Αρχιτεκτονικός διαγωνισμός Airport of the future,Urban_airport












#θέμα: Το αεροδρόμιο του μέλλοντος _ αστικό αεροδρόμιο 
#φοιτητές: Πολυμενίδης Μ.
#χρονολογία: 2011
#
διαγωνισμός: Airport of the future - Fentress global challenge 2011
#σχολή/τμήμα: Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών/ Πολυτεχνική Σχολή ΑΠΘ


Λαμβάνοντας υπόψη τις συνεχείς εξελίξεις στον τομέα της αεροναυπηγικής και του σχεδιασμού των αεροδρομίων γίνονται οι παρακάτω υποθέσεις για τις συνθήκες στις οποίες καλείται να ανταπεξέλθει το αεροδρόμιο του μέλλοντος:

_Η μετάβαση από την μαζική στην ατομική-ιδιωτική πτήση οδηγεί σε μεγάλο εναέριος φόρτο-χάος πτήσεων.

_Τα μικρά υβριδικά οχήματα αέρος-εδάφους δεν έχουν ανάγκη εκτεταμένων χώρων αποθήκευσης

_Η κάθετη απογείωση προσγείωση έχει ως αποτέλεσμα την μείωση της επιφάνειας απογείωσης-προσγείωσης.

_Η χρήση για καθημερινές μετακινήσεις μέσα στην μελλοντική μεγαπόλη καταργεί την ανάγκη για χώρους αναμονής. Το αεροδρόμιο αποτελεί χώρο μεταβατικό.

Έχοντας υπ’ όψιν τις προηγούμενες διαπιστώσεις, καταλήγει κανείς στο να υποθέσει πως το μελλοντικό αεροδρόμιο δεν είναι ένα αυτόνομο σύνολο εγκαταστάσεων με την μορφή των σημερινών αεροδρομίων καθώς οι μελλοντικές ανάγκες πτήσης παύουν πια να απαντούν σε κάλυψη μεγάλων  αποστάσεων αλλά μετατρέπονται σε μια καθημερινή συνήθεια του πολίτη. Έτσι μιλάμε για ένα σύνθετο δίκτυο αεροδρομίων που απαντώνται μέσα στην πόλη και εξυπηρετούν τις καθημερινές ανάγκες. Ο σχεδιασμός λοιπόν οφείλει να δώσει ένα αποτέλεσμα ευμετάβλητο και καθολικό μα και λειτουργικό.
            Το αεροδρόμιο συγκροτείται από μονάδες οι οποίες συνδυαζόμενες δίνουν αποτέλεσμα προσαρμοσμένο στην κάθε περίπτωση, το ίδιο μοναδιαίο σύστημα μπορεί να εφαρμοστεί για να εξυπηρετεί από ένα μονάχα κτίριο μέχρι μια μικρή πόλη. Η κάθε εφαρμογή παρέχει ικανό ύψος ώστε να υπερβαίνει το ύψος των παρακείμενων κτιρίων μεταφέροντας έτσι την κρίσιμη μετάβαση από το έδαφος στον αέρα σε ασφαλές σημείο μειώνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος. Οι ανάγκες για βοηθητικούς χώρους μηδενίζονται και το αεροδρόμιο αποτελεί ένα χώρο μεταβατικό μέσα στην ίδια διαδρομή, μια μηχανή που μεταφέρει τους επιβάτες μέσα στα οχήματα τους μεταξύ των δύο δικτύων κινήσεων, αυτό των δρόμων και αυτό της εναέριας κυκλοφορίας. Οι μόνοι χώροι που παραμένουν στο αεροδρόμιο είναι αυτοί που περιέχουν τις λειτουργίες ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας λαμβάνοντας μάλιστα ιδιαίτερη σημασία καθώς ο μελλοντικός  φόρτος πτήσεων απαιτεί ένα άριστα αποδοτικό δίκτυο σημείων ελέγχου. Στην περίπτωση μάλιστα που οι πτήσεις αυτοματοποιηθούν και τον έλεγχο έχει ο αυτόματος πιλότος κάθε οχήματος το δίκτυο ελέγχου πτήσεων καλείται να διανείμει και να οργανώσει τις πτήσεις βρισκόμενο διαρκώς σε επικοινωνία και διαντίδραση με  το κάθε σημείο ελέγχου. Παράλληλα το αποτύπωμα στο έδαφος μειώνεται αφήνοντας περιθώριο για εγκαταστάσεις στάθμευσης (υπέργειες ή υπόγειες), εγκαταστάσεις επιβίβασης- αποβίβασης σε δημόσια μέσα μεταφοράς («αερο-ταξί», «αερο-λεωφωρείο») και δημόσιους χώρους.


#subject : Airport of the future_Urban airport
#student : Polymenidis M
#competition : Airport of the future - Fentress global challenge 2011
#year : 2011 
#school/department :Department of Architecture & Engineering, AUTH Faculty of Engineering

          In the near future the constant evolution of aerospace and airport design will lead us to the following assumptions on which the airport of the future will be called upon to adapt:

_Transition from public-transportation to private flight means great mass of small private flying vehicles. Air-traffic jam. Flight chaos

Small hybrid vehicles moving in both air and ground leads to the reduction of the needed storage spaces

_Vertical take-off and landing will reduce the need for extensive take-off and landing surfaces

_Use for everyday transportation-locomotion in the future megacity eliminates
the need for waiting, baggage, check in and service facilities and spaces

Taking into account the previous facts, the future airport is not a single autonomous set of facilities in the form of the current airport designs, as the future flight requirements do not respond only to large distance coverage, but also to the daily transport habits of the future citizen. So the condition calls for a complex network of airports found within the city and serving the daily needs. The design therefore needs to give a variable, universal, recyclable and functional outcome.
            The airport consists of modules which are combined to give a custom construction in each case, the same modular system can be applied to serve a single building or even a small town. Each application provides sufficient elevation to exceed the height of the adjacent buildings thereby transferring the critical transition point from ground to air in a safe place above the city and therefore reducing the risk of accidents. The need for auxiliary spaces is eliminated and the airport serves as a transitional space in the same continuous route, it is a machine that transports passengers in their vehicles between the two networks, the streets and the sky highways. The only spaces which remain are those that contain the air traffic control (ATC) facilities, in fact acquiring particular importance as future flight loads call for a highly efficient network of checkpoints. Especially in the case that the navigation becomes automate and the autopilot in every vehicle takes control of the journey, the ATC system network has to distribute and arrange flights in a state of constant communication and interaction with every ATC checkpoint and every autopilot system. Alongside, the reduced footprint on the ground leaves free space for parking facilities (aboveground or underground), public spaces as well as boarding and disembarking facilities for public transportation ("aircab", "airbus". therefore the procedure happens on the ground before the vehicles apply to the ATC system for departure and this way doesn’t consume time and space in the airport).








No comments :

Post a Comment

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...