ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΟΡΙΑ ΠΟΛΕΩΝ



#θέμα : ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΟΡΙΑ ΠΟΛΕΩΝ
#φοιτητές : Δέσποινα Μουτσάκη
#διδάσκοντες: Δημήτρης Ν. Καρύδης
#χρονολογία: 2013
#μάθημα: Eρευνητική εργασία
#σχολή/τμήμα:  Ε.Μ.Π. Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών



   Αντικείμενο αυτής της διάλεξης είναι ο χώρος των σύγχρονων πόλεων και το βασικό πρόβλημα που φαίνεται να εμφανίζει: η διακοπή της συνέχειας του αστικού ιστού μέσω διαφόρων στοιχείων που λειτουργούν ως εσωτερικά όρια μέσα στην πόλη. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις ο διαχωρισμός είναι τόσο έντονος που μιλάμε για “εσωτερικά τείχη” . Είναι αυτά τα στοιχεία ξένα προς την πόλη; Το αντίθετο, αποτελούν τμήματα της και εξελίχθηκαν μαζί της ιστορικά. Αυτό γίνεται κατανοητό αν λάβουμε υπ’ όψιν το γεγονός πως οι σύγχρονες μεγαλουπόλεις, και μαζί μ’ αυτές η Αθήνα, αποτελούνται από ένα σύνολο επιμέρους οικισμών- η δήμων- οι οποίοι κάποια στιγμή συνενώθηκαν δημιουργώντας ένα μεγάλο σύνολο. Η συνένωση δεν έγινε με όρους συνεργασίας και συνύπαρξης, απλά οι οικισμοί εξαπλώνονταν με τέτοιο ρυθμό που κάποια στιγμή “ακούμπησαν” ο ένας τον άλλο. Τι ρόλο παίζουν λοιπόν τα εσωτερικά όρια στην πόλη; Είναι μήπως τα εναπομείναντα σύνορα των προϋπαρχόντων δήμων και οικισμών; Θα μπορούσαν. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι οι περιμετρικοί δακτύλιοι που συναντάμε σε κάποιες ευρωπαϊκές πόλεις οι οποίοι «πήραν τη θέση του κενού χώρου που άφησε η κατεδάφιση των οχυρωματικών έργων»1 . Αυτό όμως αποτελεί ένα μόνο παράδειγμα εσωτερικού ορίου μέσα σ’ ένα ευρύ σύνολο, το οποίο συγκεντρώνει στοιχεία με πολύ διαφορετικά μεταξύ τους χαρακτηριστικά.

   Η εργασία χωρίζεται σε δύο μέρη, με στόχο την κατανόηση της λειτουργία των εσωτερικών ορίων τόσο στο θεωρητικό τους κομμάτι όσο και μέσω συγκεκριμένων παραδειγμάτων. Στο πρώτο μέρος γίνεται μια προσπάθεια αποσαφήνισης των στοιχείων που λειτουργούν ως εσωτερικά όρια, του τρόπο που εμφανίστηκαν στην πόλη ιστορικά και του ρόλου που κλήθηκαν να παίξουν.Στο δεύτερο γίνεται μια προσπάθεια κατανόησης συγκεκριμένων παραδειγμάτων. Εδώ επιλέχθηκε η πόλη του Πειραιά ως πεδίο εμβάθυνσης καθώς η ευρύτερη περιοχή του Πειραιά και, ειδικότερα, το λιμάνι αποτελούν έναν πολύμορφο πολεοδομικά χώρο στον οποίο συναντάμε πολλά, διαφορετικά μεταξύ τους, εσωτερικά όρια. Επιπλέον στερείται εκείνων των αναπλάσεων που “μεταμορφώνουν” τα όρια και τον πολεοδομικό ιστό γύρω τους, γεγονός που μας επιτρέπει να τα εξετάσουμε μέσα στο “αυθεντικό” τους πλαίσιο, προβληματικό ή όχι.

1 Α. Παπαγεωργίου-Βενετάς “Εδουάρδος Σάουμπερτ, 1840-1860:Συλλογή τεκμηρίων για το σχεδιασμό
της Αθήνας και του Πειραιά”, εκδ. Οδυσσέας 1999, σελ 60




No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...