ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

#θέμα : “ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ”
#φοιτήτριες :Τζαχρήστα K., Φελέκη Α.
#διδάσκοντες: Μωραΐτης Κων/νος, Τσιράκη Σοφία
#χρονολογία: 2014
#μάθημα: Διπλωματική εργασία
#σχολή/τμήμα: Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ

Επιβλέποντες: Μωραΐτης Κων/νος Τσιράκη Σοφία

Σύμβουλοι: Κλαμπατσέα Ειρήνη - πολεοδομία, Τσακανίκα Ελευθερία – οικοδομική

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

 Το αντικείμενο της διπλωματικής εργασίας αφορά μια παρέμβαση τοπίου που τοποθετείται στην περιαστική ζώνη πρασίνου της πόλης της Άρτας με στόχο τον επαναπροσδιορισμό της σχέσης της πόλης με τον ποταμό Άραχθο που την περιβάλλει. Η απόφασή μας να απομακρυνθούμε από το αστικό τοπίο της Αθήνας όπως το βιώνουμε στην καθημερινότητά μας, έγκειται στην ανάγκη όπως προέκυψε να έρθουμε σε επαφή με ένα περιβάλλον πιο φυσικότροπο. Η βιωματική σχέση με την περιοχή συνέβαλε στην διεξοδική διερεύνηση-ανάλυση των πολιτισμικών δεδομένων που διαμορφώνουν την ιδιαίτερη φυσιογνωμία του τόπου.

 Με άξονα τη διατήρηση αλλά και την ενίσχυση της φυσικής διάστασης του τόπου, προτείνεται μια ήπιας μορφής παρέμβαση στα όρια του αστικού τοπίου με το φυσικό, που υλοποιεί την πρόσβαση στην παρόχθια ζώνη και κατ’ επέκταση στο ποτάμι. Επιχειρώντας την ένταξη της όποιας πρότασης στον τόπο, μας απασχόλησαν τα όρια της παρέμβασης σε ένα τοπίο φυσικό και προστατευόμενο. Η σχέση του φυσικού με το τεχνητό, τα όρια και η έκταση του σχεδιασμού, η υλικότητα της ιδέας καθώς και η αυθόρμητη αρχιτεκτονική αποτέλεσαν παράγοντες που διαμόρφωσαν το συνθετικό αποτέλεσμα. Η επιλογή του ξύλου ως κυρίαρχο υλικό, έγκειται στην επιθυμία μας για τη δημιουργία μίας κατασκευής φιλικής προς το περιβάλλον και εφήμερης, όπου σε περίπτωση μετασχηματισμών, η καταστροφή της δε θα αφήσει “ίχνη”.


Η ξύλινη διαδρομή και οι κατασκευές που τοποθετούνται αποτελούν μια αναφορά στις απλές αυτοσχέδιες κατασκευές που συναντήσαμε στην περιοχή και οι οποίες έγιναν για να καλύψουν άμεσα κάποιες  ανάγκες. Η διαδρομή είναι υπερυψωμένη από το έδαφος ώστε να νοείται ως συνέχεια μιας πορείας από εσωτερικό της πόλης, επιτρέποντας ταυτόχρονα την κίνηση κάτω από αυτήν στην περιοχή μελέτης. Η σύνδεση των δύο επιπέδων γίνεται με καταβάσεις εκατέρωθεν της γέφυρας σε κομβικά σημεία. Η φυσική τυχαιότητα με την οποία τοποθετούνται τα κατασκευαστικά στοιχεία, παραπέμπει στον αυθορμητισμό των αυτοσχέδιων κατασκευών που συναντώνται στην περιοχή μελέτης, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται τα στοιχεία της φύσης.


 ­Αναγνωρίζοντας τη μορφή της αυτοφυής βλάστησης της περιοχής ως χαρακτηριστικό της ταυτότητας του τόπου, δεν παρεμβαίνουμε παρά μόνο με κάποιες καλλιέργειες πειραματικού χαρακτήρα που ακολουθούν τη ροϊκή ανάπτυξη του τοπίου και δύνανται να λειτουργήσουν ως συνδετικός κρίκος των κοινωνικών σχέσεων με την ύπαιθρο μέσα από συλλογικές πρακτικές. Υποστηρικτικά στις καλλιέργειες αυτές τοποθετούμε ξύλινες κατασκευές που φιλοξενούν ένα αναψυκτήριο και κάποια πωλητήρια των προϊόντων που δυνητικά θα παράγονται. Επίσης με τη μορφή κατάβασης τοποθετείται ένας ξύλινος χειροκίνητος γερανός που θα υλοποιεί τη μεταφορά των προϊόντων από το έδαφος στη γέφυρα και στη συνέχεια στο εσωτερικό της πόλης.






 





No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...