What’s next? A guide to architectural career - V. Chlorokostas, M.Koulikourdi

Και μετά τι? Ένας οδηγός για νέους αρχιτέκτονες. Βασίλης Χλωροκώστας. Μαργαρίτα Κουλικούρδη


What’s next? A guide to an architectural career.
Και μετά τι? Ένας οδηγός για νέους αρχιτέκτονες.

Η στήλη what’s next?” (Και μετά τι;) απευθύνεται στους φοιτητές και απόφοιτους αρχιτεκτονικών σχολών και γενικότερα νέων που δραστηριοποιούνται στο χώρο των δημιουργικών επαγγελμάτων (αρχιτεκτονική, design, φωτογραφία, illustration, κ.α). Σκοπός μας είναι να αναδείξουμε νέους αρχιτέκτονες και δημιουργούς, που εν μέσω κρίσης και παρά τις δυσκολίες, αποφάσισαν να «ακολουθήσουν το όνειρό τους» και κατάφεραν να επιτύχουν ο καθένας στον τομέα του. Πρόκειται για μια σειρά μικρών συνεντεύξεων-αφιερωμάτων σε ανθρώπους που κάνουν τώρα τα πρώτα τους βήματα, μας εμπνέουν, τους θαυμάζουμε και μας κάνουν να αισιοδοξούμε για το μέλλον του χώρου. 

“What's Next?” is a thread addressing students and young professionals of creative orientation, such as architects, designers, photographers, illustrators etc. It aims to host interviews of young architects and creators that, despite of the difficulties imposed by the crisis, managed to pursue their dreams with success. “What's next?” will present a series of short panoramas about people taking their first inspiring steps, making us feel optimistic about what is yet to come.  


Η Μαργαρίτα Κουλικούρδη κι ο Βασίλης Χλωροκώστας γεννήθηκαν στην Αθήνα το 1986. Είναι απόφοιτοι της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ, όπου και γνωρίστηκαν, συνέχιζοντας τις σπουδές τους στο Λονδίνο. Το 2012 αποφοίτησαν με διάκριση από το μεταπτυχιακό MArch GAD του UCL. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ίδρυσαν το αρχιτεκτονικό γραφείο VMαρχιτέκτονες αναλαμβάνοντας ιδιωτικές αναθέσεις projects μικρής/μεσαίας κλίμακας, σε Αθήνα και Αίγινα, με παράλληλη δραστηριότητα στην έρευνα στον ψηφιακό σχεδιασμό και τέχνη. Δουλειές τους έχουν εκτεθεί σε γκαλερί σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Hong Kong, Θεσ/νίκη, Βόλο και Αθήνα, με δημοσιεύσεις σε περιοδικά όπως το AD, Αρχιτεκτονικά Θέματα κα. Ακόμη έχουν βραβευθεί με το bronze Peter Cook prize 2012.

Margarita Koulikourdi and Vasilis Chlorokostas, born in Athens in 1986, studied Achitecture at the A.U.Th. where they met. Following their graduation in 2010, they moved to London to attend UCL for a master's degree, obtaining it with excellence in 2012. Then, they returned to Greece and founded their own architectural firm VMarchitects,working with small scale architectural projects of private property in Athens and Aegina, whilst being active in researching on digital design and art. Their work has been presented in galleries in New York, London, Hong Kong, Thessaloniki, Volos and Athens, with publications in architectural press e.g. AD, Arhitektonika Themata etc. They also received awards such as the bronze Peter Cook Prize in 2012.



#1 Πείτε μας λίγα λόγια για το αρχιτεκτονικό σας υπόβαθρο.

Οι σπουδές στο ΑΠΘ ήταν μια πολύ σημαντική βάση καθώς μας δίδαξαν μία δομή σκέψης που μας ακολουθεί ακόμα και σήμερα· είναι ιδιαίτερα πολύτιμο να ιεραρχεί κανείς τα τμήματα ενός αρχιτεκτονικού προβλήματος με ορθολογικό τρόπο και παράλληλα να σχεδιάζει γυμνό τα απογεύματα των Παρασκευών στο εργαστήριο της σχολής. Η ευαισθητοποίηση αυτή του αισθητικού νεύρου που οδηγούσε σε τελείως διαφορετικά μονοπάτια τον καθένα/μια μας, βρήκε την ακραία της έκφανση με τις σπουδές μας στο UCL, όπου κάναμε ο καθένας/μια την δική του/της ανεξάρτητη έρευνα σχετική με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό με ψηφιακά μέσα, η Μαργαρίτα πάνω στην computational fluid dynamics morphogenesis (η έρευνα έχει τίτλο "The hidden landscapes of air") και ο Βασίλης πάνω στα mesh subdivision protocols (τίτλος έρευνας "texture follows form"). Η όλη διαδρομή των ερευνητικών αυτών εργασιών, μας οδήγησε να επανεφεύρουμε την δική μας προσωπική γραφή. Με τα εργαλεία και τις μεθόδους που αναπτύξαμε σε αυτούς τους δώδεκα μήνες, παίζουμε διαρκώς μέχρι σήμερα, τα εξελίσσουμε και μας εξελίσσουν,  είτε πρόκειται για δουλειά,  είτε για παιχνίδι στην κυριολεξία.


Describe your architectural background with a few words.

Our studies in the Department of Architecture AUTH were an important base of knowledge, as their structured way of thinking is something that has stayed with us, as the rational setting priorities between parts of an architectural problem, while drawing nudes in the Friday afternoon's class, is a quite important feature. This sensitization of our aesthetical nerve ended up being manifested in a rather extreme way during our post-graduate studies at UCL, where each one of us did their personal, independent research on architectural design with digital means – Margarita on computational fluid dynamics morphogenesis ( titled "the hidden landscapes of air") and Vasilis on mesh subdivision protocols (titled "texture follows form"). Along the way of these projects, we reinvented our own, characteristic way of designing. To this day, we still play around with  tools and methods we developped there, either for proffessional or  recreational purposes.



Texture Follows Form
Vasilis Chlorokostas, UCL London 2012

The Hidden Landscapes Of Air
Margarita Koulikourdi,  UCL London 2012


#2 Ποιο ήταν το επόμενο βήμα μετά το πτυχίο και πώς καταλήξατε στη   συγκεκριμένη επιλογή; Πείτε μας λίγα λόγια γι’ αυτό.


Η συζήτηση για το τι θα κάνουμε μετά το πτυχίο είχε αρχίσει ήδη από το 3ο - 4ο έτος των σπουδών στο ΑΠΘ,  οπού κυρίως θέλαμε να ενισχύσουμε τα κομμάτια της εκπαίδευσης που πιστεύαμε ότι μας έλειπαν. Αυτό ήταν και το κύριο κριτήριο επιλογής ενός μεταπτυχιακού σαν αυτό του UCL. Φυσικά κρίναμε και οι δυο πως ήταν απαραίτητος επίσης κι ένας χρόνος αποχής από τις σπουδές στο ενδιάμεσο των δυο πτυχίων,  ώστε να μπορέσουμε να αποστασιοποιηθούμε από τον ακαδημαϊκό κόσμο για λίγο και να δούμε τα πράγματα πιο αντικειμενικά.  Το πρόγραμμα λοιπόν διαμορφώθηκε έτσι,  και το τηρήσαμε.  Μόλις πήραμε πτυχία το 2010,  ο Βασίλης παρουσιάστηκε για την στρατιωτική του θητεία τον Νοέμβριο της ιδίας χρονιάς και η Μαργαρίτα εργαζόταν παράλληλα στο τεχνικό γραφείο της οικογένειας της στην Αίγινα. Κατά την διάρκεια αυτής της χρονιάς κάναμε τις αιτήσεις για τα μεταπτυχιακά,  με στόχο να ξεκινήσουμε μία design driven research.  Δυο ήταν τα πιο avant garde μέρη στην Ευρώπη το 2010 για αυτό τον σκοπό: η Bartlett στο UCL του Λονδίνου και η Di angewandte στο Applied Arts Scool της Βιέννης. Παρ’ όλο που μας δέχτηκαν και στις δύο σχολές,  επιλέξαμε το UCL λόγω του περιρρέοντος περιβάλλοντος του Λονδίνου,  που δεν συγκρίνεται με την Βιέννη όσον αφορά τα τεκτενόμενα στην σύγχρονη αρχιτεκτονική και τέχνη.


After your graduation, how did you make up your mind on your next step it? What was it about? 

 Discussions on what we were supposed to do after our diploma degree were taking place even from the third or fourth year of our studies, when we mainly wanted to focus on making up for those parts of our architectural education we believed to be missing. That was eventually the main criterion of chosing a masters programme such as the one at UCL. Of course, we both found it necessary to take a gap year in between, to abstain from the academia for a while in order to get a more objective view of things. That was the way we programmed our next step and so it went. As soon as we graduated in 2010, Vasilis served in the army in November of the same year and Margarita worked in the family's design firm in the island of Aegina. During that year, we applied for masters programmes, aiming to follow a design-driven research. At the time, there were two avant-garde places to do so in Europe: Bartlett in London and Di Angewandte at the Applied Arts School in Vienna. Even though we were admitted in both, we decided to go for UCL, because of London's creative environment that is far more diverse in terms of arts and architecture than that of Vienna.


Part of the texture follows form research, 
Vasilis Chlorokostas, UCL London January 2012

   
#3 Τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε και τι ευκαιρίες είχατε βάσει αυτών των επιλογών σας;


Η μεγάλη απόφαση ήταν φυσικά η επιστροφή στην Ελλάδα,  πράγμα που το είχαμε σαν όνειρο από πριν,  ένα δικό μας γραφείο δηλαδή,  που είχε σαν κύριο ανασχετικό παράγοντα την Ελλάδα της κρίσης,  με ότι αυτό συνεπάγεται για τους αρχιτέκτονες. Βέβαια πέρα από αυτό,  η επιστροφή μας στην Ελλάδα σήμαινε τη δυνατότητα για ίδρυση του γραφείου μας μόλις ένα χρόνο μετά την αποφοίτηση από το μεταπτυχιακό. Θα μπορούσαμε έτσι να υλοποιήσουμε άμεσα όλες μας τις ιδέες και τον ενθουσιασμό μας για το design και την έρευνα που το πλαισιώνει, να εφαρμόσουμε τις ιδέες αυτές σε πραγματικά projects και να τις μοιραστούμε με όσους νιώθουν το ίδιο ενδιαφέρον!


What were the difficulties you encountered and the opportunities that came along with your choices?

Our return to Greece was a big deal, something that we had kept in mind as a dream for long – our own design office, that is, with the main inhibitory factor that of the crisis and all that was in store for architects under these circumstances. Besides, our return in Greece also meant that we would be able to form our own firm only a year after our masters degree. This way, we could directly apply all our ideas and enthousiasm about design and research, to test these ideas in real projects and share them with people that also find interest in them.


'Infraskin' early 2013 Participation in Lumen digital art prize exhibition, 
VM architects chosen for final exhibit collection

'Nepheloma' early 2013 Participation in Lumen digital art prize exhibition
VM architects chosen for final exhibit collection

  
#4 Με τι ασχολείστε σήμερα και πώς θεωρείτε πως συνδέεται με την ως τώρα πορεία     σας; Πόσο ικανοποιημένοι είστε από αυτό και πόσο κοντά πλησιάζει σε αυτό που     φανταζόσασταν ως αρχιτεκτονικό έργο;


Το αντικείμενο του αρχιτέκτονα σήμερα στην χωρά μας έχει αλλάξει αρκετά από αυτό που ήταν πριν μερικά χρονιά. Τα projects που κινούνται σε ένα γραφείο σαν το δικό μας είναι κυρίως μικρής κλίμακας κατασκευές (interior design,  facade reconstruction,  προσθήκες και μετατροπές σε υπάρχοντα κτήρια) αλλά και πράγματα που δεν διδάσκει καμία σχολή αρχιτεκτονικής όπως μελέτες ΚΕΝΑΚ,  πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης,  και τακτοποιήσεις αυθαίρετων,  πράγματα απαραίτητα για την συντήρηση ενός νέου γραφείου μηχανικών σήμερα. Βέβαια από την άλλη, λόγω της διεθνούς δραστηριότητας που αναφέραμε και παραπάνω, βρίσκουμε τον εαυτό μας να υπογράφουμε μια μέρα την ενημέρωση αδείας για επισκευή στέγης, και την επόμενη μέρα το design ενός από τα μεγαλύτερα SLS 3D printed wall pieces παγκοσμίως, του interface/4 που εκτίθεται σε πολλά 3Dprint shows της Αγγλιας,  και που σχεδιάστηκε σε συνεργασία με τους Richard Beckett & Sarat Babu (betatype) στο Λονδίνο. Αντιμετωπίζοντας και τα δυο με την ίδια σοβαρότητα και βάζοντας τα στο ίδιο επίπεδο στο καθημερινό μας πρόγραμμα,  συνειδητοποιούμε πόσο διαφορετικό είναι το πραγματικό επάγγελμα από την εικόνα που είχαμε για αυτό σαν φοιτητές. Ποσό πιο δύσκολο αλλά και πόσο πιο απρόβλεπτο κι ενδιαφέρον! Εκτός από το αρχιτεκτονικό έργο συμμετέχουμε ενεργά και σε άλλες δυναμικές πρωτοβουλίες γύρω από το design research στην Ελλάδα. Ο Βασίλης συγκεκριμένα είναι ένα από τα αρχικά μέλη της ομάδας decode, ενός από τα πιο ενεργά architectural research centers στην Αθήνα οπού διδάσκει σε workshops κάθε μήνα πάνω στο 3dprinting, Rhino modeling και Zbrush.




What is your current occupation and in what way is it an asset to your professional life? Is it close to what you imagined architectural practice to be?

Compared to what it used to be, the architect's job in Greece has undergone many changes. The projects that turn up in an office like ours are of those of small scale constructions (interior design, facade reconstruction, additions and alterations of exhisting buildings) and things that aren't being taught in any  School of Architecture, such as laws, regulations, certificates of energy efficiency, of legitimation of arbitrary property, procedures that are necessary for the maintenance of a new office. On the other hand though, thanks to our previously stated international activity, we find ourselves signing papers for roof repairs, while designing one of the world's biggest SLS 3D printed wall pieces, Interface/4, designed in cooperation with Richard Beckett & Sarat Babu (betatype) and currently being exhibited in many 3Dprint shows in UK.  Investing in both with equal determination, we realise the difference between the real-life of the profession and what we imagined it to be... a lot more difficult but surprising and interesting, none the less! Apart from our architectural work, we are participating in design research initiatives in Greece: Vasilis, for example, is a founding member of team Decode, one of the most active architectural research centers in Athens, organising workshops on 3Dprinting, Rhino Modeling and Zbrush every month.


Εarly post UCL design for a 3d printed art piece.


VM office interior


#5 Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που θέλει να ακολουθήσει τα βήματά σας;


Δεν νομίζουμε πως είμαστε σε θέση να δώσουμε συμβουλές ακόμη,  καθώς εμείς οι ίδιοι κάθε μέρα μαθαίνουμε να κάνουμε τα βήματα μας. Σαν αίσθηση απλά μπορούμε να μεταδώσουμε πως αν κάποιος θέλει να μπει σήμερα στο ελεύθερο επάγγελμα,  πρέπει να το κάνει κρατώντας τα standards πολύ ψηλά, παίρνοντας παράδειγμα από νέα αρχιτεκτονικά practices του εξωτερικού και δοκιμάζοντας κάθε νέα τεχνολογία που μπορεί να διευκολύνει τον σχεδιασμό και τις εσωτερικές διαδικασίες του γραφείου. Αφότου αφήσει κανείς τα αμφιθέατρα για να μπει στο ελεύθερο επάγγελμα, κάθε μέρα είναι σαν εκείνες τις υπερ-παραγωγικές τελευταίες μέρες της διπλωματικής,  οπού όσους περισσοτέρους φίλους έχεις για να σε βοηθούν,  να τους μαθαίνεις και να σε μαθαίνουν,  τόσο το καλύτερο!


What piece of advice would you give to someone that would like to follow your steps?

We don't feel that we're in a position to hand out advice to anyone yet, as we ourselves are 'learning to walk'. Although, we could rather communicate the idea that whoever wants to enter the field of architecture today, has to do so keeping their standards,  taking as an example the new architectural practices abroad and testing new technologies that can facilitate design and internal procedures of the office. After leaving the academic amphiteatres behind, every day as a professional is like those final days before the presentation of the diploma thesis project, when the more helping hands of friends you have around, learning from them while they learn from you in return, the better!   


 VM office exterior



No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...