuss landscape interventions, presenting a selection of projects.

Although the School's objective is students' education in the theory and practice of Architecture and Space in general, focusing on both humanistic and technological issues,the courses of the landscape design and planning of open public spaces as well as  the  interventions in urban and suburban  landscape  environment, belongs to the main core of architectural education studies.
Moreover the School believes that landscape perception in general, as well as landscape design in particular constitutes central themes of contemporary cultural mentality, related not only to environmental sensibility but to the totality of space intuition and space formatting practices as well. It is in this cultural and academic context that landscape oriented courses have been introduced, in both graduate and postgraduate curricula of our School.
The projects we submit are considering indeed, as valuable projects of our didactic effort of the last two years, in accordance with the main theme of the International Landscape Biennial.
This  selection  includes ten (10) students works, all diploma projects, that can represent both works of investigation and design of our School, which highlights our particular interest to  contribute and enrich the debate on landscaping and the study of various aspects that are linked to it, as we elaborate, study and discuss it, in the academic programme of the School of Architecture, in NTUA, Greece.
In a very wind range of different cases, the projects try to respond to general issues such as  the important environment areas preservation, the development of  restoration strategies for the  landscape after a natural destruction, the investigation of the particular productive character and nature of Greek agricultural areas and also  to more specific subjects, as for example the experience of a building construction to raise awareness for the indigenous marine ecosystems.

Projects include :

_A study of the natural and cultural landscape that is being shared by three countries: Greece, Bulgaria and FYROM, referring to the wider region of Prespa lakes (Macro and Micro Prespa and also the surrounding  hinterland),also focuses on the Greek part of the landscape, by the development of a master plan for the organization of Prespa National Park and proposes in terms of architectural design, a center for the protection of the wet meadows through the management of the reedbeds at Micro Prespa. (“Prespa: Re- activating the Transboundary Landscape’’).

_A  work that proposes the development of restoration strategies and techniques of natural landscape after natural destruction and in  particular the case of a  region strongly disturbed from the devastating firestorms during 2007 that happened in the wider region of Peloponnese including the ecosystem of lagoon of Kaiafa which is  under the protection of the ΝΑΤURA 2000 network. The project attempts to describe a technical methodology of re-claiming and mainly re-inhabitating the landscape in a sustainable way. (Ecosystems & Infrastructure: Landscape Restoration Strategies in Ileia region).

_Landscape interventions in the suburban green  area of the city aiming at the redefinition of relation between the  city and  the natural elements that surrounds it, giving new  opportunities in the way that the city lives (The bridge of Arta city  ),as well as like the interventions in the  south-western part of Samos island, focusing on the production traces of the area, buildings, bridges, laundries, water mills and olive mills, reusing  of a certain desolated route by a river in contact with the agricultural life of the place. (Production traces: Proposals aiming to their enhancement in Samos island),and  the efforts to bring a fresh perspective to an existing fragmented landscape providing the foundation for balancing the artificial and the natural environment, as a crucial contribution to the further development of the area. (Landscape interventions at  Dervenios river ).

_Attempts to redefine the relationship between the town of a city (the city of Arta) and the riparian zone of a river (the river ofAraxthos),  that surrounds it, through the  flood control using as an idea the return of the water in its initial riverbed during the flood by avoiding the encasement scenario.( The city and the river . Stirrings)

_Project that balances the relations between the natural and the artificial using histolical elements and try to re-use latent architectural potential and “inactive” spaces, supplementing the existing situation with new uses and accesses, proposing  the planning of two main routes along both sides of the canal, through which the visitors will be able to form a general image of the landscape and the history of Isthmus. (Combining memory with technology_ pathways and museum spaces along the Isthmus of Corinth city ).

_The creation of an  “Exhibitions and Training Center for Marine Ecosystems in the Bay of Legrena, Attica” to raise awareness for the indigenous marine ecosystems. (Exhibition and training center for marine ecosystems in the bay of Legrena, Attica).

The curators
DIMITRA S.NIKOLAOU
Assistant Professor, School of Architecture, N.T.U.A., Greece 

Dr. KOSTAS MORAITIS
Professor, School of Architecture, N.T.U.A. ,Greece





Διπλωματική Εργασία: «Η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας»
Φοιτητές: Σταύρος Μυλωνάς, Κίμων Αντονέλος
Ακαδ. Έτος: 2013 – 2014
Επιβλέποντες: Μωραΐτης Κ. , Μπαμπάλου Μ.

Περίληψη

Η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας είναι ένας υγρότοπος 700ha που βρίσκεται κοντά στο νοτιοδυτικό άκρο της χερσονήσου της Πελοποννήσου, στη νότια Ελλάδα. Ανήκει στο Νομό Μεσσηνίας και το Δήμου Πύλου(πλησιέστερη πόλη στην περιοχή). Λόγω της απομακρυσμένης θέσης της, έξω από το κεντρικό δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων και σιδηροδρομικών γραμμών(που συνδέουν την Πελοπόννησο με την Αθήνα) η Μεσσηνία έχει μέχρι πρόσφατα στηρίχθηκε κυρίως στη γεωργία και  καταβάση στη καλλιέργεια της ελιάς και της σταφίδας. Η μικρής κλίμακας τουριστική ανάπτυξη που ξεκίνησε στη δεκαετία του '80 υπήρξε αργή μέχρι σχεδόν σήμερα. Αυτό φαίνεται να αλλάζει από το 2010 όταν ένα νέο μεγάλης κλίμακας θέρετρο άνοιξε τις πόρτες του: μια εξέλιξη που θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγκρούσεις στις χρήσεις γης και πιέσεις στους φυσικούς πόρους της περιοχής.
Γύρω από τη λιμνοθάλασσα υπάρχουν σημαντικοί τοπιακοί σχηματισμοί και η βιοποικιλότητα της περιοχής είναι ιδιαίτερα υψηλή, ενώ παράλληλα συναντάται μεγάλος αριθμός διαφορετικών οικοσυστημάτων. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους πληθυσμούς των μεταναστευτικών πουλιών που ακολουθούν τις μεταναστευτικές διαδρόμες Μαύρης Θάλασσας / Μεσόγειος και για πολλούς από αυτούς είναι ο πρώτος υγρότοπος που συναντάται σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά τη διέλευση της Μεσόγειου Θάλασσας. Κατά συνέπεια, από το 1996, η λιμνοθάλασσα έχει οριστεί ως περιοχή Natura 2000 και ειδικότερα ως ζώνη ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) με κωδικό no.GR2550008 και το μέγεθος 998ha.
Στον υδροβιότοπο της Γιάλοβας παρατηρούνται μια σειρά από παθογένειες που θέτουν σε κίνδυνο την επιβίωση του:
1) Αυξημένη αλατότητα με αντίκτυπο στην ισορροπία χλωρίδας, υδρόβιας πανίδας της λιμνοθάλασσας και ορνιθοπανίδας.
2)Μείωση μεγέθους της προστατευόμενης περιοχής λόγο εισχώρηση καλλιεργειών.
3)Καταστροφή του ευαίσθητου οικοσυστήματος των αμμοθινών από την ανεξέλεγκτη επισκεψιμότητα.
4)Ειδικός κίνδυνος της ορνιθοπανίδας από την λαθροθηρία.
5)Μέγιστος κίνδυνος του, μοναδικού σε ευρωπαϊκό έδαφος πληθυσμού, αφρικανικού χαμαιλέοντα που ζει στον υδροβιότοπο.
6)Η μεγάλη προσέλευση επισκεπτών στις θαλάσσιες ακτές του υδροβιότοπου, ξεπερνά τη φέρουσα ικανότητά του.
Σχέδιο γενικής διάταξης
Το σχέδιο γενικής διάταξης αφορά τη συνολική στρατηγική διαχείριση της περιοχής του υδροβιότοπου σε όλα τα επίπεδα με στόχο τον έλεγχο των όλων των παθογενειών. Έτσι γίνονται επεμβάσεις ήπιου χαρακτήρα σε όλες τις κλίμακες. Αρχικά θεσπίζεται φορέας διαχείρισης του υδροβιότοπου Γιάλοβας. Στη συνέχεια παύεται η γενική διέλευση οχημάτων και δημιουργούνται δυο εξωτερικοί χώροι στάθμευσης. Οργανώνονται κόμβοι, που περιλαμβάνουν θεματικές, ενημερωτικές, εκπαιδευτικές και λειτουργικές ενότητες. Οργανώνονται διαδρομές μέσα στον υδροβιότοπο με εκπαιδευτικό, αρχαιολογικό, ερευνητικό, χαρακτήρα που παραλαμβάνουν κινήσεις πεζών, ποδηλάτων και ΑΜΕΑ. Προτείνεται θαλάσσια διαδρομή. Οργανώνονται σημεία στάσης και ξεκούρασης. Δημιουργούνται παρατηρητήρια και τοίχοι παρατήρησης.Γίνετε μελέτη των σημάνσεων.
Δίνεται έμφαση στην οργανωμένη φύτευση με στόχο την επαναφορά των οικοσυστημάτων χλωρίδας και την ανασυγκρότηση του χαρακτήρα του τοπίου. Δημιουργούνται και φυτώρια μεσογειακής μακίας βλάστησης με είδη από το οικοσύστημα. Πραγματοποιούνται μελέτες φυτεύσεων με στόχο την αντιληπτικής/αισθητηριακή ενίσχυση της τοπικής ανάγνωσης του υδροβιότοπου. Τέλος, δημιουργούνται περιοχές βιολογικών καλλιεργειών.
O ιχθυογεννητικός σταθμός
Στο σημείο όπου βρίσκεται ο εγκαταλελειμένος ιχθυογεννητικός σταθμός προτείνεται να εγκατασταθούν τα γραφεία του φορέα διαχείρισης του υδροβιότοπου Γιάλοβας καθώς και το πρώτο μέρος της έκθεσης περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης. Κεντρική ιδέα της προτεινόμενης σύνθεσης είναι η έννοια του «περιβόλου». Επιλέγεται η αφαίρεση της μεταλλικής στέγης και κάποιων εσωτερικών τοίχων του εγκαταλελειμένου κτιρίου και η διατήρηση του μπετονένιου κελύφους ως «μνημείου στην ανθρώπινη ανοησία». Η χειρονομία αυτή αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την «αίσθηση του περίκλειστου» που είναι διάχυτη στο γύρω τοπίο. Η τοποθέτηση νέων διατάξεων εντός του υπάρχοντος κτιρίου έχει χαρακτήρα πλήρως αναστρέψιμο και ακολουθεί χαράξεις που ορίζονται από τον υπάρχοντα κάνναβο. Η τοποθέτηση των κλειστών χώρων έγινε με τέτοιο τρόπο ώστε να διαμορφώνουν μεταξύ τους υπαίθριους χώρους «ανοιχτά δωμάτια» που παίζουν ισότιμο ρόλο στις λειτουργίες του συγκροτήματος. Τα περίπτερα ενημέρωσης έχουν διαμορφωθεί έτσι ώστε η κίνηση του επισκέπτη να είναι όχι μόνο εκθεσιακά αλλά και χωρικά μια πολυποίκιλη εμπειρία. Επιδιώχθηκαν διαφορετικές κάθε φορά σχέσεις μεταξύ κλειστών και ανοιχτών δομών και ποικίλλουν οι τρόποι διασύνδεσης αυτών (κλειστοί χώροι με ενδιάμεσο αίθριο, υπαίθριοι χώροι περιχαρακωμένοι από κλειστές πλευρές κτιρίων, υπαίθριοι χώροι που επικοινωνούν μέσω κτιρίου «φίλτρου» κ.ο.κ.). Ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφθεί το χώρο υποδοχής, το εστιατόριο και το πωλητήριο, τα γραφεία του φορέα διαχείρισης υδροβιότοπου και την ενότητα εκθέσεων, που περιλαμβάνει βοτανικό κήπο, κλειστή αίθουσα προβολών και το «μεγάλο κενό» στο κέντρο της σύνθεσης. Τέλος, με τη βοήθεια της κεντρικής ράμπας έχει κανείς πρόσβαση στην πλατφόρμα και στον πύργο θέασης όπου μπορεί να ολοκληρώσει την εκπαιδευτική του εμπειρία αντικρύζοντας το θέαμα του ίδιου του υδροβιότοπου.
Gialova lagoon
Gialova lagoon is a 700ha wetland located close to the southwest end of the Peloponnese peninsula in southern Greece. It belongs to the Prefecture of Messinia, and the Municipality of Pylos (closest town to the site). Due to its remote location, outside the main network of highways and railway lines (that connect the Peloponnese to Athens) Messinia has until recently relied mostly on agriculture, i.e. mostly olive tree and secondarily vine-yard cultivation. Small scale tourism development started in the 80s and has been slow up to now. This seems to be changing since in 2010 a new big scale resort opened its doors, a development which could lead to land use conflicts and stress over the local natural resources.
In and around the lagoon there are significant landscape formations and the biodiversity of the area is especially high, including various different ecosystems. Because of its geographic position, the Gialova lagoon is especially important for migratory bird populations that follow the Black Sea/Mediterranean migration flyway, as for many of them it is the first wetland to be reached on European ground after crossing the Mediterranean Sea. Accordingly, since 1996, the lagoon has been designated as a Natura 2000 Site and more specifically as a Special protection Area (SPA) with code no. GR2550008 and size 998ha.
The landscape of the lagoon could be in short described with such concepts as: Curvature, Roundness, Repetitiveness, Strips, Linearity, Enclosure, Horizontality, Fluidity, Geometricity and Sudden viewing.
In the wetland of Yalova a number of pathogens is observed that endanger it’s survival:
1 ) Increased salinity affecting the balance of flora , aquatic fauna of the lagoon and birdlife .
2 ) Reduced size of the protected area by penetration of crops .
3 ) Destruction of the sensitive ecosystem of the dunes.
4) Special avifauna haunting danger.
5) Maximum risk of the unique population in Europe, African chameleon who lives in the wetland.
6) The large number of the seaside visitors exceed the carrying capacity of the wetlands.
The masterplan
The masterplan focuses on overall managment strategies of the lagoon area, in oreder to control all of it's pathogens. For that reason a number of all scale and low impact actions are taking place. For start, the Gialova Wetland Foundation is established. Banning for vehicle transpass and creation of two external parking areas are regarded as nessesary. Furthermore, these actions include the creation of points that organize thematic, informative, educational and functional zones. In addition to that, coordinated trails through the wetland with educational, archaeological, and exploratory character for pedestrians, bicycles and disabled are designed as well as an optional sea route. Stopping and rest points are created. Birdwatching towers and observatory walls are of upmost importance. A study of the wetland's labeling is considered obligatory.
Emphasis is given on organized planting to restore the flora ecosystem and reconstruct the landscape's character. Mediterranean maquis nurseries with species from the ecosystem are sited. Additional aimed planting senarios are developed, to enhance the perceptual/sensory understunding of the wetland landscape. Finally, an organic crop cultivation is sited.

The fish hatchery
The wetland protection authority offices and the first part of the wetland exhibition are located at the site of the abandoned fish hatchery. The main concept behind the proposition is the “enclosure”. It is achieved by removing the metal roof of the hatchery as well as some of its internal walls and by keeping intact the peripheral concrete wall structure as a “monument to human stupidity”. The resulting complex echoes to a great extent the “enclosing” ability that has been observed in the wider landscape surrounding it. The proposal has at its core the notion of reversibility and follows closely the existing grid. All closed spaces were placed in such a way that the open air spaces between them form “open rooms” which play an equally important role in the functions of the whole complex. Visiting the exhibition kiosks is a rich experience not only educationally but also in terms of movement through different space arrangements and qualities. Different relations between each closed and open room have been put in place as well as various types of connection/disconnection between them (closed spaces joined by atrium, open spaces entrenched by closed walls, open spaces communicating through a “filter-building” etc ). A newcomer here can visit the reception, the cafeteria and shop, the wetland protection authority offices or the exhibition area which comprises an open air botanical garden with indigenous plants, a screening room and the “wide emptiness” at the heart of the composition. From there, through the central ramp, one can have access to the outlook platform and the birdwatching tower, thus finishing this educational experience with a wide view over the actual wetland.


Διπλωματική Εργασία: «Ακαδημία Πλάτωνος – Σχεδιασμός βιώσιμων κοινοτήτων και συλλογική καλλιέργεια μικρής κλίμακας»
Φοιτήτρια: Χρυσή Γκολέμη
Ακαδ. Έτος: 2013 – 2014
Επιβλέποντες: Μωραΐτης Κων/νος , Κλαμπατσέα Ειρήνη

Περίληψη
Η έρευνα μελετά τους τρόπους με τους οποίους κοινότητες μπορούν να συνδέονται με μία συλλογική καλλιέργεια μικρής κλίμακας. Μία τέτοια προσέγγιση προϋποθέτει σαφώς την ανατροπή των συμβατικών τρόπων συγκρότησης της κοινότητας. Μέσα από την ανάλυση του συστήματος σχεδιασμού της Μόνιμης Καλλιέργειας και τη μελέτη παραδειγμάτων εφαρμοσμένων Οικοκοινοτήτων στο σύγχρονο δυτικό κόσμο, ερευνάται η δυνατότητα εφαρμογής βιώσιμων κοινοτήτων στον αστικό ιστό. Είναι εντέλει εφικτή η δημιουργία μιας αυτόνομης, βιώσιμης κοινότητας, στην καρδιά του αστικού ιστού, η οποία θα είναι παράλληλα ανοιχτή στο περιβάλλον της και θα αποτελεί παράγοντα αλλαγής για αυτό, χωρίς να εισέρχεται στη σφαίρα της ουτοπίας;

The research examines the ways in which communities can connect through a small scale collective cultivation. Such an approach clearly requires the reversal of the conventional ways of setting up the community. Through the analysis of the design system of Permaculture and the study of examples of applied Ecovillages in the modern western world, the applicability of sustainable communities in the urban landscape is being examined. Is it possible to create an autonomous, sustainable community, in the heart of the urban landscape, which will also be open to its environment and will constitute an agent of change, without it entering the realm of utopia?



Διπλωματική Εργασία: «Τοπιακές επεμβάσεις στο Δερβένιο ποταμό»
Φοιτήτρια: Γκολφινοπούλου Ελένη Νικολέτα
Ακαδ. Έτος: 2012 - 2013
Επιβλέποντες: Καρβουντζή Βαλεντίνη, Μαρλαντή Μαρία 

Περίληψη
Το Δερβένι Κορινθίας, είναι μια κωμόπολη που υπάγεται στον δήμο Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης. Η σημερινή φυσιογνωμία της περιοχής, αποτελεί αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι ανθρώπινες επεμβάσεις διαμορφώνουν το επαρχιακό τοπίο, αλλοιώνοντας το αγροτικό και φυσικό περιβάλλον. Η εργασία στοχεύει στην προσέγγιση μιας νέα αντίληψης και ερμηνείας του υφιστάμενου κατακερματισμένου τοπίου και στη δημιουργία κατάλληλου υπόβαθρου για την αποκατάσταση της ισορροπίας ανάμεσα στο ανθρωπογενές και φυσικό περιβάλλον που θα συμβάλει στην περαιτέρω ανάπτυξη της περιοχής. Η πολύπλευρη και συνδυαστική ανάγνωση του τοπίου, η ανάλυση των στοιχείων και των συστημάτων που το συνθέτουν, και η κατανόηση των τρόπων μέσω των οποίων τα στοιχεία αυτά διαπλέκονται στον χώρο και το χρόνο, αποτελούν ζητήματα που προσεγγίζονται σε αυτή τη διερεύνηση. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία, προτείνεται η ανάπτυξη μιας ενιαίας λογικής επεμβάσεων, με ραχοκοκαλιά τον Δερβένιο ποταμό, η οποία διαβάζει τη μορφή και τον χαρακτήρα του τοπίου και τα μεταφράζει με τρόπο αθόρυβο σε κάτι νέο. Το σύστημα αυτό επιδιώκει, αξιοποιώντας το δυναμικό της περιοχής, να αποκαταστήσει τις σκληρές ανθρώπινες επεμβάσεις και να συμπεριλάβει νέες χρήσεις, μετατρέποντας την περιοχή σε τόπο ελκυστικό για τον επισκέπτη και ωφέλιμο για τους κατοίκους. Στο πλαίσιο αυτό, το ποτάμι λειτουργεί ως άξονας διοχέτευσης κινήσεων του πεζού, σε ένα δίκτυο σύνδεσης περιοχών πολιτιστικού και φυσικού ενδιαφέροντος, που αποτελείται από μονοπάτια, φυτεύσεις, δημοτικές καλλιέργειες, δημόσιους χώρους συνάθροισης, καθιστικά και μικρούς εκθεσιακούς χώρους.

Derveni is a coastal town in the municipality of Xylokastro-Evrostini. The current overall appearance of the region depicts the changes in the agricultural and natural environment of the rural landscape, which were caused by human intervention. The main objective of this diploma thesis is to bring a fresh perspective to the existing fragmented landscape and to provide the foundation for balancing the artificial and the natural environment. This balance will contribute to the further development of the area. This research deals with: the multidimensional and combined understanding of the landscape, the analysis of the landscape design and its elements and the understanding of the ways through which these elements interrelate through space and time. The River Dervenios is the guideline for a series of interventions that are proposed. These interventions are made in an unobtrusive manner. This process uses the potential of the region and seeks to restore the harsh human imprint and to incorporate new land uses, by transforming the area into an appealing destination for visitors and a more beneficial place for the local residents. The river functions as the key element for a walking network which connects the natural and cultural sites. This network consists of pedestrian ways, trails, plantations, community agriculture, public gathering and exhibition spaces.




Διπλωματική Εργασία: «Ίχνη της παραγωγής: Σκέψεις και θέσεις για την ανάδειξή τους στη Σάμο
Φοιτήτριες: Δεριζιώτη Σταματίνα, Μαραβέλια Ευγενία
Ακαδ. Έτος: 2012 - 2013
Επιβλέποντες: Σεβαστάκης Δημήτρης, Δεμίρη Κων/να
Σύμβουλοι: Καραδήμας Κώστας, Μαρλαντή Μαρία

Περίληψη

Το θέμα αφορά μια επέμβαση στο νοτιοδυτικό κομμάτι της Σάμου, με στόχο την ανάδειξη του παραγωγικού χαρακτήρα και του φυσικού πλούτου του τόπου. Αρχικά γίνεται μια ανάλυση των χαρακτηριστικών του νησιού . Στη συνέχεια επιλέγεται η περαιτέρω ανάλυση του Δήμου Μαραθοκάμπου, που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όσον αφορά την παραγωγική της ταυτότητα . Σημαντικότατο ρόλο στην πορεία της εργασίας έπαιξε η καταγραφή των ιχνών παραγωγής στην περιοχή, δηλαδή των παλιών κατασκευών, γεφυριών, πλυσταριών, νερόμυλων και ελαιοτριβείων. Επιλέγεται μια αναξιοποίητη διαδρομή πάνω σε έναν ποταμό στο ανατολικό τμήμα του Δήμου Μαραθοκάμπου. Ακολουθώντας αυτήν τη διαδρομή περνά κανείς μέσα από καλλιέργειες και έρχεται σε άμεση επαφή με την αγροτική ζωή της περιοχής. Προτείνεται η διάνοιξη μονοπατιού, η ανάδειξη των παλιών κατασκευών και η ενίσχυση της αγροτικής ζωής με επιπλέον καλλιέργειες σε αναξιοποίητες εκτάσεις. Ο παλιός νερόμυλος αποτελεί ένα σημείο επέμβασης, στο οποίο προτείνεται η δημιουργία ενός πάρκου νερού. Το παλιό ελαιοτριβείο είναι το βασικό σημείο επέμβασης. Εδώ προτείνεται η αξιοποίηση του ως Μουσείο Ελιάς, η δημιουργία ενός χώρου ενημέρωσης για τη διαδρομή και πώλησης τοπικών προϊόντων και ενός χώρου καφετέριας και προετοιμασίας για την πεζοπορική διαδρομή. Προτείνονται επίσης εργαστήρια ερευνητών-γεωπόνων με στόχο την εξέλιξη των σύγχρονων τρόπων αγροτικής παραγωγής, μια βιβλιοθήκη με γεωπονικό περιεχόμενο και αναγνωστήριο και μία αίθουσα πολλαπλών χρήσεων με εκδηλώσεις ενημερωτικού χαρακτήρα για τους ντόπιους σε σχέση με τις καλλιέργειες και άλλες τοπικές εκδηλώσεις .


The purpose of this project is to highlight the particular productive character and nature of the southwestern part of Samos island. Firstly, an analysis is made on the characteristics of the whole island. Then, we focus on the area of the municipality of Marathokampos, which has a certain production identity. The production traces of the area, such as old and deserted buildings, bridges, laundries, water mills and olive mills, are located. The idea is the reuse of a certain desolated route by a river located at the eastern part of the municipality. If someone follows this route, they pass by crops and come in contact with the agricultural life of the place. The project’s proposal contains opening of the route, enhancement of old structures and reinforcement of rural life with additional crops on unutilized land. The old water mill is part of the concept and is proposed to become part of a Water Park. The old olive mill is where the project focuses. It is designed to become an Olive Museum. Around it are placed an information area about the route which will also be used for selling local products, a café and preparation area for the trekking route. The proposal also contains laboratories for researchers and agriculturists aiming to the further development of agricultural production, a library focused on agriculture, a reading hall and a multipurpose room for informative, agricultural and other local events.



Διπλωματική Εργασία: «Πρέσπες: Ενεργοποίηση του Διασυνοριακού τοπίου»
Φοιτήτριες: Μιλτιάδου Φωτεινή, Μπαρτζώκα Σοφία – Αθηνά, Ντίνα Ιωάννα
Ακαδ. Έτος: 2013 -2014
Επιβλέποντες: Γυφτόπουλος Σταύρος, Κλαμπατσέα Ειρήνη

Περίληψη
Η διπλωματική αναπτύχθηκε σε τρεις βασικές ενότητες και κλίµακες σχεδιασµού. Η πρώτη ενότητα αφορά στην ευρύτερη περιοχή της Πρέσπας και περιλαµβάνει την µελέτη και την ανάλυση του τοπίου που µοιράζονται τρία κράτη, η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η FYROM. Προτείνονται βασικές σχεδιαστικές επεµβάσεις στρατηγικού χαρακτήρα µε στόχο την εξυπηρέτηση των κατοίκων της Πρέσπας και την ανάδειξη και προστασία των προστατευόµενων περιοχών της, µέσα από την οργάνωση των Πάρκων που περιβάλλουν τις λίµνες. Στη δεύτερη ενότητα εστιάζουµε στο ελλαδικό κοµµάτι του τοπίου, µέσα από την ανάπτυξη ενός στρατηγικού σχεδίου για την οργάνωση του Εθνικού Πάρκου Πρεσπών. Βασικοί στόχοι είναι η βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της Πρέσπας, η προσέλκυση ανθρώπινου δυναµικού και η οργάνωση του Εθνικού Πάρκου. Οι δέκα προτεινόµενες επεµβάσεις εκτείνονται σε ολόκληρη την ελλαδική ενδοχώρα, ενεργοποιώντας σηµεία και οικισµούς, δηµιουργώντας ένα πολυθεµατικό δίκτυο που οργανώνει και βελτιώνει τις δραστηριότητες των µόνιµων κατοίκων και ενισχύει την επισκεψιµότητα του Πάρκου. Στην τρίτη ενότητα αναλύεται σε επίπεδο αρχιτεκτονικού σχεδιασµού µια από τις προτεινόµενες επεµβάσεις, που αφορά στη µετατροπή του παλιού κονσερβοποιείου “Πρέσπα Ελλάς” σε ένα κέντρο για την προστασία του των υγρών λιβαδιών και των καλαµιώνων. Ο χώρος παραγωγής του παλιού εργοστασίου µετατρέπεται σε έναν κοινωνικό χώρο ενηµέρωσης και εκµάθησης παραδοσιακών κατασκευών, ενώ ένας νέος όγκος στεγάζει τα επιστηµονικά εργαστήρια και το αµφιθέατρο. Η νέα σύνθεση βρίσκεται σε εγγύτητα αλλά και σε απόλυτη σχέση µε τους καλαµιώνες και τη λίµνη.

The thesis is developed in three main sections and scales of design. The first section refers to the wider region of Prespa and includes a study and analysis of the landscape that is being shared by three countries: Greece, Bulgaria and FYROM.The basic strategic design proposals, considering the conflict between natural and national borders, aim to create a common development framework on the base of the common components the three countries have at the region of Prespa. The proposals aim to serve the residents of the isolated Prespa and to preserve the valuable protected areas through the organization of the three National Parks that surround the lakes. The second section focuses on the Greek part of the landscape, through the development of a masterplan for the organization of Prespa National Park. Key objective through this, is to improve the quality of life of the residents of the remote Prespa, by attracting human resources and by restoring the harmonious relation between the man of Prespa and Nature. The interventions form a multidisciplinary network of points, settlements and paths that activate the landscape and concern the traditional architecture, the ecosystem, the occupations of the residents and the sightseeing of the Park. In the third section, one of the interventions is analyzed at the level of architectural design. The old cannery ‘’Prespa, Greece’’ is being converted to a center for the protection of the wet meadows at Micro Prespa.More specifically, the building will house an institution responsible for the management of the reedbeds for the protection of the wet meadows. The new landscape composition is being complete with a route through the reedbeds for the observation of the fauna.




Διπλωματική Εργασία: «Η πόλη και το ποτάμι. Αναμοχλεύσεις»
Φοιτήτριες: Κατερίνα Μπουλουγούρα, Μαρία Τσόλη
Ακαδ. Έτος: 2011 – 2012
Επιβλέποντες: Μωραΐτης Κων/νος, Μάρδα Νέλλυ  

Περίληψη
Με αφορμή τα αντιπλημμυρικά έργα που απαιτούνται, επιχειρείται ο επαναπροσδιορισμός της σχέση της πόλης της Άρτας με την παραποτάμια περιοχή του Άραχθου που την περιβάλλει. Λειτουργώντας αντίθετα με την λογική του εγκιβωτισμού, κατά την διάρκεια της πλημμύρας, το ποτάμι ανακτά το παλιό εύρος του. Προστατεύοντας με τις ελάχιστες παρεμβάσεις την ανθρώπινη παρουσία, τονίζουμε το χαρακτηριστικό της διαρκούς μεταβολής και την αίσθηση του εφήμερου. Το πέρασμα του νερού και του ανθρώπου γίνεται αντιληπτό σαν ίχνος αποτυπωμένο στη βλάστηση και το ανάγλυφο. Με αυτόν τον τρόπο ενεργοποιείται η λειτουργία της μνήμης, μια διαδικασία που βρίσκει το αποκορύφωμά της, στην συλλογική έκφανση της, καθώς κατά την διάρκεια της τεχνητής πλημμύρας που προκαλεί ο περιοδικός έλεγχος του υπερχειλιστή του φράγματος, θεσμοθετείται μια νέα δημόσια γιορτή, ενισχύοντας τη συνοχή της πόλης και δίνοντας ταυτόχρονα το έναυσμα για την πολιτισμική, εκπαιδευτική και οικονομική ανάπτυξη της. Τα παραπάνω συνδυάστηκαν με την χωροθέτηση της αναγκαίας επέκτασης του πολεοδομικού σχεδίου και την διευθέτηση της κυκλοφοριακής λειτουργίας, με βασικές επιδιώξεις, την συσχέτιση του καινούργιου τμήματος της πόλης με το ιστορικό της κέντρο, την ανάδειξη ενός τμήματος του ποταμού σε συνδετικό κρίκο ανάμεσα στα δύο μέρη και την αποσυμφόρηση του περιφερειακού δρόμου ο οποίος παρουσιάζει αυξημένη κίνηση και αποτελεί εμπόδιο στην προσέγγιση της παραποτάμιας περιοχής. Τέλος, σε μια προσπάθεια να δώσουμε μια λογική οργάνωσης στις λαβυρινθώδεις διαδρομές και την αποσπασματική αναγνώριση τυχαίων στιγμιότυπων της πόλης, εντυπώσεις που δημιουργεί ο φαινομενικά άναρχος τρόπος ανάπτυξης του πολεοδομικού ιστού, ορίζουμε δύο πεζοδρομημένες διαδρομές. Αυτές παρουσιάζουν διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά , ξεκινούν και τελειώνουν ωστόσο στο ποτάμι, το οποίο για μία ακόμη φορά μετατρέπεται σε καίριο συντελεστή της ενίσχυσης της συνεκτικότητας της πόλης.

The present project attempts to redefine the relationship between the town of Arta and the riparian zone of Araxthos, the river that surrounds it, given the fact that flood control measures because of the dam, consisted an important aspect. The basic idea was the return of the water in its initial riverbed during the flood by avoiding the encasement scenario. Thus we manage with the town boundary were most of our proposals lie on, leaving the riparian zone free of constructions and adding only paths were needed. Water and man become aware only as traces, when they are not really there, upon the vegetation and the topography. emphasizing the constant change and the sense of the ephemeral. The range of the area thought determined large scale interventions, so they had to be able to play multiple roles in the town’s reality, with most important the continuity of public space in the river front, as well as the need for a wide park besides the river arc. Aiming to make spaces that would bring people closer we started by the activation of the collective memory. To achieve that we came up with the idea of reversing the ‘flood – problem’ into an advantage by causing it ourselves. Therefore, the man made flood is going to establish a new public festival that is going to strengthen the cohesion between the civilians and constitute the trigger for cultural, educational and economic progress. Besides focusing on the river zone the project took two more directions to achieve its goal. The most important was the urban plan expansion that needed to be reconsidered as well as the connections and the traffic operation. The second one was the impact of the river arc upon the town planning. The river embraces the city so we proposed a sort of organization that stems of its topography by creating two axis that would organize the heart of the town and reveal the way towards the water.



  

Διπλωματική Εργασία: «Το γεφύρι της Άρτας: παρέμβαση τοπίου στην περιαστική περιοχή της πόλης της Άρτας»
Φοιτήτριες: Κατερίνα Τζαχρήστα, Φελέκη Αθηνά
Ακαδ. Έτος: 2013 – 2014
Επιβλέποντες: Μωραΐτης Κων/νος, Τσιράκη Σοφία
Σύμβουλοι: Τσακανίκα Ελευθερία, Κλαμπατσέα Ειρήνη

Περίληψη
Η παρούσα διπλωματική εργασία αφορά μία παρέμβαση τοπίου που τοποθετείται στην περιαστική ζώνη πρασίνου της πόλης της Άρτας, με στόχο τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης της πόλης με τον ποταμό Άραχθο που την περιβάλει. Επιχειρείται μία ανάλυση των παραγόντων που διαμορφώνουν τη σχέση των δύο αυτών πόλων, η οποία βρίσκει τη χωρική της έκφραση στην παρόχθια ζώνη του ποταμού. Προτείνεται η σύνδεση της πόλης με τον ποταμό μέσω μιας ξύλινης γέφυρας που υλοποιεί και την πρόσβαση στην παρόχθια ζώνη. Παράλληλα προτείνονται κάποιες ξύλινες κατασκευές που υποστηρίζουν λειτουργικά τις πειραματικές καλλιέργειες που σχεδιάζουμε στα πλαίσια της διαμόρφωσης του τοπίου, χωρίς να παρεμβαίνουμε στην αυτοφυή βλάστηση της περιοχής. Η επιλογή του ξύλου ως βασικό υλικό έγκειται στην πρόθεσή μας να προτείνουμε μια γέφυρα εφήμερου χαρακτήρα που σε ενδεχόμενη πλημμύρα δεν θα αλλοιώσει το ανάγλυφο του εδάφους.

The present dissertation refers to a landscape intervention that takes place at the suburban area of Arta, having the aim to redefine the relationship between the city and the surrounding river of Araxthos. We attempt to make an analysis of the factors that form the relationship between these two poles, which is expressed spatially at the riparian zone of the river. There is made a proposal of the connection of the city with the river through a wooden bridge that implements the access at the riparian zone. In addition there are suggested some wooden constructions that support functionally the experimental crops we design as a part of the landscape configuration. The choice of wood as basic material lies in our intention to propose a bridge with ephemeral character that in case of a flood won’t leave traces on the ground.




Διπλωματική: “Οικοσύστημα και υποδομές: Στρατηγικές αποκατάστασης τοπίου στις πυρόπληκτες περιοχές του νομού Ηλείας.”

Φοιτήτριες: Γρηγορίου Δήμητρα, Μπαχαρίδου Μαρούλα, Φακιρη Ιωάννα

Ακαδημαϊκό Έτος: 2013-1014 
Επιβλέποντες: Παπαλεξόπουλος Δημήτρης, Βοζάνη Αριάδνη, Σύμβουλος: Μίχα Ειρήνη

Επιστημονικοί σύμβουλοι: Μάνιος Μανώλης, Ποϊραζίδης Κωσταντίνος, Τουλιάτος Παναγιώτης



Περίληψη

Η διπλωματική προτείνει στρατηγικές αποκατάστασης τοπίου για τον νομό Ηλείας, μια περιοχή που υπέστη σημαντικές απώλειες μετά τις πυρκαγιές του 2007. Η εργασία επιχειρεί να περιγράψει μια τεχνική μεθοδολογία με σκοπό την εκ νέου διεκδίκηση και επανα-κατοίκηση του τοπίου με βιώσιμο τρόπο.
Το τοπίου του νομού Ηλείας χαρακτηρίζεται από ευρεία βιοποικιλότητα και αποτελεί ένα εξαιρετικής σημασίας μεσογειακό οικοσύστημα. Εδώ βρίσκεται η λιμνοθάλασσα του Καϊάφα, ένας από τους μεγαλύτερους υδροβιότοπους στην Ελλάδα, μέρος του εθνικού πάρκου Στροφυλιάς και του δικτύου Natura 2000. Το οικοσύστημα συνθέτουν (από την παράκτια ζώνη προς την ενδοχώρα) πευκοδάσος χαλέπιας πέυκης, παράκτιες αμμοθίνες, υδροβιότοπος και υδροχαρής βλάστηση, ποικίλες αγροτικές εκτάσεις, ελαιώνες, οπωρώνες, ποολίβαδα και εκτάσεις χαμηλής και σκληρόφυλλης βλάστησης, δάση πλατύφυλλων και κωνοφόρων.
Η διπλωματική συναθροίζει τα πολλαπλά δίκτυα που δρουν στην περιοχή, φυσικά και ανθρωπογενή, τις φυσικές διαδικάσίες και τις κοινωνικές και πολιτισμικές αξίες του τόπου, προκειμένου να διαμορφώσει μια μεθοδολογία για την αποκατάσταση και την αναδιοργάνωση της περιοχής.
Η περιοχή στην οποία επικεντρώνουμε την έρευνά μας, αντιμετωπίζει μια σειρά από περιβαλλοντικούς κινδύνους, που περιλαμβάνουν, την αλλαγή χρήσης γης, τη διάβρωση του εδάφους, τη μόλυνση των υδάτων και την ερημοποίηση, κινδύνους οι οποίοι έχουν ενταθεί σημαντικά μετά από την συνεχή υποβάθμιση του τοπίου μετά το 2007, αλλά και μετά από μικρότερης έκτασης πυρκαγιές το καλοκαίρι του 2013. Η διπλωματική εφιστά την προσοχή σε αυτές τις περιοχές του ελληνικού τοπίου, τις παραδοσιακά περιθωριοποιημένες και προτείνει ένα μετασχηματισμό μέσω της προστασίας και νέο τρόπο ‘επανα-ανθρώπισης’ του τοπίου.
Μετά από την ανάλυση των ποσοτικών και ποιοτικών συστημάτων της περιοχής (οικολογικό-ανθρώπινο σύστημα, γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά-γεωλογικές διαδικασίες, χωροταξικές διατάξεις και περιορισμοί, σχέδιο κάλυψης χρήσεων γης, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου) η στρατηγική προτείνει μια ταυτόχρονη βελτίωση στο περιβαλλοντικό και κοινωνικο-οικονομικό κεφάλαιο, μέσω της ενσωμάτωσης υποδομών (τεχνικό λεξιλόγιο) και της ένταξης χρήσεων για την προστασία και αναγέννηση της περιοχής, τόσο σε χωροταξικό επίπεδο όσο και σε κλίμακα τοπίου.

Title of the course  : Diploma Project
Academic year: 2013-2014
Teaching staff  Supervisors: Papalexopoulos D., Vozani A. 
Advisors: Micha E., Touliatos P., Manios E. , Poirazidis K.
 
The  diploma project proposes the development of landscape restoration strategies and techniques  in Helia County (Peloponnese, Greece), an area having suffered great losses during the 2007 wild firestorms. The project attempts to describe a technical methodology of re-claiming and mainly re-inhabitating the landscape in a sustainable way.
Helia constitutes a widely diverse mediterranean ecosystem, it includes a variety of species, ecological processes and physical settings. In the area lies Kaiafas Lagoon and one the largest greek wetlands, part of the National Park of Kotichi and Strofylia and the Natura 2000 Network.The natural landscape is composed by (from waterfront to inland) Aleppo pine forests, lagoon and wetland with riparian vegetation, cultivated fields, mainly olive groves and rural areas with a high proportion of natural vegetation.
The project aggregates the multiple land networks, natural processes and the socio-cultural values of the landscape in order to create a methodology for restoration and reorganisation of the territory. The region on which we focus our research confronts a series of environmental threats, including landscape change, soil erosion and natural resources pollution, dangers which have been intensified after the continuous landscape degradation before 2007 as well as the fire disaster during the summer of this year. The project draws attention to these areas of the greek landscape, traditionally marginal and suggests a transformation through protection and a new kind of land anthropization.
Αfter analysing and mapping and the quantitative and qualitative systems (ecological | anthropic | geomorphological, geological processes | administrative constraints | land use plans |special characteristics of the area) the strategy proposes a simultaneous improvement in environmental, as well as socio-economic values through the integration of infrastructure (technical vocabulary) and implementation of uses for protection and regeneration of the area in regional and landscape scale.



 




No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...